Waar ben jij nostalgisch naar?

De film ervoor opnemen “terwijl ge vroeg ging slapen” maar dan zonder programmeren zodat die opname “per toeval” bleef lopen tot de videoband op was en ge dus nog (een groot stuk van) de natuurfilm mee had 👌

Haha inderdaad... Die soft-erotische films genre Emmanuelle 1, 2, ...
 
En was er ook niet zoiets dat je op "halve snelheid" of zo kon opnemen zodat je de looptijd kon verdubbelen?
Bij audiocassettes had je dat wel dacht ik, maar de kwaliteit was erbarmelijk...

Ik had op mijn kamer zo een ganse installatie met een massieve stereo installatie die mijn nonkel nog meegebracht had uit Duitsland toen hij daar zijn legerdienst moest doen. Ik hield me vaak bezig met het kopiëren van LP's en 45 toerenplaatjes naar cassettes.

Heel in den beginne hadden we zelfs zo een toestel, maar omdat we zo geen spoelen meer hadden is het dan in onbruik geraakt.

1036400-detGqUvRzy5Bz2qQ-xlarge.jpg


Dat had toch allemaal pakken meer charme dan zo enkel één smartphone en een bluetooth luidspreker...
 
Een van de leiders kon echt wel goed verhalen vertellen, en had zo eens een avond zitten heel uitvoerig zitten vertellen over twee gevaarlijke ontsnapte gevangenen die zich al jaren zouden schuilhouden in de bossen waar wij zaten maar nooit gevonden werden. De avond nadien hadden we een avondspel, en de leiding was op het idee gekomen om een ontvoering te ensceneren en ...
Ge beseft toch dat dat geen toeval was en dat dat op voorhand al bedisseld geweest was hé.

Bij ons kreeg er een leidster zo nekeer gans het kamp super opvallende liefdesbrieven van enen (waar ze dan niet goed wist hoe op te reageren), die was er ook op de bezoekdag en Lo and behold wie werd er opeens gekidnapt door die gast... :')
 
Ge beseft toch dat dat geen toeval was en dat dat op voorhand al bedisseld geweest was hé.

Bij ons kreeg er een leidster zo nekeer gans het kamp super opvallende liefdesbrieven van enen (waar ze dan niet goed wist hoe op te reageren), die was er ook op de bezoekdag en Lo and behold wie werd er opeens gekidnapt door die gast... :')

Ja zoals vermeld, hadden ze mij op voorhand gevraagd het spelletje mee te spelen he, anders zou ik zelf ook wel ferm geschrokken zijn geweest ;)
 
Doet me ook denken aan een avondspel bij ons vroeger op chirokamp ( eind jaren negentig, jaar of 10-12 oud toen).

Een van de leiders kon echt wel goed verhalen vertellen, en had zo eens een avond zitten heel uitvoerig zitten vertellen over twee gevaarlijke ontsnapte gevangenen die zich al jaren zouden schuilhouden in de bossen waar wij zaten maar nooit gevonden werden. De avond nadien hadden we een avondspel, en de leiding was op het idee gekomen om een ontvoering te ensceneren en gevraagd aan mij om mee onder een hoedje te spelen te spelen. Werd ik daar in een donker bos dus plots door twee gemaskerde mannen weggegrist uit de groep waarna ze met mij wegrenden. Het zal er qua acteertalent uitgezien hebben als een scène uit De Kotmadam of FC De Kampioenen, maar aan de paniek en traantjes bij de rest van de kinderen te zien, leek het toch realistisch genoeg :biglaugh:

In die tijd vertelde ge dat dan achteraf gewoon fier tegen uw ouders en waren die blij dat ge u zo goed geamuseerd had. Nu zou zoiets niet meer gedaan moeten worden vrees ik want dan haalde dat de voorpagina van alle kranten en zou het volop verontwaardigde reacties regenen, als het al geen gespreksonderwerp in het parlement zou worden.

In onze tijd werd er vaak gesproken over "de jeepmoordenaar".
 
Een leven zonder verantwoordelijkheid waarin quasi alles voor jou gedaan werd.
's Morgens opstaan en denken: 'fuck it, ik heb er vandaag geen zin in.' En daar dan ook kunnen naar handelen en echt helemaal niks nuttig doen. Geen partner om rekening mee te houden, geen werk, geen kinderen, niks. Een gsm die je gewoon kon uitschakelen ook.
Tot een kot in de nacht tv kijken/computer/uitgaan zonder repercussies, want de volgende dag kon je tot tegen de middag in uw nest blijven liggen.

Dit is het gevolg van keuzes die ik meteen opnieuw zou maken, maar soms mis ik dat ongebonden zijn wel...

Zalig, als puber lekker rebelleren zonder zware gevolgen. Hoogstens strafstudie, wat huisarrest en lappen rond uw oren thuis.

Ik mis vooral dat opstaan en geen barstensvolle agenda hebben. Gewoon géén agenda, absolute vrijheid om uw tijd in te vullen. Dat stimuleert de creativiteit en het bewustzijn i.p.v. telkens op automatische piloot de agenda af te haspelen van het ene naar het andere. Als kind ben ik nooit lid geweest van een sportvereniging, jeugdbeweging, muziekschool, ... en toch heb ik mij geen minuut verveeld. Of toch niet dat ik mij kan herinneren.
 
Waar is de tijd dat als je niet thuis was was je gerust ... enkel een vaste telefoon thuis en dat was het, nam je niet op dan was dat zo.
 
De film ervoor opnemen “terwijl ge vroeg ging slapen” maar dan zonder programmeren zodat die opname “per toeval” bleef lopen tot de videoband op was en ge dus nog (een groot stuk van) de natuurfilm mee had 👌

En ik die dacht dat ik daar een uniek idee mee had gevonden:giggle:
Toch toegeven dat ik, wanneer ik dit deed met een opname op het toenmalige Filmnet, serieus verschoten was.

Tot dan was mijn idee van "sexfilms" de softe Emmanuele enzo, waar je dan eens een tepel of blote kont zag. (Als jonge tiener al mindblowing😂)

Maar op Filmnet bleek dat echte porno te zijn, iets wat ik tot dan nog nooit gezien had.
 
Mensen zullen mij hier waarschijnlijk wel willen schieten: maar de laatste weken heb ik eigenlijk wel best een nostalgisch gevoel naar die eerste lockdown. Eens beiden echt tijd voor elkaar, amper zorgen over ons werk. Mijn vriend zat thuis en ik moest amper 1x per week gaan werken. Prachtig weer, buiten in onze tuin gezelschapsspelletjes spelen met een glaasje wijn er bij. Eigenlijk mag ik best wel stellen dat we elkaar dan echt wel hebben leren kennen.

Ik denk dat dit wel komt door het feit dat de boog nu ook al sindsdien gespannen staat en dat we nu eindelijk pas volgende week eindelijk eens een weekje samen verlof hebben sinds die tijd.

Verder heb ik ook wel nostalgische berinneringen aan de PS3 launch. Hypen op het toenmalige 'gamingonly' forum. Mijn eerste online ervaringen op Resistance, samen met vrienden de campaign uitspelen... good times. Iets wat PS4 mij nooit heeft kunnen laten ervaren. En die PS5 staat hier eigenlijk ook maar letterlijk stof te verzamelen sinds launch.
 
Mensen zullen mij hier waarschijnlijk wel willen schieten: maar de laatste weken heb ik eigenlijk wel best een nostalgisch gevoel naar die eerste lockdown. Eens beiden echt tijd voor elkaar, amper zorgen over ons werk. Mijn vriend zat thuis en ik moest amper 1x per week gaan werken. Prachtig weer, buiten in onze tuin gezelschapsspelletjes spelen met een glaasje wijn er bij. Eigenlijk mag ik best wel stellen dat we elkaar dan echt wel hebben leren kennen.

Financieel was de eerste lockdown een klap voor ons. Maar tegelijk heb ik nog nooit zo veel gewandeld als toen. Het weer was na de eerste week inderdaad fantastisch en hier in het dorp kon je uren wandelen zonder iemand tegen te komen.
 
De ellenlange wandelingen met onze honden in ons eigen dorp en ieder veldbaantje die hier in de buurt van ons huis is gaan ontdekken, met voornamelijk de vlotte praatjes over ons verleden en onze toekomstplannen ipv de standaard werkpraatjes deed het hem ook inderdaad. Financieel was het ook even doorbijten, want net voor de woonbonus wegviel eind 2019 ook nog een woning gekocht en iedere euro die we hadden omgedraaid. In combinatie met een 1500 euro van ons inkomen die wegviel door de maatregelen. Maar toch: we hadden net onze keuken geplaatst, we gingen niet meer wekelijks op restaurant, we hebben eigenlijk in heel 2020 amper kleren gekocht. Het was financieel even denken en het is uiteindelijk gelukt. Maar de herinneringen en ervaringen zijn volgens mijn romantiserende herinneringen wel prijsloos.
 
Terug
Bovenaan