Streamz is een Vlaamse streamingdienst die niet alleen Vlaamse, maar ook (inter)nationale series en films bevat. Ze bieden drie abonnementsvormen aan afhankelijk van je voorkeuren (met of zonder reclame, recente blockbusters, het aantal kijkprofielen, het aantal schermen waarop je tegelijk kan kijken, downloaden …).
Hieronder volgt een overzicht van films en series die onze redactie vorige maand bekeken heeft op Streamz. Ook de volgende serie werd gereviewd: Geldwolven.
Ik houd wel van een goeie drama rond een koninklijke familie. Het verwondert dan niet dat The Crown steevast tot mijn favoriete series behoort. Hierdoor kon ik de nieuwste serie Máxima, over de Nederlandse koningin, helemaal niet weerstaan. De serie bestaat uit zes afleveringen die elk tussen de veertig en vijftig minuten duren en zou volgens RTL al een tweede seizoen krijgen. Net zoals bij The Crown het geval was, is Máxima geïnspireerd op ware gebeurtenissen, maar werden ook hier de nodige fictieve elementen en dramatisering aan het verhaal toegevoegd.
Máxima brengt het verhaal van de huidige koningin van Nederland in beeld: haar kindertijd, haar jeugd en hoe zij en koning Willen-Alexander elkaar leerden kenden. Ze tonen de moeilijkheden die het koppel kende in hun beginjaren door de constante stroom aan paparazzi en de dubieuze achtergrond van Máxima’s vader als Minister van Landbouw tijdens de Videla-regering in Argentinië. Voor zij die dit soort serie kunnen appreciëren, kan ik Máxima alvast aanraden. Het is duidelijk dat de serie over voldoende financiële middelen beschikte want het resultaat mag er zijn. Zowel visueel als inhoudelijk zit dit goed. Qua verhaallijn ligt het helemaal binnen de verwachtingen van dit type serie. Dit houdt ook in dat voor mensen die graag wat actie op hun scherm zien, deze serie hen niet/minder zal liggen. De mening van de Nederlandse koninklijke familie over deze serie ken ik niet, maar ik kijk alvast uit naar een tweede seizoen.
Mother!, een film uit 2017, geregisseerd door Darren Aronofsky, stond al geruime tijd op mijn kijklijst. Doordat hij op Streamz stond, kon ik hem eindelijk bekijken. Mother! is een horrorfilm die niet al zijn geheimen prijsgeeft, met in de hoofdrollen Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Ed Harris en Michelle Pfeiffer.
Het verhaal begint even mysterieus als suggestief: een echtpaar (Lawrence en Bardem) is bezig met de renovatie van hun huis, dat bijna volledig verwoest was door een brand. Plotseling verschijnt er een vreemde (Harris) aan de deur, die door Bardem met buitengewone gastvrijheid wordt ontvangen. Vanaf dat moment neemt de film een grillige wending en raakt Lawrence steeds verder verdwaald in de gebeurtenissen die volgen.
De droomachtige sequenties zijn boeiend, al maakt de symboliek het verhaal moeilijk te doorgronden. De acteerprestaties zijn uitstekend: Lawrence is de spil van de film en Pfeiffer valt op met haar indrukwekkende optreden. Vanwege het intense einde is deze film niet voor iedereen geschikt, maar als je van eigenzinnige films houdt, is het zeker de moeite waard om hem een kans te geven.
Nonkels ... Er werd al veel over gezegd en geschreven, en al zeker toen het tweede seizoen werd aangekondigd. Streamz-abonnees konden de serie direct bingewatchen, het reguliere tv-kijkend volk moest het week na week met slechts één aflevering doen. Ik hoor bij de eerste selectie, waarbij ik op drie dagen tijd het tweede seizoen van Nonkels 2 erdoor knalde. En dat was al ergens vorige maand, maar ook eerder deze maand was het weer van dat, want mijn vriendin had opgevangen dat Nonkels blijkbaar wel goed is. Awel, dat is het zeker!
Nonkels 2 gaat voort op hetzelfde elan en laat je verder het leven volgen van de familie Persyn, bestaande uit Willy, Luc en Pol, gespeeld door respectievelijk Rik Verheye, Jelle De Beule en Wim Willaert. Willy, de kunstgrassenkoning, is de meest succesvolle van de drie en woont samen met zijn veel jongere echtgenote in een chique villa. Pol stond achteraan de rij toen de hersencellen werden uitgedeeld en werkt in het bedrijf van zijn broer. En dan is er nog de derde, Luc. Een werkloze ziel die onder de sloef ligt van zijn vrouw Carine. Ook Innocent, de illegaal die niet meer zo illegaal is, is er terug bij.
Het hoogtepunt ligt voor mij terug bij twee delen van de familie, zijnde Luc met zijn Carine, en Willy. De scènes waarin zij spelen, staan altijd garant voor een lach. Pol is in vergelijking met het eerste seizoen een grotere karikatuur geworden en Innocent een nog vervelender bazeke dan ervoor. Toch is het tweede seizoen van Nonkels zeker het kijken waard, al weet je waaraan je je kunt verwachten als je het eerste seizoen hebt gezien: herkenbare situaties, soms flauwe humor en meer dan eens een geniale scène waarbij de tranen bijna in de ogen springen.
Sisu is de nieuwste film van de Finse regisseur Jalmari Helander, de regisseur die je waarschijnlijk wel kent van Rare Exports of Big Game. Zijn nieuwste film neemt ons mee naar de Tweede Wereldoorlog, waar Aatami, een voormalige militair, zijn geluk beproeft als goudzoeker. Wanneer hij een vondst doet en de lange tocht naar de bank onderneemt, krijgt hij het echter aan de stok met een commando van Duitse militairen. Zij hadden echter beter twee keer nagedacht voordat ze er met zijn goud aan de haal gingen.
Wat je als kijker vervolgens voorgeschoteld krijgt, is een stevige dosis bikkelharde actie waarbij er niet wordt gekeken op een druppeltje bloed meer of minder, laat staan rondvliegende ledematen. De film kan je het beste omschrijven als Mad Max tijdens de Tweede Wereldoorlog, met een vleugje Quentin Tarantino en John Wick erover. Helanders partner in crime Jorma Tommila vertolkt de rol van Aatami op bezwerende wijze en zet als geen ander een actieheld neer die zo uit de jaren tachtig lijkt weggelopen te zijn. Sisu schotelt je een straffe portie pretentieloos amusement voor dat bovendien fraai in beeld werd gebracht en dus niet te missen is voor liefhebbers van dit soort B-films. Dat de film de publieksprijs en een speciale vermelding in de internationale competitie in de wacht sleepte op het BIFFF vorig jaar zegt genoeg eigenlijk.
Er viel behoorlijk wat machismo te rapen op Streamz de voorbije maand. Zo kreeg een Finse goudzoeker het op lachwekkende wijze aan de stok met cartooneske nazi's in Sisu en werd Joel Kinnaman gegijzeld door een psychopathische Nicolas Cage in Sympathy for the Devil. Het absolute dieptepunt viel echter te rapen in Expend4bles, het vierde deel in een reeks die ondertussen stinkt als natte scheten in de creakamer van het bejaardentehuis. 50 Cent die een geïmproviseerde bom maakt uit een boombox waar zijn eigen "In da club" op speelt, is gewoon niet langer onderdeel van een film, maar een misdaad tegen de wetten van de goede smaak.
Nee, geef me dan maar Knuckles. Het idee van een zesdelige spin-off van de Sonic the Hedgehog-films klinkt op papier niet echt als een creatief hoogtepunt, maar de serie rond de door Idris Elba stemgegeven rode rakker komt best verrassend uit de hoek. Om te beginnen heeft het een nogal chaotisch gevoel voor humor dat volledig werkt voor de toon van de reeks die luchtig opbouwt naar een hartverwarmend einde. Je merkt dat de makers op het kleine scherm, weg van Sonic en het grote budget van een speelfilm, wat creatiever en gekker uit de hoek mochten komen. Dat zorgt dus voor een show waarin de stoïcijnse Knuckles terechtkomt op sabatdiners die uit de hand lopen, bowlingduellen en zelfs een rock-opera. Aanstekelijke fun voor het hele gezin dus.
Er zijn zo van die Vlaamse series die je wel ziet passeren, maar waarvan je je achteraf afvraagt waarom je ze in hemelsnaam nog niet hebt gezien. Eén van die series is voor mij Fair Trade. In deze misdaadserie van de hand van Marc Punt (gekend van onder andere Matroesjka’s) maken we kennis met Walter en Robin, een politieduo dat van het padje af is en zelf de criminaliteit opzoekt. Met toppers als Ella-June Henrard, Peter Van den Begin en Kevin Janssens was mijn aandacht alvast gewekt.
Wie niet vies is van wat donkere humor, geweld en bloot, is bij Fair Trade alvast aan het juiste adres. Toegegeven, de serie haalt niet het niveau van Matroesjka’s, maar desondanks kan ik het voorlopig wel aanraden. Hoewel de hele cast zijn steentje bijdraagt, is het wat mij betreft vooral Peter Van den Begin die alweer serieus de show steelt. Fair Trade telt tot op heden twee seizoenen. Ik keek voorlopig enkel nog maar het eerste seizoen, maar ben alvast benieuwd naar het vervolg!
Hieronder volgt een overzicht van films en series die onze redactie vorige maand bekeken heeft op Streamz. Ook de volgende serie werd gereviewd: Geldwolven.
Sassenach
MáximaIk houd wel van een goeie drama rond een koninklijke familie. Het verwondert dan niet dat The Crown steevast tot mijn favoriete series behoort. Hierdoor kon ik de nieuwste serie Máxima, over de Nederlandse koningin, helemaal niet weerstaan. De serie bestaat uit zes afleveringen die elk tussen de veertig en vijftig minuten duren en zou volgens RTL al een tweede seizoen krijgen. Net zoals bij The Crown het geval was, is Máxima geïnspireerd op ware gebeurtenissen, maar werden ook hier de nodige fictieve elementen en dramatisering aan het verhaal toegevoegd.
Máxima brengt het verhaal van de huidige koningin van Nederland in beeld: haar kindertijd, haar jeugd en hoe zij en koning Willen-Alexander elkaar leerden kenden. Ze tonen de moeilijkheden die het koppel kende in hun beginjaren door de constante stroom aan paparazzi en de dubieuze achtergrond van Máxima’s vader als Minister van Landbouw tijdens de Videla-regering in Argentinië. Voor zij die dit soort serie kunnen appreciëren, kan ik Máxima alvast aanraden. Het is duidelijk dat de serie over voldoende financiële middelen beschikte want het resultaat mag er zijn. Zowel visueel als inhoudelijk zit dit goed. Qua verhaallijn ligt het helemaal binnen de verwachtingen van dit type serie. Dit houdt ook in dat voor mensen die graag wat actie op hun scherm zien, deze serie hen niet/minder zal liggen. De mening van de Nederlandse koninklijke familie over deze serie ken ik niet, maar ik kijk alvast uit naar een tweede seizoen.
Aeyenah
Mother!Mother!, een film uit 2017, geregisseerd door Darren Aronofsky, stond al geruime tijd op mijn kijklijst. Doordat hij op Streamz stond, kon ik hem eindelijk bekijken. Mother! is een horrorfilm die niet al zijn geheimen prijsgeeft, met in de hoofdrollen Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Ed Harris en Michelle Pfeiffer.
Het verhaal begint even mysterieus als suggestief: een echtpaar (Lawrence en Bardem) is bezig met de renovatie van hun huis, dat bijna volledig verwoest was door een brand. Plotseling verschijnt er een vreemde (Harris) aan de deur, die door Bardem met buitengewone gastvrijheid wordt ontvangen. Vanaf dat moment neemt de film een grillige wending en raakt Lawrence steeds verder verdwaald in de gebeurtenissen die volgen.
De droomachtige sequenties zijn boeiend, al maakt de symboliek het verhaal moeilijk te doorgronden. De acteerprestaties zijn uitstekend: Lawrence is de spil van de film en Pfeiffer valt op met haar indrukwekkende optreden. Vanwege het intense einde is deze film niet voor iedereen geschikt, maar als je van eigenzinnige films houdt, is het zeker de moeite waard om hem een kans te geven.
Joeri
Nonkels 2Nonkels ... Er werd al veel over gezegd en geschreven, en al zeker toen het tweede seizoen werd aangekondigd. Streamz-abonnees konden de serie direct bingewatchen, het reguliere tv-kijkend volk moest het week na week met slechts één aflevering doen. Ik hoor bij de eerste selectie, waarbij ik op drie dagen tijd het tweede seizoen van Nonkels 2 erdoor knalde. En dat was al ergens vorige maand, maar ook eerder deze maand was het weer van dat, want mijn vriendin had opgevangen dat Nonkels blijkbaar wel goed is. Awel, dat is het zeker!
Nonkels 2 gaat voort op hetzelfde elan en laat je verder het leven volgen van de familie Persyn, bestaande uit Willy, Luc en Pol, gespeeld door respectievelijk Rik Verheye, Jelle De Beule en Wim Willaert. Willy, de kunstgrassenkoning, is de meest succesvolle van de drie en woont samen met zijn veel jongere echtgenote in een chique villa. Pol stond achteraan de rij toen de hersencellen werden uitgedeeld en werkt in het bedrijf van zijn broer. En dan is er nog de derde, Luc. Een werkloze ziel die onder de sloef ligt van zijn vrouw Carine. Ook Innocent, de illegaal die niet meer zo illegaal is, is er terug bij.
Het hoogtepunt ligt voor mij terug bij twee delen van de familie, zijnde Luc met zijn Carine, en Willy. De scènes waarin zij spelen, staan altijd garant voor een lach. Pol is in vergelijking met het eerste seizoen een grotere karikatuur geworden en Innocent een nog vervelender bazeke dan ervoor. Toch is het tweede seizoen van Nonkels zeker het kijken waard, al weet je waaraan je je kunt verwachten als je het eerste seizoen hebt gezien: herkenbare situaties, soms flauwe humor en meer dan eens een geniale scène waarbij de tranen bijna in de ogen springen.
FreakyJP
SisuSisu is de nieuwste film van de Finse regisseur Jalmari Helander, de regisseur die je waarschijnlijk wel kent van Rare Exports of Big Game. Zijn nieuwste film neemt ons mee naar de Tweede Wereldoorlog, waar Aatami, een voormalige militair, zijn geluk beproeft als goudzoeker. Wanneer hij een vondst doet en de lange tocht naar de bank onderneemt, krijgt hij het echter aan de stok met een commando van Duitse militairen. Zij hadden echter beter twee keer nagedacht voordat ze er met zijn goud aan de haal gingen.
Wat je als kijker vervolgens voorgeschoteld krijgt, is een stevige dosis bikkelharde actie waarbij er niet wordt gekeken op een druppeltje bloed meer of minder, laat staan rondvliegende ledematen. De film kan je het beste omschrijven als Mad Max tijdens de Tweede Wereldoorlog, met een vleugje Quentin Tarantino en John Wick erover. Helanders partner in crime Jorma Tommila vertolkt de rol van Aatami op bezwerende wijze en zet als geen ander een actieheld neer die zo uit de jaren tachtig lijkt weggelopen te zijn. Sisu schotelt je een straffe portie pretentieloos amusement voor dat bovendien fraai in beeld werd gebracht en dus niet te missen is voor liefhebbers van dit soort B-films. Dat de film de publieksprijs en een speciale vermelding in de internationale competitie in de wacht sleepte op het BIFFF vorig jaar zegt genoeg eigenlijk.
Killjoy
KnucklesEr viel behoorlijk wat machismo te rapen op Streamz de voorbije maand. Zo kreeg een Finse goudzoeker het op lachwekkende wijze aan de stok met cartooneske nazi's in Sisu en werd Joel Kinnaman gegijzeld door een psychopathische Nicolas Cage in Sympathy for the Devil. Het absolute dieptepunt viel echter te rapen in Expend4bles, het vierde deel in een reeks die ondertussen stinkt als natte scheten in de creakamer van het bejaardentehuis. 50 Cent die een geïmproviseerde bom maakt uit een boombox waar zijn eigen "In da club" op speelt, is gewoon niet langer onderdeel van een film, maar een misdaad tegen de wetten van de goede smaak.
Nee, geef me dan maar Knuckles. Het idee van een zesdelige spin-off van de Sonic the Hedgehog-films klinkt op papier niet echt als een creatief hoogtepunt, maar de serie rond de door Idris Elba stemgegeven rode rakker komt best verrassend uit de hoek. Om te beginnen heeft het een nogal chaotisch gevoel voor humor dat volledig werkt voor de toon van de reeks die luchtig opbouwt naar een hartverwarmend einde. Je merkt dat de makers op het kleine scherm, weg van Sonic en het grote budget van een speelfilm, wat creatiever en gekker uit de hoek mochten komen. Dat zorgt dus voor een show waarin de stoïcijnse Knuckles terechtkomt op sabatdiners die uit de hand lopen, bowlingduellen en zelfs een rock-opera. Aanstekelijke fun voor het hele gezin dus.
Sir. K
Fair TradeEr zijn zo van die Vlaamse series die je wel ziet passeren, maar waarvan je je achteraf afvraagt waarom je ze in hemelsnaam nog niet hebt gezien. Eén van die series is voor mij Fair Trade. In deze misdaadserie van de hand van Marc Punt (gekend van onder andere Matroesjka’s) maken we kennis met Walter en Robin, een politieduo dat van het padje af is en zelf de criminaliteit opzoekt. Met toppers als Ella-June Henrard, Peter Van den Begin en Kevin Janssens was mijn aandacht alvast gewekt.
Wie niet vies is van wat donkere humor, geweld en bloot, is bij Fair Trade alvast aan het juiste adres. Toegegeven, de serie haalt niet het niveau van Matroesjka’s, maar desondanks kan ik het voorlopig wel aanraden. Hoewel de hele cast zijn steentje bijdraagt, is het wat mij betreft vooral Peter Van den Begin die alweer serieus de show steelt. Fair Trade telt tot op heden twee seizoenen. Ik keek voorlopig enkel nog maar het eerste seizoen, maar ben alvast benieuwd naar het vervolg!
