In tijden van Photoshop, Instagram-filters en AI-slop zou je het misschien niet zeggen, maar een foto is eigenlijk iets magisch. Het is een manier om een moment vast te leggen dat anders verloren zou gegaan zijn in de tijd, en laat ons zo toe om herinneringen op te roepen aan iemand, een bepaalde gebeurtenis of een ontmoeting. En hoewel alles uiteindelijk verdwijnt, zijn net herinneringen een manier om dit alles in leven te houden. Net dat is het centrale thema in OPUS: Prism Peak, een verhalende avonturengame van de Taiwanese ontwikkelaar SIGONO.
Zelf had ik nog nooit gehoord van deze ontwikkelaar, maar blijkbaar is dit al het vierde deel in een reeks die begon met OPUS: The Day We Found Earth. De OPUS-reeks legt de focus op verhaalvertelling en gameplay waarbij verkenning centraal staat, en met dit nieuwe deel sloegen ze duidelijk opnieuw die weg in. Bij mij was OPUS: Prism Peak vooral op mijn radar gekomen door de anime-esthetiek die de game uitstraalt en de dromerige sfeer van dit bijzondere avontuur. Vorige week was het moment eindelijk aangebroken om te ontdekken of het verhaal dat hier wordt verteld de moeite loont of niet.
De Seer heeft namelijk een Finding Eye, ofwel een fotocamera, die toelaat om iemand op foto vast te leggen zodat die niet verdwijnt. Toevallig gaf een van de geesten jou ook een camera, alleen kan jij Ren niet zien door de lens, waardoor dit omtoertje vereist is. Onderweg ontmoet je heel wat personages die van dit avontuur een onvergetelijke reis maken. En het zal je waarschijnlijk ook niet verbazen dat alle ontmoetingen een weerspiegeling zijn van gebeurtenissen die het leven van Eugene vormgegeven hebben. Op een serene en ontroerende manier vertelt OPUS: Prism Peak zo een verhaal dat thema's aansnijdt zoals vriendschap, liefde en opgroeien, maar ook tegenslag, berouw, trauma en de vluchtigheid van het bestaan.
Het verhaal en de ontmoetingen met de verschillende inwoners van de Dusklands zijn alvast het hoogtepunt van het spel. Niet enkel Eugene en Ren stelen de show, maar veel van de andere personages zijn ook absoluut memorabel. Het helpt hierbij natuurlijk dat de voice-acting - in het Engels alvast, je kan ook kiezen voor Chinees en Japans - ronduit geweldig is. De stemacteurs lijken zich geweldig te hebben ingeleefd in hun personages, wat ook wat grappig is, gezien veel van hen dieren zijn.
Het fotograferen zelf is wel interessant uitgewerkt in de game. Je speelt gradueel namelijk opties vrij zoals manuele focus, de mogelijkheid om de belichtingstijd in te stellen en verschillende filters die je kan gebruiken. Het systeem is dus redelijk goed uitgewerkt en je zal redelijk wat plezier beleven aan het fotograferen van deze wereld. Het enige wat me soms wel wat stoorde, is dat je niet kan bewegen eens je jouw camera in de aanslag hebt. Dit zou de ervaring net iets fijner hebben gemaakt voor de gevallen waarbij je te dicht bij je onderwerp staat, in plaats van dat je de camera-modus moet verlaten of later per ongeluk de focus weer verandert.
Wil je dit avontuur beleven, dan ben je voorlopig wel gebonden aan pc of de Switch-console. Een Xbox- of PlayStation-release zit er voorlopig nog niet in. Ik ben met de pc-versie aan de slag gegaan, en op dit platform ziet de game er alvast geweldig uit. De anime-stijl komt mooi tot zijn recht en de game straalt tonnen sfeer uit. Wat de grafische instellingen betreft, is het eerder magertjes. Verwacht je dus niet aan dingen zoals DLSS, frame generation, raytracing, maar dit is dan ook geen grafisch intensieve game met fotorealistische graphics. Ik kon de game dus vlotjes op mijn pc draaien op de hoogste settings en de game is trouwens ook goed geoptimaliseerd voor de Steam Deck. De ervaring is op handheld zeker aan te raden, al dien je wel rekening te houden met het feit dat er (nog) geen gebruik wordt gemaakt van Steam Cloud voor de saves, wat voor mij toch wel een minpuntje was, want dit is een spel dat je echt makkelijk zowel op pc als je Steam Deck kan spelen.
Zelf had ik nog nooit gehoord van deze ontwikkelaar, maar blijkbaar is dit al het vierde deel in een reeks die begon met OPUS: The Day We Found Earth. De OPUS-reeks legt de focus op verhaalvertelling en gameplay waarbij verkenning centraal staat, en met dit nieuwe deel sloegen ze duidelijk opnieuw die weg in. Bij mij was OPUS: Prism Peak vooral op mijn radar gekomen door de anime-esthetiek die de game uitstraalt en de dromerige sfeer van dit bijzondere avontuur. Vorige week was het moment eindelijk aangebroken om te ontdekken of het verhaal dat hier wordt verteld de moeite loont of niet.
Je leven door een lens bekijken
Centraal in het verhaal staat Eugene, die we als kind leren kennen wanneer hij zijn dagen doorbrengt met zijn grootvader die hem alles leert over fotografie. Na de korte proloog zien we hem terug als een veertigjarige man wiens leven ontspoord lijkt te zijn. Wanneer hij op een mistige dag met zijn auto onderweg is naar zijn vader, verongelukt hij en verliest hij zijn bewustzijn. Wanneer hij ontwaakt, ontdekt Eugene dat hij werd getransporteerd naar een vreemde wereld, de Dusklands, bewoond door pratende dierengeesten en geplaagd door de Shade, die ervoor zorgt dat iedereen verdwijnt. Al snel komt hij Ren tegen, een jong meisje dat in contact kwam met de Shade. Eugene besluit Ren te helpen om haar naar haar huis op Dusk Mountain te brengen. Omdat zij aan het verdwijnen is, moeten ze echter eerst op zoek gaan naar de Seer.De Seer heeft namelijk een Finding Eye, ofwel een fotocamera, die toelaat om iemand op foto vast te leggen zodat die niet verdwijnt. Toevallig gaf een van de geesten jou ook een camera, alleen kan jij Ren niet zien door de lens, waardoor dit omtoertje vereist is. Onderweg ontmoet je heel wat personages die van dit avontuur een onvergetelijke reis maken. En het zal je waarschijnlijk ook niet verbazen dat alle ontmoetingen een weerspiegeling zijn van gebeurtenissen die het leven van Eugene vormgegeven hebben. Op een serene en ontroerende manier vertelt OPUS: Prism Peak zo een verhaal dat thema's aansnijdt zoals vriendschap, liefde en opgroeien, maar ook tegenslag, berouw, trauma en de vluchtigheid van het bestaan.
Onderweg ontmoet je heel wat personages die van dit avontuur een onvergetelijke reis maken.
Het verhaal en de ontmoetingen met de verschillende inwoners van de Dusklands zijn alvast het hoogtepunt van het spel. Niet enkel Eugene en Ren stelen de show, maar veel van de andere personages zijn ook absoluut memorabel. Het helpt hierbij natuurlijk dat de voice-acting - in het Engels alvast, je kan ook kiezen voor Chinees en Japans - ronduit geweldig is. De stemacteurs lijken zich geweldig te hebben ingeleefd in hun personages, wat ook wat grappig is, gezien veel van hen dieren zijn.
Op ontdekking met je camera
De wereld waarin het spel je onderdompelt, lijkt trouwens zo weggelopen te zijn uit een productie van Studio Ghibli of Makoto Shinkai (Suzume, Children Who Chase Lost Voices). De ontwikkelaars zijn hier duidelijk voor een esthetiek die fans van dit soort anime zal aanspreken en op pc ziet het spel er alvast prachtig uit, met knappe vergezichten, omgevingen die de tand des tijds niet hebben doorstaan en dat soort van pittoreske schoonheid die je vaak in Japanse spellen terugvindt. De omgevingen zitten ook propvol met dingen voor jou om te ontdekken, die betekenis geven aan deze mysterieuze wereld. Hier schuilt helaas ook het addertje onder het gras. Het spel verwacht haast dat je elke poster, elk magazine of bijzonder voorwerp onderzoekt en fotografeert. Ondertussen dien je ook alles wat de personages zeggen te onthouden en moet je dit alles ontcijferen in je notitieboekje. Hierin kan je ook nog eens foto's van muurschilderingen ordenen en het runegeschrift van deze wereld analyseren op basis van symbolen die je op monolieten vindt. Daarnaast kan je ook nog eens raadsels oplossen die gerelateerd zijn aan de verschillende dieren en die je kleine collectibles of cosmetic items geven. Dit alles voelt soms wat aan als bezigheidstherapie, terwijl je eigenlijk gewoon wil weten hoe het verhaal verder afloopt.Het fotograferen zelf is wel interessant uitgewerkt in de game. Je speelt gradueel namelijk opties vrij zoals manuele focus, de mogelijkheid om de belichtingstijd in te stellen en verschillende filters die je kan gebruiken. Het systeem is dus redelijk goed uitgewerkt en je zal redelijk wat plezier beleven aan het fotograferen van deze wereld. Het enige wat me soms wel wat stoorde, is dat je niet kan bewegen eens je jouw camera in de aanslag hebt. Dit zou de ervaring net iets fijner hebben gemaakt voor de gevallen waarbij je te dicht bij je onderwerp staat, in plaats van dat je de camera-modus moet verlaten of later per ongeluk de focus weer verandert.
Het fotograferen zelf is interessant uitgewerkt.
Wil je dit avontuur beleven, dan ben je voorlopig wel gebonden aan pc of de Switch-console. Een Xbox- of PlayStation-release zit er voorlopig nog niet in. Ik ben met de pc-versie aan de slag gegaan, en op dit platform ziet de game er alvast geweldig uit. De anime-stijl komt mooi tot zijn recht en de game straalt tonnen sfeer uit. Wat de grafische instellingen betreft, is het eerder magertjes. Verwacht je dus niet aan dingen zoals DLSS, frame generation, raytracing, maar dit is dan ook geen grafisch intensieve game met fotorealistische graphics. Ik kon de game dus vlotjes op mijn pc draaien op de hoogste settings en de game is trouwens ook goed geoptimaliseerd voor de Steam Deck. De ervaring is op handheld zeker aan te raden, al dien je wel rekening te houden met het feit dat er (nog) geen gebruik wordt gemaakt van Steam Cloud voor de saves, wat voor mij toch wel een minpuntje was, want dit is een spel dat je echt makkelijk zowel op pc als je Steam Deck kan spelen.
Conclusie
OPUS: Prism Peak neemt je mee naar een magische wereld bevolkt door dierengeesten en bedreigd door de mysterieuze Shade. In deze wereld onderneem je samen met Eugene en Ren een onvergetelijke reis waarbij je tal van onvergetelijke personages ontmoet. Deze reis wordt niet enkel gekenmerkt door een sterk verhaal, maar ook een prachtige visuele stijl en opvallende setting. Fotografie speelt ook een centrale rol in het spel en is interessant uitgewerkt, maar de andere dingen die je zal doen voelen soms wat teveel als tijdverdrijf dat afleidt van de kern van de zaak en het tempo enigszins onderuit haalt. Al doet dit gelukkig geen afbreuk aan het feit dat deze ervaring absoluut aan te raden blijft.
Pro
- Knap verhaal
- Leuke personages die je ontmoet
- Audiovisueel zeer prachtig
- Fotografie interessant uitgewerkt
Con
- Tempo soms wat té gezapig
- Veel voelt aan als 'busy work'
- Geen Steam Cloud voor savegames
8
Over
Beschikbaar vanaf
16 april 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
- PC
Genre
- Adventure
Ontwikkelaar
- Sigono Inc.
Uitgever
- Shueisha Games
