Welke levensbeslissingen had je graag anders genomen?

[zarathustra]

Uiteindelijk niks want gelijk wat ik verander ik zou mss mijn kinderen en vriendin niet hebben.

Dat is zo een vraag die vaak terug komt op reddit en andere fora, ja er is veel financieel gewin met te doen maar het enige waar ik dan echt aan denk is hoe kan ik mijn vriendin terug op het juiste moment ontmoeten. en de kinderen zijn de facto weg natuurlijk.

Nu goed als we het topic even meespelen, ik weet niet of ik terug burgerlijk ir. zou doen. Ik ben er uiteindelijk niks mee en ik heb nooit echt mijn best gedaan. Mss als ik iets anders had gedaan ik wel iets zou gevonden hebben om mijn best in te doen?

 

[makila]

Waar ik spijt van heb? Ik ben door het eerste jaar unif gesukkeld. Dat was eerst volledig 2de zit. NIET geslaagd tijdens 2de zit en dan alle vakken terug opnieuw moeten doen. (Ik kon zo goed als géén vakken overdragen) Weer volledige 2de zit. Ik was al aan het uitzien naar de hogeschool. Helaas was ik mirakuleus geslaagd voor alle vakken tijdens die 2de zit en mocht ik naar het 2de jaar.

Natuurlijk weer identiek hetzelfde. Voor alle vakken 2de zit, dan alle vakken terug opnieuw moeten doen. Weer volledige 2de zit. En dan weeral niet geslaagd.

----

Zo 4 jaar verloren ... ik had gewoon na 2 jaar ermee moeten stoppen en meteen hogeschool doen. Nu was ik 2 jaar nodeloos kwijt.
Ik was verstandelijk genoeg, maar mentaal was ik niet goed genoeg voor de unif.

---

Nu dat ik -tijdens mijn werkleven- stijg in ervaring merk ik de laatste tijd, dat ik anno 2021 het werk doe van iemand van unif niveau. Ik kan dit werk aan, maar mentaal eigenlijk niet, en ik weet niet hoelang ik dit nog volhoud ... ik krijg steeds positieve evaluaties want het werk is goed gedaan (net zoals tijdens mijn unifjaren kan ik, het verstandelijk dus wél goed aan), alleen die (mentale) druk ... bleh ..

1 problem: Als je op je werk faalt, ligt je C4 klaar, een herkansing is er niet ..

 

[Mask]

Getwijfeld in 2011 om €10.000 in Bitcoin te steken. Was vandaag een slordige €80mio waard.

Maar goed, dat is uiteraard als ik het had kunnen bijhouden tot vandaag en die kans is klein.

Voor de rest nergens spijt van. Als ik m'n vrouw een paar jaar later had kunnen ontmoeten had ik nog wel wat meer willen profiteren van het jeugdige vrijgezellen uitgaansleven. (samen van toen we 17j zijn)

Maar dan was de voorwaarde wel geweest dat we uiteindelijk gewoon samen kwamen en hetzelfde leven als nu opgebouwd hadden.

Ach ja. Ik heb dus maw tot nu toe nergens over te klagen en nergens echt spijt van.

 

[makila]

Getwijfeld in 2011 om €10.000 in Bitcoin te steken. Was vandaag een slordige €80mio waard.

Als als als hé ... Mijn moeder heeft zo ooit de lotto gewonnen (alle 6 cijfers) samen met 3 andere collega's.

Maar de persoon die instond voor het cashen van de bedragen, had de week ervoor de cijfers veranderd nadat de anderen net daarvoor gezaagd hadden dat ze al meer dan tien jaar nooit iets gewonnen hadden met de huidige cijfers. Hij had dit alleen nog niet laten weten aan de anderen. Kort gezegd: De winst was niet de jackpot maar mmm 0 centjes ..

We hebben natuurlijk nooit 100% zeker geweten of die mens niet gelogen heeft en de winst in eigen zak heeft gestoken, maar die mens is ondertussen dood en hij heeft nooit iets speciaals gedaan. Dus ik geloof dat wel. Murphy's law zeker?

 

[PolletPoulet_OG]

Niets.

Ik ben wie ik ben door alle goede en slechte keuze's die ik gemaakt heb in het leven. En ik ben perfect gelukkig met de persoon die ik nu ben.

 

[ugar]

Ik probeer eigenlijk niet teveel in het verleden te kijken. Ja ik, had misschien af en toe andere keuzes kunnen maken, maar ik ben best wel tevreden met mijn leven. Ik vind dat ik in mijn situatie niet echt het recht heb om te klagen over mijn vroegere keuzes.

Ik had alleen vroeger gezonder moeten gaan leven. Ik heb mijn lichaam tot mijn 40ste "misbruikt".

 

[SilentSpring]

Ik had beter Informatica gestudeerd ipv boekhouden. Veel interessanter en ik zou ook een pak meer verdiend hebben. Na 10 jaar was ik het kotsbeu en nu doe ik zelfs niets meer in de boekhouding.

Dat heb ik hier ook soms, de twijfel van "wat als ik indertijd ICT was gaan doen ipv accountancy".

Op zich doe ik mijn werk wel graag, maar wanneer ik dan thuis/bij familie eens bezig ben met netwerk/acces point/ip camera's dan vraag ik me soms wel eens af hoe mijn leven er ging uit gezien hebben was ik in die richting gegaan.

Qua werkdruk/loon was ik wel beter voor IT gegaan als ik naar klanten in die branche kijk

 

[gamer5]

Om die 2 bitcoins niet te kopen wanneer ik ging bouwen.

Maar in alle serieusheid, zou gwn wat vroeger uit mijn schelp moeten gekomen zijn. Ik zei bijvoorbeeld veel nee als ik mee gevraagd werd met een groep waar ik dan bv “maar” 2 mensen kende. Gewoon omdat ik schrik had dat ik daar dan van tijd voor Piet snot zou staan vermits ik niet zo sociaal was.

Dit ben ik pas later beginnen doen en blijkt dat dat allemaal goed meeviel Moet niet zozeer veel veranderen en hoe lijn leven liep maar zeker een kans op wat mooie herinneringen gemist

 

[Str8_6]

Zeker mijn vrijgezellen niet vieren. Dan zat ik nu niet met een heupprothese.

Toch altijd spijt gehad dat ik na school niet vertrokken ben naar de zon. Maar dan was ik al samen met mijn huidige vrouw dus daar heb ik dan wel weer geen spijt van. Maar ik vraag me wel soms af hoe mijn leven er dan ging uitgezien hebben.

Ik heb wel veel spijt dat ik zolang op mijn vorig werk blijven hangen ben. Ik ben zoveel gelukkiger nu.

 

[Mulan]

Nergens spijt van want alle beslissingen die ik nam, deed ik aan de hand van de informatie die toen voorhanden was.

Mocht ik een magisch toverstafje hebben, was ik wel graag al veel sneller veel assertiever en minder onzeker geweest. Dat is al verbeterd en betert nog steeds, maar heeft me als tiener en twintiger vaak in posities gebracht en gehouden waar ik absoluut niet gelukkig van werd.

 

[oxbow1]

Enorm veel spijt dat ik als 25 jarige niet zelfstandig ben geworden.
Tegengewerkt door mijn ouders/werkgever die dat bekeken alsof ik hun ging concurreren.
Als ik dan zie wat mijn collega’s die als zelfstandige werken jaarlijks allemaal kunnen financieel, ben ik een dikke snul. (Zelfs met een dik loon)

nu met een kind thuis zeggen van ik ga er toch aan beginnen en de eerste 2 jaar 80 uur per week werken zie ik niet meer zitten als 35 jarige.

Priveleven is wel 100% in orde da’s zeker zo belangrijk

 

[Avondland]

Om die 2 bitcoins niet te kopen wanneer ik ging bouwen.

Maar in alle serieusheid, zou gwn wat vroeger uit mijn schelp moeten gekomen zijn. Ik zei bijvoorbeeld veel nee als ik mee gevraagd werd met een groep waar ik dan bv “maar” 2 mensen kende. Gewoon omdat ik schrik had dat ik daar dan van tijd voor Piet snot zou staan vermits ik niet zo sociaal was.

Dit ben ik pas later beginnen doen en blijkt dat dat allemaal goed meeviel Moet niet zozeer veel veranderen en hoe lijn leven liep maar zeker een kans op wat mooie herinneringen gemist

Als kind was ik ook niet assertief genoeg, of toch zeker niet in de eerste helft van het middelbaar. Ik was zeer verlegen en kroop helemaal in mijn schulp. Zéér introvert. Ik had amper vrienden, laat staan dat er een lief in zicht was. Vanaf mijn 15 ben ik wel beginnen openbloeien en ontwikkelde een vriendenkring die tot vandaag relatief heeft standgehouden, al trad hier en daar wel wat verwatering op. Toch is dat gebrek aan assertiviteit subtiel aanwezig gebleven tot op de dag van vandaag, ook al ben ik een pak socialer geworden. Ik ben nog altijd wat dromerig en afwachtend in houding en ik denk dat ik daarom toch ook heel wat kansen heb gemist en nog steeds mis. Desondanks klaag ik niet over wat ik al heb mogen ervaren, maar ik denk dat ik toch gelukkiger zou zijn met een extra dosis assertiviteit. De aard van 't beestje is moeilijk aan te passen zeker?

 

[anders.]

Geen echte levensbeslissingen, maar ik had misschien in het middelbaar wat "opener" moeten zijn. Ik merk nu dat ik daar eigenlijk geen echte vrienden aan heb over gehouden. Algemeen merk ik dat ik eigenlijk maar 1 echte vriend heb, de rest zijn eerder kameraden. Soms vraag ik me wel af of het anders had geweest als ik eerder bij de "populaire" groep zat ipv bij de alternatieve.

Ook een iets langer "vrijgezellenleven" had misschien wel een andere kijk gegeven. Pas redelijk laat eerste "vriendin" gehad, en eigenlijk sindsdien continu in een relatie gezeten. Dus zo een tussenfase is er eigenlijk nooit geweest.

Ook het contact met mijn grootouders had wel beter gekunnen, en als ik niet 1 jaar verloren was tijdens studeren had mijn grootmoeder mij nog weten afstuderen, wat ik wel leuk zou gevonden hebben.

 

[eniac]

Ik ben iets vergeten in mijn wall of text. Er is wel iets wat ik anders zou doen. Ik zou de jonge eniac zeggen om toch iets van sport te doen en meer aan m'n gezondheid te werken. Ik heb er 37 jaar over gedaan om mijn shit op dat vlak op orde te zetten, naar een normaal gewicht af te vallen en sportief te worden door te beginnen hardlopen. En het frappantste is nog dat ik er een passie in ontdekt lijk te hebben en dat het mij heel veel mentale rust bezorgt, waardoor ik ook iets positiever in het leven sta (dat was niet zo'n groot probleem, maar ik ben wel minder prikkelbaar).

 

[Stanne]

Ik heb maar van enkele dingen spijt en dat is dat ik eigenlijk te lui was om echt te studeren waardoor dat ik BSO heb gedaan, ik had ook geen ouders die achter me stonden om me hier in te helpen, vader is Franstalig en mijnen held dus geen kwaad over hem, maar hij was daar gewoon niet toe in staat. Vooral mijn moeder dan die was eigenlijk meer bezig met zichzelf dan met haar zoon die duidelijk wel hulp nodig had.
Ik ging graag naar school maar toch denk ik altijd dat er meer in zat voor mij. Ik ben pas echt opgebloeid op mijn 23ste daar heb ik mijn ex leren kennen waar ik nu 2 prachtige kindjes mee heb, onrechtstreeks heb ik dankzij haar mijn huidige vrienden leren kennen door mij aan te sluiten bij de voetbalclub van haar nonkel, en dankzij haar zus waarvan 2 exen nu mijn beste vrienden zijn (1ervan is zelfs peter van mijn dochtertje) Dus door die dingen ben ik echt een vriendenkring door gaan opbouwen, terwijl ik voor mijn 23ste altijd voor het scherm van mijn PC zat.
Waar ik ook enorm spijt van heb is hoe de dingen zijn gelopen met mijn ex, natuurlijk had ik dit niet echt in de hand(bedrog) maar toch zouden er wel dingen zijn die ik misschien anders had gedaan waardoor dit niet zo had moeten lopen, maar dat is nu eenmaal het leven en dat is voor iedereen het zelfde, het leven komt niet met een handleiding. Voor de rest heb ik een goede job, ik ben begonnen op de werkvloer bij een klein bedrijfje als operator van een CNC-machine (waar ik al 16jaar ben) en nu zit ik mee op het bureau als programmeur van CNC machine's. Het enigste wat er nu nog ontbreekt is iemand om mijn leven mee te delen, als dat terug komt dan ben ik terug waar ik hoor te zijn denk ik.

 

[Creeping Death]

Niets.

Ik ben wie ik ben door alle goede en slechte keuze's die ik gemaakt heb in het leven. En ik ben perfect gelukkig met de persoon die ik nu ben.

Dit. Alles heeft me uiteindelijk geleid tot nu en ik ben best content: een vriendin die ik graag zie en 3 waanzinnig lieve bengels.

Objectief gezien hadden er zaken beter gekund: net zoals bv. eniac ook door het middelbaar gewandeld zonder enig probleem. Dan industrieel gedaan en los door het ijs gezakt omdat ik geen fluit deed. Tweede jaar dat inzicht wel gehad maar gefaald op fysica; jammer genoeg kwam de bachelor/master hervorming eraan en werd heel het systeem herbekeken en kon ik bijgevolg mijn hele eerste jaar opnieuw doen.
Na lang twijfelen naar toegepaste informatica overgestapt en doordat getwijfel de eerste 3 weken gemist. En dus de basis van een aantal zaken.
Gevolg: paar mooie tekorten maar wel een schakeljaar kunnen doen het jaar erop.
Totale conclusie: 6 jaar hoger gevolgd voor een diploma te behalen dat een normale student binnen de 3 jaar behaalt.
Objectief gekeken trekt dat op niet veel.

Maar toch: alles heeft me geleid naar waar ik nu ben en ik ben daar gelukkig mee. Dus waarom zou ik er nog van wakker liggen?

 

[Mr.Anderson]

Heel tevreden met hoe alles uitgedraaid is. Proper huis, prettige job, 2 prachtige kinderen en daarbovenop een pracht van een vrouw.

Door een relatiebreuk op 19 jarige leeftijd alcohol en uitgaan ontdekt. Ik was goed bezig in de sport en had daar liever potten gebroken dan op straat. Dat wel.

 

[mac-bc]

Andere keuzes die ik zou maken: Een lange relatie hebben van 4 à 5 jaar toen ik nog jong was tijdens mijn middelbaar en studententijd. Ik mag er niet aan denken hoeveel leuke avondjes ik gemist heb door hondstrouw te blijven aan die lege doos. Wat seks niet kan doen met een mens.
Dezelfde keuzes die ik zou maken: over bovenstaande relatie als eerste mijn twijfels uiten waardoor het einde van die relatie in een stroomversnelling is gekomen. Al zou ik het nu doortastender gedaan hebben om mezelf overbodig leed te besparen.

Iets waar ik tot op vandaag mee worstel: in welke mate moest ik meer mijn idealisme volgen, compleet lak hebben aan de verwachtingen van de maatschappij, één of andere activist worden voor de goede zaak, ... Ook al moest ik daarvoor Don Quichot-gewijs vechten tegen de windmolens . M.a.w. de mac-bc van in zijn puberteit. Die drang zit er bij mij nog steeds diep in. Als iets onrechtvaardig is, dan durf ik weleens tot op het bot gaan. Ook al kost mij dat voor 1 euro of een valse beschuldiging, verschillende uren aan argumentaties, klachtenbrieven, pleidooien, ... Tot ergernis van mijn vrouw die vindt dat ik mijn tijd beter moet spenderen.
Als ik terugdenk aan de voldoening en het complete gevoel van vrijheid die ik ervoer tijdens mijn puberteit door op die manier te leven, krijg ik spontaan terug gelukzalige gevoelens.
Maar hoe ouder je wordt hoe minder je je dat kan permitteren. Dus in welke mate moet ik dan maar gewoon pragmatisch en opportunistisch mij en mijn gezin een zo comfortabel mogelijk leven laten leiden (wat voor mij quasi gelijkstaat aan een zo saai mogelijk leven)?

Maar algemeen gesproken ben ik wel heel tevreden met mijn levenskeuzes tot nu toe.

 

[kwistenbiebel]

Vanaf mijn 15 ben ik wel beginnen openbloeien en ontwikkelde een vriendenkring die tot vandaag relatief heeft standgehouden, al trad hier en daar wel wat verwatering op.

Zie ik dat als een uitnodiging voor een duveltje te drinken?

 

[Avondland]

Zie ik dat als een uitnodiging voor een duveltje te drinken?

Of nog eens op de bierfiets?