Dragon Ball. Wie daar nog nooit van gehoord heeft, moet zowat onder een steen geleefd hebben. Als iemand die de dertig al even gepasseerd is, ben ik opgegroeid met deze legendarische tv-reeks. Buiten Pokémon was anime destijds amper bekend in België, maar dankzij Dragon Ball Z op onze televisies leerde zowat elk kind en elke puber wat “it’s over 9000!” betekende. Ook al kregen we de laatste afleveringen nooit te zien (merci VT4), de reeks groeide uit tot pure popcultuur. En met dat succes kwamen uiteraard de games. Véél games… Sommige fantastisch (FighterZ, Budokai 3), andere eerder “meh”. Dragon Ball Sparking! Zero hoort voor mij bij de betere helft van dat spectrum.
Vandaag neem ik de Switch 2-versie van Dragon Ball: Sparking! Zero
onder de loep. De originele game kwam vorig jaar uit op PS5, pc en Xbox Series, en heeft ondertussen al een flinke stapel DLC gekregen. Jammer genoeg is die niet inbegrepen bij deze nieuwe port, die opnieuw € 60 kost voor enkel de basisversie. Als er een basisversie is, zijn er uiteraard nog andere versies die (surprise surprise!) een hoger prijskaartje dragen. Wie wat dieper in de buidel tast, kan de Deluxe Edition scoren voor € 90. Die bevat de vier DLC-pakketten, een twintigtal extra karakters en de Summon Shenron-ability. Wie écht alles wil, kan € 100 neertellen voor de Ultimate Edition, die daarbovenop nog een Goku-skin, een emote “voice-set”, enkele player cards, een stat-boost item en de Summon Super Shenron-ability toevoegt. Naar mijns inziens had de DLC eigenlijk in de base game moeten zitten, gezien dit een port is van een game die ondertussen meer dan een jaar oud is. Helaas is dit niet zo. Of die DLC zijn geld waard is? Moet je als fan zelf uitmaken. In ieder geval een spijtige zaak dat deze niet gebundeld werd.
De game kiest duidelijk voor fanservice boven balans. Aan het andere spectrum hebben we dan weer Dragon Ball FighterZ, waar balans primeert. Het gevolg hiervan is dat overpowered figuren uit de anime in de game ook overpowered zijn. Op zich maakt dit niet zoveel uit, want als je online speelt heb je een puntensysteem dat je kan inzetten om karakters te kiezen. De betere karakters kosten meer punten, waardoor het dus kan zijn dat jij met een roster van twee karakters het moet opnemen tegen iemand met vier zwakkere karakters. De natte droom voor wie met zijn “Super Saiyan God Mode Plus Turbo edition Goku” of whatever zijn hoogste transformatie tegenwoordig is speelt. Ik ben de tel kwijt en voor mij stopt het verhaal van Dragon Ball waar de manga stopte. Helaas wat minder leuk voor wie graag met supporting cast characters speelt zoals Krillin of Yamcha.
Bovenstaande komt misschien een beetje negatief over, maar dat wil niet zeggen dat de game niet leuk is. Integendeel. Het blijft één van de betere Dragon Ball-games, met een degelijke single player campaign en toffe gameplay. Alleen is het geen spel om uren aan een stuk te spelen, maar eerder in korte sessies, en daar blinkt de Switch nu wel in uit.
De karaktermodellen en animaties zijn heel goed, alsof ze recht uit de anime gepikt zijn. Over de levels ben ik minder te spreken. De levels zien er soms uit als een PS3-game en hebben van die heel generieke “Unreal Engine-textures”. Op het eerste zicht ziet het er in beweging best allemaal oké uit, maar als je pauzeert en van dichtbij observeert, zie je dat ze precies de karakters uit de anime geplukt hebben en ergens in een random 3D-wereld gedumpt hebben. Met de vrij lage interne resolutie valt het dan nog eens extra op dat er heel wat aliasing te zien is in de achtergronden. Technisch is de port oké, maar als je naar andere games op de Switch 2 kijkt zoals Metroid Prime 4, die de volle 4K60 fps aankan zonder upscaling en met betere graphics, heb ik het gevoel dat ze eerder voor een bare-minimum-port gegaan zijn in plaats van beter te optimaliseren voor de Switch 2.
Qua geluid zit het wel snor. De soundtrack is goed en de effecten zijn net alsof ze uit de anime komen. Ik heb ook in het Japans gespeeld, want ik ben niet zo voor dubs. Voor zover ik me herinner zijn het allemaal de originele klassieke voice actors, voor zover die nog leven. Het is me in ieder geval niet opgevallen dat er voice actors veranderd zijn.
Online heb ik maar kort getest en dat werkt vrij goed. Er is jammer genoeg geen rollback netcode, dus hier en daar kunnen er wel eens wat vreemde dingen gebeuren zoals desync. Dat is mij echter maar twee keer voorgevallen voor enkele milliseconden in de twee uur die ik online gespeeld heb om de netcode te testen, dus ik heb er eigenlijk geen klachten over.
Vandaag neem ik de Switch 2-versie van Dragon Ball: Sparking! Zero
Kwantiteit over kwaliteit
Wie al eens een Budokai Tenkaichi of Xenoverse gespeeld heeft, zal niet onbekend zijn met de gameplay. Het is een typische arena brawler met vrij simpele mechanics die gemakkelijk op te pikken zijn, maar moeilijk om te masteren. De basic controls zijn voor ieder karakter min of meer hetzelfde: je hebt een combo die je kan buttonbashen voor melee-aanvallen, en een knop voor ranged attacks (in het Dragon Ball-universum zijn dit ki blasts). Daarnaast heb je een knop om te blocken, eentje om te parry’en en een knop om te dodgen of te vliegen. De special moves verschillen wel, maar de basis voelt bij iedereen grotendeels hetzelfde aan. Dat is op zich geen ramp met een roster van ongeveer 180 karakters, waarvan negentien (!) Goku’s. Persoonlijk had ik liever minder personages gezien met hun eigen unieke movesets. Na een paar matchen voelt het soms eentonig aan: het ziet er verschillend uit, maar je doet toch dezelfde inputs. Bij een Tekken of Street Fighter heb je dat gevoel veel minder.Veel potentieel, maar een port waar weinig moeite in is gestoken.
De game kiest duidelijk voor fanservice boven balans. Aan het andere spectrum hebben we dan weer Dragon Ball FighterZ, waar balans primeert. Het gevolg hiervan is dat overpowered figuren uit de anime in de game ook overpowered zijn. Op zich maakt dit niet zoveel uit, want als je online speelt heb je een puntensysteem dat je kan inzetten om karakters te kiezen. De betere karakters kosten meer punten, waardoor het dus kan zijn dat jij met een roster van twee karakters het moet opnemen tegen iemand met vier zwakkere karakters. De natte droom voor wie met zijn “Super Saiyan God Mode Plus Turbo edition Goku” of whatever zijn hoogste transformatie tegenwoordig is speelt. Ik ben de tel kwijt en voor mij stopt het verhaal van Dragon Ball waar de manga stopte. Helaas wat minder leuk voor wie graag met supporting cast characters speelt zoals Krillin of Yamcha.
Bovenstaande komt misschien een beetje negatief over, maar dat wil niet zeggen dat de game niet leuk is. Integendeel. Het blijft één van de betere Dragon Ball-games, met een degelijke single player campaign en toffe gameplay. Alleen is het geen spel om uren aan een stuk te spelen, maar eerder in korte sessies, en daar blinkt de Switch nu wel in uit.
De Switch 2-port onder de loep
De Switch 2-versie is eigenlijk symbool voor de hele game: “good enough”, maar niet meer dan dat. Grafisch is het een grote sprong vooruit ten opzichte van de eerste Switch, maar nog altijd een stap achteruit vergeleken met PS5 of pc. De framerate zit op 30 fps, zelfs met upscaling in handheld én docked mode. Voor een fighter is dit wat aan de lage kant, jammer.De karaktermodellen en animaties zijn heel goed, alsof ze recht uit de anime gepikt zijn. Over de levels ben ik minder te spreken. De levels zien er soms uit als een PS3-game en hebben van die heel generieke “Unreal Engine-textures”. Op het eerste zicht ziet het er in beweging best allemaal oké uit, maar als je pauzeert en van dichtbij observeert, zie je dat ze precies de karakters uit de anime geplukt hebben en ergens in een random 3D-wereld gedumpt hebben. Met de vrij lage interne resolutie valt het dan nog eens extra op dat er heel wat aliasing te zien is in de achtergronden. Technisch is de port oké, maar als je naar andere games op de Switch 2 kijkt zoals Metroid Prime 4, die de volle 4K60 fps aankan zonder upscaling en met betere graphics, heb ik het gevoel dat ze eerder voor een bare-minimum-port gegaan zijn in plaats van beter te optimaliseren voor de Switch 2.
Qua geluid zit het wel snor. De soundtrack is goed en de effecten zijn net alsof ze uit de anime komen. Ik heb ook in het Japans gespeeld, want ik ben niet zo voor dubs. Voor zover ik me herinner zijn het allemaal de originele klassieke voice actors, voor zover die nog leven. Het is me in ieder geval niet opgevallen dat er voice actors veranderd zijn.
Online heb ik maar kort getest en dat werkt vrij goed. Er is jammer genoeg geen rollback netcode, dus hier en daar kunnen er wel eens wat vreemde dingen gebeuren zoals desync. Dat is mij echter maar twee keer voorgevallen voor enkele milliseconden in de twee uur die ik online gespeeld heb om de netcode te testen, dus ik heb er eigenlijk geen klachten over.
Handheld-modus
In handheld-modus werkt alles nog steeds aan een stabiele dertig frames per seconde. In cutscenes en levels met veel gras valt het wel op hoe pixelated de omgevingen en kleine details er uit kunnen zien. Zoals je kan zien op de screenshot hierboven, zijn zaken zoals de grassprietjes in beweging best lelijk. Dit komt voornamelijk door de lagere resolutie en upscaling. Opnieuw zijn het de karaktermodellen die wat uitblinken: die zien er net zoals op het grote scherm uit alsof ze recht uit de anime komen. Terwijl je aan het vechten bent, heb je natuurlijk niet echt tijd om erop te letten, maar tijdens de cutscenes valt het wel op. Ook lijkt er soms wat shimmering of flickering aan de hand te zijn bij zaken zoals gras. Dat stoorde me wel.Conclusie
Dragon Ball Sparking! Zero mikt duidelijk op fans van de franchise die elke mogelijke iconische scène uit de anime of manga willen kunnen naspelen. Elk belangrijk karakter is aanwezig en speelbaar. Technisch is de port oké, maar de switch 2 kan beter. De combat en diversiteit in karakter-speelstijl is zelf goed genoeg, maar helaas geen FighterZ-niveau. De prijszetting doet pijn, de framerate ook, maar de fanservice en inhoud maken veel goed. Geen must-have, wel een aanrader voor de fans.
Pro
- gigantisch character roster
- uitgebreide single player modus
Con
- grafisch kan het beter op de Switch 2
- mist wat diepgang en diversiteit in hoe het speelt
- DLC niet gebundeld
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
14 november 2025
Gespeeld op
- Nintendo Switch 2
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Fighting
Ontwikkelaar
- Spike Chunsoft
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
