Het was er nochtans zwáár over hé... De Cauwer zei op een bepaald moment net niet letterlijk tegen Karl dat hij moest zwijgen. Serieus, hoe was die nu bezig? Je kan meeleven, je kan enthousiast zijn maar je kan ook gewoon geforceerd over the top doen met als enige doel van krampachtig uzelf onlosmakkelijk aan die overwinning te binden. Een eigen "Tommeke, Tommeke" (of "Daar is em!!!") momentje zoals hier eerder al gezegd werd... bij Wuyts en De Saedeleer was dat toen duidelijk in the heat of the moment, bij Karl duidelijk niet. En dat... dát was niet nodig.