Waar ben jij nostalgisch naar?

Er heeft zo eens ene slimme bij ons in de klas, net voor dat de leerkracht binnenkwam, een stinkbom in de vuilbak gekieperd (van die glazen ampullen die je moet breken). Dat in de hoop dat we geen les zouden krijgen
Die geur kan je omschrijven als die van rotte eieren.
Die leerkracht bleef dus gewoon lesgeven in die stank.
er zijn er toen zelfs twee naar het wc moeten gaan omdat ze ziek werden.
We hebben nooit nog zoiets uitgehaald toen met die man 😀
 
Amai ja. Als de top 50 werd uitgezonden, met een leeg cassetjje klaarstaan om je favo liedjes op te nemen vd radio.
Om dan te zitten vloeken dat die rotte dj te lang of te vroeg begon te praten terwijl het liedje nog bezig was
Ik had een cassette van Roxette. Ik had een aantal keren op de foute knop gedrukt, record, dus zat er na een tijd een hoop stiltes in mijn liedjes. Tot vandaag, 34 jaar later, hoor ik die stiltes als ik opnieuw naar die nummers luister op Spotify.
 
Ik had een cassette van Roxette. Ik had een aantal keren op de foute knop gedrukt, record, dus zat er na een tijd een hoop stiltes in mijn liedjes. Tot vandaag, 34 jaar later, hoor ik die stiltes als ik opnieuw naar die nummers luister op Spotify.

Waren gekochte cassettes niet beveiligd tegen opnames? Ook "eigen" cassettes kon ge volgens mij tegen onnodig opnemen beveiligen door aan de bovenkant een gaatje af te plakken ofzoiets.
 
Waren gekochte cassettes niet beveiligd tegen opnames? Ook "eigen" cassettes kon ge volgens mij tegen onnodig opnemen beveiligen door aan de bovenkant een gaatje af te plakken ofzoiets.
Normaal wel! De cassettes die ik van mijn ma had, had ik dat probleem nooit (Grease! Abba! Demis Roussos??) Maar mijn Roxette had ik zelf gekocht (8 jaar oud, preus lik fjertig gelijk ze zeggen) op de batjes in Izegem. Het zou dus kunnen dat het misschien geen echte was.
Vanboven was er normaal zo een stukje waar je dan idd tape kon opdoen. Of bij ‘echte’ waar er een stukje plastiek nog over zat.
 
Het expo ijsje

1497462395-1024x696.png
 
2 weken terug zaten we een weekje aan zee. Geen digicorder of dergelijke op het appartement. Gewoon een deftige TV.
Op een avond (slecht weer) zaten de kindjes er vroeg in. Wij een flesje wijn open, lekker eten en op zoek naar een goede film.

Wij dus effectief de TV gids opzoeken op onze smartphone. Start de film om 20u30, dan moet je zorgen dat je klaar zit. Pauzeren om te plassen, neen, wachten tot de reclame. Als de voorfilmpjes beginnen van wat er nog uitgezonden wordt de komende dagen weet je: 't zal weer gaan beginnen. Moet je zorgen dat je terug voor TV zit.

Het had zijn charme, zo gelijk de oude tijden. Maar het zou niet voor iedere dag moeten zijn. :D
 
2 weken terug zaten we een weekje aan zee. Geen digicorder of dergelijke op het appartement. Gewoon een deftige TV.
Op een avond (slecht weer) zaten de kindjes er vroeg in. Wij een flesje wijn open, lekker eten en op zoek naar een goede film.

Wij dus effectief de TV gids opzoeken op onze smartphone. Start de film om 20u30, dan moet je zorgen dat je klaar zit. Pauzeren om te plassen, neen, wachten tot de reclame. Als de voorfilmpjes beginnen van wat er nog uitgezonden wordt de komende dagen weet je: 't zal weer gaan beginnen. Moet je zorgen dat je terug voor TV zit.

Het had zijn charme, zo gelijk de oude tijden. Maar het zou niet voor iedere dag moeten zijn. :D
Allesjanse niet de dag op voorhand sms'en (of bellen) welke film het ging worden.

De hele zomer op kanaal 2, afgewisseld met tien om te zien.
 
Een leven zonder verantwoordelijkheid waarin quasi alles voor jou gedaan werd.
's Morgens opstaan en denken: 'fuck it, ik heb er vandaag geen zin in.' En daar dan ook kunnen naar handelen en echt helemaal niks nuttig doen. Geen partner om rekening mee te houden, geen werk, geen kinderen, niks. Een gsm die je gewoon kon uitschakelen ook.
Tot een kot in de nacht tv kijken/computer/uitgaan zonder repercussies, want de volgende dag kon je tot tegen de middag in uw nest blijven liggen.

Dit is het gevolg van keuzes die ik meteen opnieuw zou maken, maar soms mis ik dat ongebonden zijn wel...
 
Naar de eerste ervaringen met bv een game dat dan uiteindelijk een hoop nieuwe kennissen opleverd en enorm relaxte momenten.

In 2006 begon een kennis met WoW en uiteindelijk in 2007 zelf ook ingerold en nu ben ik best nostalgisch naar die toog praat in chat terwijl je s’nachts in de stad stond of op Ventrilo/TS zat ( sorry Discord zoomers )

Uiteindelijk in 2010 in een leuke guild gekomen en daar zelfs in 2011 mee naar London geweest voor een IRL meeting,
Nu speel ik niet meer en heb met niemand van die mensen nog contact maar qua online vrienden of gewoon s’avonds op voice comms chillen waren dat toch de beste 5 jaar van mijn leven.

Nu zou ik dat kunnen over doen maar de game of community is niet meer hetzelfde en mensen zitten niet meer relaxed op voice comms en hedendaagse memes en uitspraken hebben de toog praat redelijk begraven dus het zullen altijd nostalgische memories blijven.
 
Wat ouder zijnde dan de meesten hier, dus jeugdjaren iets langer geleden: nostalgisch naar de tijd toen een TV nog zwart-wit was, met de nodige strepen en "sneeuw", toen er nog geen TV distributie was, en je dus overgeleverd was aan die verdomde antenne op het dak om die 2 of 3 zenders te pakken (of niet te pakken als het slecht weer was), toen er nog geen computer of gsm was, en een huistelefoon enkel met draaischijf en bekabeld was. Een tijd waar je als kind uren weg was van thuis om kampen te bouwen in bomen op de nog vele braakliggende bouwgronden in de wijk, en waar ouders zich geen zorgen maakten dat ze urenlang niets hoorden van hun buiten spelende kinderen.... ja, DAT waren nog eens tijden.
PS: van die cassettes: als het lipje er nog zat, of je had het weer dichtgekleefd met tape, dan kon je opnemen.
 
Rond leeftijd 11 jaar iemand palen op de speelplaats, men neme met minstens drie man iemand stevig vast van de grond en rammen hem met de benen open getrokken tegen een metalen paal die het afdak ondersteunt.
 
Wat ouder zijnde dan de meesten hier, dus jeugdjaren iets langer geleden: nostalgisch naar de tijd toen een TV nog zwart-wit was, met de nodige strepen en "sneeuw", toen er nog geen TV distributie was, en je dus overgeleverd was aan die verdomde antenne op het dak om die 2 of 3 zenders te pakken (of niet te pakken als het slecht weer was), toen er nog geen computer of gsm was, en een huistelefoon enkel met draaischijf en bekabeld was. Een tijd waar je als kind uren weg was van thuis om kampen te bouwen in bomen op de nog vele braakliggende bouwgronden in de wijk, en waar ouders zich geen zorgen maakten dat ze urenlang niets hoorden van hun buiten spelende kinderen.... ja, DAT waren nog eens tijden.
PS: van die cassettes: als het lipje er nog zat, of je had het weer dichtgekleefd met tape, dan kon je opnemen.
We gingen met een kleine groep op ‘avontuur’ door de velden en plantages achteraan het huis van een vriend.
Blik soep mee, een gamel en een gasvuurtje voor de honger.
Boomkampen maken, met de broek in de prikkeldraad hangen als je eronderdoor probeerde te kruipen, de koeienstront tussen de ribbels van je schoenzool uitpeuteren …. 🤣
En dan gewapend met een luchtkarabijn om op blikjes te schieten en een vogel ( die we nooit raakten)
 
Terug
Bovenaan