Oldskooler
Well-known member
Hartzeer, voortdurend.doet de afwijzing zo veel pijn?
(Vooral als ze weer stomme vragen stelt, mijn hart slaat slagen over.)
Respect voor ordediensten: waar ligt de grens?
- Onderwerp starter MrPurple13
- Startdatum
(Vooral als ze weer stomme vragen stelt, mijn hart slaat slagen over.)
Silence
Well-known member
Ik denk dat die gelatenheid komt door justitie en de politiek
Je doet als agent gemotiveerd je job.
In sommige gevallen riskeer je je eigen gezondheid, je steekt er vaak enkele uren overwerk in en dan lees je nadien "geseponeerd" of "geldboete" terwijl je weet dat die mens dat niet kan of zal betalen
of je geeft een negatief advies over iets, uren werkt in een dossier. (Lokale) Politiek beslist toch positief en legt jou advies naast zich neer. En na 3 weken sturen ze je jou om repressief op te treden tegen iets waar je hun voor had gewaarschuwd
Ik hoop dat je doelt op die negatieve ervaring en niet veralgemeent. Rotte appels en/of mensen die hun job beu zijn of niet serieus nemen heb je helaas overal, ook bij de politie. Maar met het hand op het hart durf ik ook zeggen dat het overgrote merendeel - in tegenstelling tot die kleine groep ongemotiveerde collega's - hun job wel au serieux nemen én wel gemotiveerd zijn.
Maar zoals hierboven aangehaald; de straffeloosheid is ook wel geen motiverende factor. Ik snap dat het bij sommige collega's frustraties opwekt...Ik denk dat niemand het prettig vindt om veel werk in iets te steken waar uiteindelijk geen hol mee gebeurt..
Str8_6
Well-known member
Denk dat het mijn 6de jaar is. Maar als ik zie hoeveel mensen vroeger niet in aanmerking kwamen en als ik nu zie wie er wel aangeworven wordt. Die gingen er 10 jaar geleden nooit van zijn leven bij gezeten hebben. Inclusief mijn broer die nog niet eens het woord commissaris juist kan schrijven en nu geslaagd is voor inspecteur.
Misschien de kuppel in het hoenderhok gooien, maar als je spreekt over respect voor de ordediensten, is dit dan geen specifiek geval van het bredere respect voor autoriteit?
Het lijkt me zowat de algemene trend van de maatschappij eigenlijk dat mensen individualistischer worden én autoriteitsfiguren hun "positie" verliezen. Je moet daarvoor niet naar de ordediensten alleen te kijken: de leerkracht. Dat was "in mijn tijd" misschien al aan het keren, maar als kind werd je toch ingeprent dat die het voor het zeggen had en wist waarover hij/zij praatte. Toch een contrast met de nu vaak gangbare mening dat daar eigenlijk een dommerik staat met "maar" een simpele bachelor, en dat die niet teveel kritiek moet geven op onze kinderen. Ook op dit forum al gelezen hoe leerkrachten zowat per definitie geen aangename of eerlijke mensen zijn.
Is dat niet gewoon een symptoom van hetzelfde, en als je kinderen van jongsaf zo opvoedt, valt het dan niet te verwachten dat ze later maar weinig respect hebben voor "mijnheer agent"?
Het lijkt me zowat de algemene trend van de maatschappij eigenlijk dat mensen individualistischer worden én autoriteitsfiguren hun "positie" verliezen. Je moet daarvoor niet naar de ordediensten alleen te kijken: de leerkracht. Dat was "in mijn tijd" misschien al aan het keren, maar als kind werd je toch ingeprent dat die het voor het zeggen had en wist waarover hij/zij praatte. Toch een contrast met de nu vaak gangbare mening dat daar eigenlijk een dommerik staat met "maar" een simpele bachelor, en dat die niet teveel kritiek moet geven op onze kinderen. Ook op dit forum al gelezen hoe leerkrachten zowat per definitie geen aangename of eerlijke mensen zijn.
Is dat niet gewoon een symptoom van hetzelfde, en als je kinderen van jongsaf zo opvoedt, valt het dan niet te verwachten dat ze later maar weinig respect hebben voor "mijnheer agent"?
Laatst bewerkt:
{BK}Black Devil
Well-known member
Idd , ook voor ambulanciers en brandweer is er steeds minder respect. Onbegrijpelijk in feite.
parabellum
Well-known member
Respect hangt samen met de persoon, niet de functie. Zo simpel is het echt gewoon voor mij.
Dat is een heel modern antwoord, maar ik vraag me wel af hoe je even de persoon gaat analyseren in de klassieke situaties waarbij je met de ordediensten in contact komt.
Als men spreekt over respect voor bepaalde beroepen, is het achterliggende idee toch dat mensen een zeker (oppervlakkig) respect verdienen op basis van hun positie? Zo dien je naar een agent te luisteren, ook al weet je dat die in zijn vrije tijd misschien gewoon een krapuul is. Je kan dat verouderd vinden, maar dat lijkt me eerlijk gezegd ook gewoon noodzakelijk voor de werking van de maatschappij.
Dit natuurlijk met het idee dat dit "respect" gaat over omgangsvormen. Ik denk niet dat het gaat om een soort diepliggend respect voor de persoonlijkheid van de man/vrouw in het uniform.
parabellum
Well-known member
Ik ben de individualistische soixante-huitard waar Bart De Wever zo'n hekel aan heeft inderdaad.
Ik zie niet in waarom ik een politieagent anders moet benaderen dan een kuisvrouw. Ik zal tegen beide goedendag zeggen, ik zal tegen beide meegaand zijn als wat ze vragen redelijk is, ik zal tegen beide tegenin gaan als dat niet het geval is.
Is het hele idee niet dat als in een noodgeval een agent je zegt wat te doen, je zelf niet moet beginnen evalueren of je dat redelijk vindt? Allezja, misschien vindt iemand het niet redelijk zijn identiteitskaart af te geven.
Het komt mij nogal weinig werkbaar over als iedereen zich zo gedraagt. Ik vermoed dat in pakweg de buurt rond Clemenceau men een andere invulling geeft aan "redelijk", bijvoorbeeld.
Na 16 jaar werkzaam te zijn bij de politie, begin ik de laatste jaren een zekere 'negatieve' evolutie te merken bij de nieuwere generatie. Misschien ligt het aan de jongere collega's, maar het valt me op dat de sfeer vroeger heel anders was. We begroetten elkaar altijd vriendelijk met een "goeiendag", gaven elkaar een hand of een vuistje, iets kleins, maar met veel betekenis. Helaas zie ik dit tegenwoordig veel minder bij de jongere collega's. Als dit al zo is binnen het team, hoe gaat het dan met de omgang met de gewone burger? Daarnaast krijg ik steeds vaker de indruk dat de jongere generatie minder gemotiveerd lijkt om zich in te zetten. Het lijkt soms meer te draaien om het tijdig naar huis gaan, dan om een echte passie voor het werk.
parabellum
Well-known member
Ook aan Clemenceau kan een politieagent niet zonder reden een identiteitskaart vragen. Wil je dat , laat de politiekers er dan over een debat organiseren en als er een meerderheid voor is, laat de wet dan aanpassen. Tot die dag moet niemand, niet ik en niet een random persoon in Brussel, zijn identeitskaart zonder reden laten zien.
pardal
Well-known member
Wat is redelijk? En wie zijn wij op te bepalen wat redelijk is.
Je moet ze inderdaad niet anders benaderen, maar je moet ze wel hun job laten doen.
Doen ze beide iets wat wettelijk niet mag, kan je hier iets tegen doen.
{BK}Black Devil
Well-known member
Voor ieder job moet er respect zijn, van de kuisvrouw tot de agent tot de technieker. Als je de mensen persoonlijk niet kent, is het moeilijk om op voorhand al te zeggen of je er respect voor hebt of niet. Je hebt gewoon respect voor ieder zijn job, tout court.
Au contrair zijn is mss in, maar ik ga er toch vanuit dat een agent de wetten beter kent dan mezelf.
Au contrair zijn is mss in, maar ik ga er toch vanuit dat een agent de wetten beter kent dan mezelf.
BeyondMars
Active member
Respect komt altijd van beide kanten. In het verhaal van OT kan je toch ook wat vragen stellen over het gedrag van de politie-inspecteur. Hoe kan je respect verwachten van een burger, als je zelf geen respect voor hen hebt?
Ik denk dat dit best een bredere discussie waard is. Respect en basis beleefdheid lijken soms wat zoek te zijn in onze maatschappij. Door de aard van mijn job kom ik op veel verschillende plaatsen en in contact met allerlei mensen. Iedereen verdient het om met waarde behandeld te worden, ongeacht hun afkomst, sociaal statuut, voorkomen, job, opleidingsniveau, of wat dan ook.
We zijn allemaal mensen en doen ons uiterste best om op een zo comfortabel mogelijke manier te overleven op deze wereld. Ik ben soms niet goed van de reacties die ik hoor naar ons schoonmaakpersoneel toe of de verhalen die collega's van openbaar domein delen.
Dat politie en andere hulpdiensten misschien meer in de kijker lopen? Dat zal wel zo zijn. Maar uiteindelijk is het een veel groter probleem dan dat alleen.
Ik denk dat dit best een bredere discussie waard is. Respect en basis beleefdheid lijken soms wat zoek te zijn in onze maatschappij. Door de aard van mijn job kom ik op veel verschillende plaatsen en in contact met allerlei mensen. Iedereen verdient het om met waarde behandeld te worden, ongeacht hun afkomst, sociaal statuut, voorkomen, job, opleidingsniveau, of wat dan ook.
We zijn allemaal mensen en doen ons uiterste best om op een zo comfortabel mogelijke manier te overleven op deze wereld. Ik ben soms niet goed van de reacties die ik hoor naar ons schoonmaakpersoneel toe of de verhalen die collega's van openbaar domein delen.
Dat politie en andere hulpdiensten misschien meer in de kijker lopen? Dat zal wel zo zijn. Maar uiteindelijk is het een veel groter probleem dan dat alleen.
CanadeseITer
Member
Dit. Een agent moet beseffen dat hij bij jonge mensen hun toekomstbeeld over de politie bepaalt. Overdreven dreigementen of irrelevante preken bereiken bij veel mensen dan net het tegenovergestelde.
Dat hij het bij een waarschuwing/preek houdt is op zich positief, al kan dat ook er op wijzen dat hij erg zwak stond om een boete hard te maken.
Ik denk dat in het algemeen, de Belgische maatschappij, en dus ook ordediensten vaak sarcastisch en arrogant overkomen. Het is iets wat me vroeger niet vaak opviel, maar het is toch wel iets cultureels denk ik. vooral dan bij de iets oudere generatie.
Agenten in de VS, Canada, UK en zelfs Nederland zijn naar burgers veel respectvoller toe. Ook iets strenger denk ik, maar in het algemeen veel ontwapenender. De soms sarcastische en arrogante houding van ordediensten of hogere ambenaren in Belgie zouden soms zelfs de meest rustige mens aggressief maken.
Zo simpel is het echt wel niet. Er is bij veel jongeren al een bepaalde vooringenomenheid naar leerkrachten toe zonder dat die leerkracht nog maar 1 woord gezegd heeft of die leerling die leerkracht zelfs niet kent.
Ik sta er midden in. Er is maatschappelijk gewoon zo veel aan het veranderen dat veel mensen de weg kwijt zijn en denken dat alles kan en mag. Hyperindividualisme slaat de klok.
June
Active member
Het is natuurlijk niet proportioneel. Zoiets komt eerder over als intimidatie (bij een 16 jarige!). Dat vind ik wel een zwaktebod.
Ik zou even afwachten welk effect het heeft op jouw zoon: als het heeft gezorgd voor minder vertrouwen in de buitenwereld zou ik overwegen toch even te praten met de baas van het bureau. Niets officieels, geen pv, ook geen klacht maar er moet iemand met enige autoriteit de agent vertellen dat voor dit soort zaken een verder onschuldige jongen niet klemgereden wordt. Een klein gesprek met een waarschuwing was waarschijnlijk eerder op zijn plaats geweest.
June
Active member
Snap je punt. Ik zou de beelden willen zien.
Even terzijde: wij hanteren het principe dat er thuis niet nog een keer gestraft wordt als bijv school dat heeft gedaan. Voor zoiets zou dat ook gelden. Ik kan me voorstellen dat ik het zou zeggen in dit geval maar doen, nee.
Ik denk dat de agent de boodschap wil geven aan de ouder dat het een opvoedprobleem is.
In de VS werken agenten veel solo en er is dus ruimte voor allerlei wangedrag en intimidatie (waar ze het vooral van moeten hebben), zelfs van ongefundeerde agressie. Er is afgedwongen respect maar geen vertrouwen in de politie. Mijn ouders (die er hebben gewoond) hebben toch wel eens de vergelijking getrokken met de SS vwb houding, uitstraling, intimidatie etc.