Welke levensbeslissingen had je graag anders genomen?

Spijt is wat de kat schijt.

Maar in alle serieusheid zou ik niet zo veel veranderen, door hoe mijn leven gelopen is heb ik ook mijn vrouw leren kennen en hebben we nu ons leven dat we hebben en ik vind dat helemaal top.
Ik had misschien wat assertiever moeten zijn rond mijn 12-16, maar dat is het dan ook. En net zoals @eniac had ik VEEL vroeger wat gezonder moeten leven en sporten, heb zo toch dik (huehue) 10 jaar niks gedaan buiten gewicht bijgekweekt.
 
Toen Gwendolien t'Sas toen we beiden een jaar of veertien waren op het speelpleintje de gevleugelde woorden "Mijn ouders zijn zondag niet thuis, heb je geen zin om te komen spelen." uitsprak en ik antwoorde met "Ik kan niet, kmoet naar de cinema"

Nu was Con Air wel zwaar de moeite, maar om maandag op de speelplaats dan te horen dat Vincent Noppe die zondag door het sas van Gwendolien t'Sas is mogen varen is een klein trauma.

Het moment dat je als puber beseft dat je zo dicht bij de heilige graal was en alle signalen genegeerd hebt omdat je fan was van Nicolas Cage movies.
 
Ik zou wat dingen anders doen, maar da's misschien denkbeeldig. Het gras is niet altijd groener aan de overkant.

- De fout gemaakt om als puber de relaties aan elkaar te rijgen en bijgevolg te weinig "geprofiteerd" van 't vrijgezellenleven. Ik had graag van wat meer exotisch fruit geproefd, ochja.

- Als 18-jarige knul wist ik niet waar ik met mijn leven heen wou, en toen gekozen voor een opleiding in de zorgsector. Kvind het leuk, maar kzou het toch niet meer doen. Het is pas op je 30e dat je beseft dat de wereld geen reet geeft om 't feit dat je oude mensen hun gat afveegt. Ik zou er beter mee kunnen leven moesten de voordelen wat beter zijn, ochja.
 
Dat ik indertijd gelachen heb met ene uit mijn klas die toen net 5000 bitcoins had gekocht voor een slordige 30 euro. :unsure:
Je kan alleen maar hopen dat hij ze een week later verkocht heeft omdat jij hem uitgelachen hebt.

Ik was zelfs van plan om er voor 1000€ te kopen toen ze net opkwamen. Onlangs eens uitgerekend hoe rijk ik nu ging zijn. Had ik beter ook niet gedaan want ik ben er een week slecht van geweest.. de nulletjes pasten bijna niet meer op het scherm.
 
Niets.

Ik ben wie ik ben door alle goede en slechte keuze's die ik gemaakt heb in het leven. En ik ben perfect gelukkig met de persoon die ik nu ben.
Dit eigenlijk ook wel... blij met mezelf, met vrienden, met gezin, met... alles eigenlijk (wat niet wegneemt dat sommige zaken en dagen kut kunnen zijn).


Twee zaken misschien:
  1. Op het begin van mijn carrière verhuizen korter bij de skipistes. Dat is zowat het enige dat ik jammer vind dat ik niet "heb", maar is een stuk moeilijker nu met een gezin :headshake:.
  2. Als ik tussen mijn 16 en 25 in het leven stond als erna, had ik veel veel zoveel meer seks gehad :woohoo:


misschien in het middelbaar wat "opener" moeten zijn. Ik merk nu dat ik daar eigenlijk geen echte vrienden aan heb over gehouden. Algemeen merk ik dat ik eigenlijk maar 1 echte vriend heb, de rest zijn eerder kameraden. Soms vraag ik me wel af of het anders had geweest als ik eerder bij de "populaire" groep zat ipv bij de alternatieve.
Nee hoor, in het middelbaar zit ge samen door toeval, in het hoger en op werk omwille van (academische en professionele) interesse, in hobbyclubs omwille van vrijetijds interesse. Zoek het verschil tussen de 3 situaties waar de mensen het meeste vrienden maken, en trek uw conclusie waarom vooral 1 categorie niet blijft duren.
Ik snap uw opmerking cfr. alternatief vs populair ook niet?

Ik heb uit mijn middelbaar 1 heel goede vriend over gehouden die nog steeds mijn beste maat is (zit hier op het forum trouwens). Dat is meer toeval dan "ik heb mij in mijn middelbaar goed open gesteld".


na pakweg 3 jaar werken een jobcoaching traject volgen ipv pas na ~12 jaar n.a.v. burnout. Daarmee had ik veel sneller en in een positievere context inzicht gekregen in wat ik wel/niet nodig heb in een job (en hoe dat komt) en mij de burnout wellicht bespaard.
Ik begrijp hieruit dat het werkte voor u?
Ik ben naar jobcoaching gegaan (2 keer en 2 verschillende) met de specifieke vraag "ik wil iets anders doen, maar ik weet niet wat".
En 2 keren deden die van alle testjes om met de conclusie te komen: U moet consulting doen... 3 keer raden wat ik al deed 🤨


Diezelfde avond dat ook nog als een klootzak afgereageerd op haar omdat ik het niet direct kon plaatsen om mij te excuseren.
Dit klinkt alsof ge ze eens goed afgeranseld hebt
:laugh:
(please tell me it ain't so).
 
Dit eigenlijk ook wel... blij met mezelf, met vrienden, met gezin, met... alles eigenlijk (wat niet wegneemt dat sommige zaken en dagen kut kunnen zijn).


Twee zaken misschien:
  1. Op het begin van mijn carrière verhuizen korter bij de skipistes. Dat is zowat het enige dat ik jammer vind dat ik niet "heb", maar is een stuk moeilijker nu met een gezin :headshake:.
  2. Als ik tussen mijn 16 en 25 in het leven stond als erna, had ik veel veel zoveel meer seks gehad :woohoo:



Nee hoor, in het middelbaar zit ge samen door toeval, in het hoger en op werk omwille van (academische en professionele) interesse, in hobbyclubs omwille van vrijetijds interesse. Zoek het verschil tussen de 3 situaties waar de mensen het meeste vrienden maken, en trek uw conclusie waarom vooral 1 categorie niet blijft duren.
Ik snap uw opmerking cfr. alternatief vs populair ook niet?

Ik heb uit mijn middelbaar 1 heel goede vriend over gehouden die nog steeds mijn beste maat is (zit hier op het forum trouwens). Dat is meer toeval dan "ik heb mij in mijn middelbaar goed open gesteld".



Ik begrijp hieruit dat het werkte voor u?
Ik ben naar jobcoaching gegaan (2 keer en 2 verschillende) met de specifieke vraag "ik wil iets anders doen, maar ik weet niet wat".
En 2 keren deden die van alle testjes om met de conclusie te komen: U moet consulting doen... 3 keer raden wat ik al deed 🤨



Dit klinkt alsof ge ze eens goed afgeranseld hebt
:laugh:
(please tell me it ain't so).
Hier ook dezelfde ervaring met loopbaanbegeleiding, de psycholoog heeft me hierin veel beter geholpen!
 
Veel met hun 'ik kijk enkel nog vooruit', ben ik de enige die van het idee is dat ik op een leeftijd ben waar dat niet meer van toepassing is ? Nu is het gewoon 'maintenance' imo.
 
Was liefde niet blind geweest, had ik sneller gezien dat mijn vrouw voor de vrouwen was gevallen.
In dat geval had ik er nooit een relatie met begonnen en getrouwd met haar.
Destijds teveel van werkgever verandert, dat krijg ik nu dubbel en dik op mijn brood.
 
Ik ben iets vergeten in mijn wall of text. Er is wel iets wat ik anders zou doen. Ik zou de jonge eniac zeggen om toch iets van sport te doen en meer aan m'n gezondheid te werken. Ik heb er 37 jaar over gedaan om mijn shit op dat vlak op orde te zetten, naar een normaal gewicht af te vallen en sportief te worden door te beginnen hardlopen. En het frappantste is nog dat ik er een passie in ontdekt lijk te hebben en dat het mij heel veel mentale rust bezorgt, waardoor ik ook iets positiever in het leven sta (dat was niet zo'n groot probleem, maar ik ben wel minder prikkelbaar).

Ik wil ook graag terug een passie hebben voor sport. Hoe heb je dat ontdekt? Wat dacht je in het begin en tijdens het verloop?
 
Ik wil ook graag terug een passie hebben voor sport. Hoe heb je dat ontdekt? Wat dacht je in het begin en tijdens het verloop?
Het is begonnen als "ik wil wat fitter raken, en voor lopen heb ik weinig tijd noch materiaal nodig". Schoenen en een sportwatch gekocht en start to run 0-5 begonnen. Ging goed en ik apprecieerde de tijd ook als tijd voor mezelf, dus start to run 5-10 gedaan. Ook dat ging goed en ik merkte dat hoe meer ik liep, hoe meer ik ervan genoot. Dus verlegde ik m'n doelen naar de halve marathon, en ook dat liep goed. Een tweetal uur in de natuur/langs de Schelde hier lopen, liefst nog in het weekend bij ochtendgloren, dat is ondertussen 1 van mijn favoriete bezigheden.

M'n sportwatch helpt daar ook wel bij. Het helpt om m'n vooruitgang wat visibel te maken, maar ook om bewuster bezig te zijn met wat m'n lichaam ondertussen aan het doen is. Ik ben wat analytisch ingesteld dus dat is ook nog een leuk kantje.

Ik heb ook steeds veel gehad aan de hardlopen thread op het forum hier. Kan je best wel een minicommunity noemen die altijd met raad en daad klaarstaat voor mijn noobvragen 😄
 
Ik wil ook graag terug een passie hebben voor sport. Hoe heb je dat ontdekt? Wat dacht je in het begin en tijdens het verloop?
Ik zou eens wat rondlezen (op het forum en elders) en dan wat zaken uitproberen gewoon. Uiteindelijk moet je iets graag doen om te vol te houden. Bij eniac is dat lopen, bij mij powerlifting, bij andere fietsen, zwemmen, enz. Ik denk dat het altijd wel neerkomt op in het begin even volhouden, maar daarna is je eigen grenzen verleggen toch wel een aangenaam doel vind ik.

Zelf was ik een zeer onsportief kind, mijn ouders hebben me ook nooit echt voorgesteld iets van sport te doen, wat ik achteraf een beetje spijtig vind. Lopen tijdens LO ofzo was dan altijd een pijnlijke ervaring want ik had een slecht conditie (combinatie van niets doen en beide ouders die rookten). Na het middelbaar zo eens met een vriend wat krachttraining gaan doen, en nu al jaren daarmee bezig. Als ik zelf ooit kinderen heb ga ik toch proberen ze van enkele sporten te laten proeven.
 
Als ik zelf ooit kinderen heb ga ik toch proberen ze van enkele sporten te laten proeven.
En daarom alleen al win je ;)
Hier ook nooit sporten ingelepeld gekregen maar eens ontdekt was er geen houden aan (voetbal, skeeleren, skaten, lange afstand lopen, ...)
Het begint bij jou, je toekomstige kinderen zullen er de voordelen van hebben

Hier doen ze atletiek, scouts en tekenacademie
Als ik mijn loop toertje ga doen stellen ze zelf voor om mee te gaan, just love it! :love:
Die gasten lopen mij er zo los uit, enkel op uithouding kan ik het nog halen but that doesn't matter
Probeer zo veel mogelijk, blijf gewoon plezier er aan hebben, de rest volgt wel
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan