Review: Mamma Mia!

De economie krijgt dezer dagen nog hardere vuistslagen te incasseren dan Jake Paul in de ring en van het venster op de buitenwereld worden we tegenwoordig ook niet bepaald vrolijk. Het perfecte moment voor Deep Bridge om aan de recyclage van een onvervalst stuk feelgood escapisme te doen. In 2020 bracht de producent de klassieke musical al eens in een eigen versie naar de Vlaamse planken, een feest dat toen ietwat werd gefnuikt door een globale pandemie en de daaruit voortvloeiende maatregelen. Een kleine zes jaar later hopen ze Mamma Mia nu eindelijk de feestelijke run te geven die het verdient.

Na uitstapjes naar Rydell High met Grease, Wilshire Boulevard in Pretty Woman en het Baltimore van Hairspray voelt een terugkeer naar het Griekse eiland van Mamma Mia misschien als een veilige keuze. Is er echter wat mis met een voorspelbare hit? Mamma Mia is namelijk al een kwarteeuw een vaste waarde binnen het musicalcircuit en trekt na al die jaren nog steeds goed gevulde zalen op Broadway en de West End. Als het nog steeds werkt, moet het wiel niet heruitgevonden worden. Het beproefde recept blijft dan ook behouden: een flinterdun romantisch verhaaltje, vergezeld door de iconische muziek van Abba als bindmiddel. Dat het nog steeds als zoete koek binnengaat, konden we op de première in de Stadsschouwburg van Antwerpen ontdekken.

SHG_DB_MM26_scene-570.jpg

Daddy issues

Het verhaal, dat blijft uiteraard alom vertrouwd voor iedereen die de film of een eerdere iteratie van de musical zag. De jonge Sophie, fonkelend fris vertolkt door Lotte De Clerck, staat aan de vooravond van haar huwelijk met Sky. Wat echter bijna voor een Griekse tragedie op het eiland zorgt, is dat de jongedame maar wat graag naar het altaar begeleid wil worden door haar vader. Klein detail echter: moeder Donna is altijd erg vaag gebleven over wie nu eigenlijk de vader van Sophie is. Na het uitpluizen van de dagboeken van haar moeder is Sophie beland bij drie hoofdverdachten: een ontdekkingsreiziger genaamd Bill, Harry de bankier en Sam de architect. Een dag voor haar huwelijk heeft de ondernemende bruid haar drie potentiële papa’s uitgenodigd naar het eiland, in de hoop het mysterie voor eens en voor altijd te ontrafelen.

Deze Vlaamse Mamma Mia blijft weliswaar trouw aan het origineel, maar toch vind je er duidelijk accenten in terug die de hand van regisseur Stany Crets verraden. Kleine visuele spielereien op de achtergrond of taalspelletjes en referenties in de vertalingen zijn aspecten die Crets ook al in andere adaptaties hanteerde. Puristen gaan er ongetwijfeld over vallen, maar wij konden de Vlaamse toetsen goed waarderen. Het gebruik van Antwerps dialect geeft het alom gekende stuk wat extra funfactor en iets eigens ten opzichte van de vele andere internationale producties van Mamma Mia. De musical die Deep Bridge brengt, voelt in de handen van Stany Crets dan ook wat speelser dan het doodbrave stuk dat je in Londen kan zien.

SHG_DB_MM26_scene-156.jpg

Aanstekelijke jukebox

Allemaal chiquitita en wel, maar hoe doet Mamma Mia het anno 2026 als musical op de bühne van de Stadsschouwburg? Belangrijk in dat opzicht is in elk geval om op te merken dat Deep Bridge, hoe ervaren ook, een speler is die mikt op een kleine lokale markt. Daar horen navenante budgetten bij die zich niet makkelijk laten vertalen naar opulente decors en grote ensembles. Wat Deep Bridge wel doet, is dat relatief beperkte budget nuttig hanteren om een vrij sterke illusie tot leven te wekken op het podium. Met een relatief simpele achtergrond met een lichtgevende zomerzon, een zee uit papier-maché en wat bescheiden decorelementen weet de productie de Stadsschouwburg dan ook overtuigend genoeg mee te nemen naar het zomerse eiland.

Mamma Mia! is het perfecte soort luchtigheid om even mee te ontsnappen aan de realiteit.


Het verkopen van die illusie rust uiteraard eveneens voor een groot deel op de schouders van de getalenteerde cast, die al in het openingsnummer vakkundig de sfeer moet zetten. De energie en choreo zit al bij het eerste nummer ‘Honey Honey’ goed, waardoor je met gemak in het pluche van je zeteltje kan nestelen voor het fijne escapisme dat een amusante musical brengt. Mamma Mia! is namelijk vederlicht, maar zo aanstekelijk fun dat je niet maalt om het simpele verhaal dat louter fungeert als vehikel om een jukebox van Abba-nummers aan op te hangen.

SHG_DB_MM26_scene-765.jpg

Een cast vol Super Troupers

De reden waarom Mamma Mia! ook in Antwerpen voor een feelgood feestje wist te zorgen, is uiteraard deels toe te schrijven aan de nummers. Het valt niet te ontkennen dat Björn en Benny uit Zweden een resem erg aanstekelijke oorwormen hebben geschreven die tot het collectief muzikaal geheugen zijn gaan behoren. De manier waarop Stany Crets ze door de vervlaamsing heeft gehaald, is ook zo opgezet dat de herkenbaarheid altijd consequent intact blijft. Soms blijft het Engelstalige refrein grotendeels intact, maar evengoed transformeert een evergreen als ‘Does Your Mother Know’ naar een heerlijk sappig ‘Weet uw moeke da?’. De mayonaise pakt en het levert speelse versies op van alom bekende nummers die ook in het Vlaams hun herkenbaarheid niet verliezen en zelfs iets fris krijgen. Het is echter nog steeds de cast die alles op dat podium in goede banen moet leiden, en dat doet ze met verve.

Lotte De Clerck steelt alle harten met haar uiterst charmante vertolking van Sophie. Dat ze een uitstekende zangeres is, heeft De Clerck in producties als Doornroosje al bewezen, maar ook haar acteerwerk tussen de nummers door zorgt ervoor dat de zaal meeleeft in de zoektocht van Sophie naar haar papa. Ook Maike Boerdam maakt indruk, zeker wanneer ze vocaal voluit gaat in een nummer als ‘De winnaar krijgt de macht’. Nog zo’n krachtige stem is uiteraard die van Chris Van Tongelen. Er wordt soms wel eens lacherig gedaan over De Romeo’s, maar Van Tongelen is al jaren een getraind musicalacteur die ook nu zijn jaren aan ervaring met verve etaleert.

SHG_DB_MM26_scene-776.jpg

Zomers escapisme

De wisselwerking tussen de hoofdcast, zoals een heerlijk flamboyante Nathalie Meskens als Tanja, en het getalenteerde ensemble dat voor wervelende choreo vol visuele speelsheid wist te zorgen, wist bij te dragen aan de onmiskenbare funfactor die gepaard gaat met Mamma Mia!. De manier waarop een simpel roeibootje als prop wordt ingezet of een choreografie met zwemvinnen zijn aspecten die bijdragen aan de ongedwongen funfactor van de show. Dat de Stadsschouwburg de cast aan het slot beloonde met een oorverdovend enthousiast applaus dat losbarstte in een dansfeestje op een Abba-medley, was dan ook oververdiend. Mamma Mia was een heerlijk speels tegengif voor de realiteit van de buitenwereld. Een sprookje vol romantiek, humor en aanstekelijke nummers.

Conclusie

Mamma Mia! kreeg in de Antwerpse Stadsschouwburg eindelijk de feestelijke reprise die het verdiende. Het is dan ook nog steeds een goed gemaakte brok luchtigheid vol sterke songs, met een getalenteerde cast die het beste van zichzelf gaf. Deep Bridge levert hier een onvervalste dosis feelgood af die voor een wolkje van glitter en glamour zorgt aan een donkere hemel.

Pro

  • Een ijzersterke cast met Lotte De Clerck als uitschieter
  • De gekende nummers werden erg amusant vertaald
  • Amusante choreo zorgt voor visueel plezier

Con

  • Het verhaal blijft flinterdun
8.5

Over deze voorstelling

Beschikbaar vanaf

14 maart 2026

Genre

  1. Musical

Speelduur

140 minuten

Regie

Stany Crets

Script

Stany Crets (adaptatie)

Muziek

Björn Ulvaeus & Benny Andersson ( vertaling en adaptatie Stany Crets)

Cast

Lotte De Clerck, Maike Boerdam, Chris Van Tongelen, Nathalie Meskens, Maya Van Honsté , Sebastien De Smet, Dorian Liveyns, Stany Crets

Productiehuis

  1. Deep Bridge
 
Terug
Bovenaan