Op zich heb ik nooit heel veel aan de schrijfsels van Brusselmans gevonden, maar ik zou toch wel een keer inhouden voor we snel dingen uit boeken gaan verbieden. Zijn columns zijn altijd een personage, het is nooit hij zelf. Dat heeft iedereen door als ze andere zinnen lezen, maar bij deze zin, gaan we plots denken dat hij het is en hij het echt vindt?
Natuurlijk vind ik niet dat dat je een vrijgeleide geeft om maar alles te zeggen wat je wilt. En van de meeste andere controverses snap ik op z'n allerminst de andere kant wel. Maar als een personage in je boek niet meer mag denken dat hij wraak zou willen nemen op elke Jood, terwijl hij naar zijn eigen doodgebombardeerde kind moet graven... Het lijkt me helemaal niet zo rechttoe rechtaan.
Hoe ik het lees gaat het toch over hemzelf en niet over een personage?
Om een stukje uit de relevante column te citeren:
Zo heb ik het over een man die ik gisteren over straat zag lopen, gekleed in een afgewassen hemd, een nepkatoenen broek en oude sandalen. Ik kreeg een enorm medelijden met die man, en ik stelde me voor hoe hij ...
Ik zie een beeld van een huilend en schreeuwend Palestijns jongetje dat helemaal buiten zinnen om z’n onder het puin liggende moeder roept, en ik beeld me in dat dat jongetje m’n eigen zoontje Roman is, en de moeder m’n eigen vriendin Lena, en ik word zo woedend dat ik iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel wil rammen. Je moet er natuurlijk altijd bij denken: niet iedere Jood is een moorddadige rotzak, en om die gedachte vorm te geven maak ik me een voorstelling van een bejaarde Joodse man die door m’n eigen straat schuifelt, gekleed in een afgewassen hemd, een nepkatoenen broek en oude sandalen, en ik heb medelijden met hem en krijg bijna tranen in de ogen, maar even later wens ik hem naar de hel, en ja, dat is een stemmingswisseling, ...
Om dan nog even af te sluiten met een klaagzang over hoe de kankerstokjes die hem het leven toch wat makkelijker maakten weeral duurder geworden zijn, ik dacht dat hij gestopt was...
Bron:
Humo.
Lijken mij de gedachten van Brusselmans zelf te zijn, en geen fictief personage, maar kan me vergissen.
Hij voorziet nog enige nuance door te vermelden dat niet iedere Jood een moorddadige rotzak is, en dus ook ergens wel toegeeft dat deze gedachte hem een slecht mens maakt.
Je kan dit ook zonder twijfel wegzetten als satire in de stijl van Herman Brusselmans, dus in de naam van vrije meningsuiting zou ik zo'n zaken niet willen verboden zien. De vraag of je dit mag denken hetzij als fictief personage hetzij als auteur zelf? Absoluut, maar het zegt veel over jezelf als persoon.
Als een andere overgewaardeerde lokale voetbalcommentator die bijklust als schrijver, na een zoveelste terroristische aanslag uit Islamistische hoek in onze contreien, zou schrijven dat die doden bij hem of haar een moordlustige opwelling creëerden, en dat hij/zij een random moslima met een hoofddoek zou willen bewerken met een pijnlijk pleonasme ("puntig mes") dan zou het kot al snel te klein zijn, en zou je de gehele goegemeente over je krijgen en al snel de roep
"islamaphobie" horen (niet eens geheel onterecht in dat scenario mits je die term eerst eens deftig zou herdefiniëren) of "racisme!", inclusief snel opgevolgd met de standaard VRT-reportages krijgen over hoe niet alle moslims verantwoordelijk zijn voor de daden van gewelddadige enkelingen (ook al kan je ze niet meer op je twee handen tellen).
Maar de wandaden van Israël in hun conflict met Hamas/Palestina?
Daar is elke jood verantwoordelijk voor blijkbaar, zelfs een fictieve jood die de pech heeft in Gent te wonen, of toch daar z'n hele leven gewerkt heeft, en weinig/geen band met Israël heeft?
Daarvoor bekladden we zelfs een standbeeld van Anne Frank met "
Free Gaza!", en ja ik val in herhaling, maar dat standbeeld is ook al meermaals (!) beklad.
Wat mij betreft:
Je mag dit denken, je mag dit schrijven, het is satire... maar het lijkt mij wel degelijk ook antisemitisme, want je belaadt - en vergeef me de zeer weinig originele beeldspraak - een fictieve jood met de zonden van Israël...
In diezelfde column benoemt Herman Brusselmans Bibi Netanyahu als een "klein, dik, kaal Joodje" en acht hem niet onterecht verantwoordelijk voor de explosieve aard van dit conflict in het Midden-Oosten. Om een stempeltje bij te zetten op de religieuze beeldspraak-bingo-kaart: als Brusselmans geschreven zou hebben dat hij graag Netanyahu met een boksbeugel zou willen bewerken, dan had er waarschijnlijk geen haan naar gekraaid. Of als dat wel gebeurd zou zijn, dan zou het tenminste geen antisemitisme zijn.
