Archief - 23, geen geld en buitengezet door mijn moeder aub wat advies!

Hey iedereen!

Ik hoop op wat goed advies want ik ben even de weg kwijt en zit vast..
Mijn moeder heeft me vorige week buitengezet en zit nu omdat het moest en omdat ik geen ander keus had bij mijn vader.. maar ik heb nooit eigenlijk een goede band gehad met mijn vader dus het is echt met tegenzin.

Thuis ging het niet meer met mijn moeder en mijn zwaar pestverleden bleef me daar achtervolgen en omdat mijn moeder er altijd te kort bij had gestaan was onze relatie het laatste jaar echt van kwaad naar erger aan het gaan.

Maar door dat ik in mijn verleden veel heb meegemaakt en er thuis teveel aan werd herinnerd geraakte ik ook niet meer verder daar en deed ik eerder niks.

Maar nu wilt mijn moeder en vader dat ik een paar maand in een instelling ga maar dit gaat voor mij echt meer kwaad doen dan positief want het probleem was eigenlijk de omgeving thuis maarja kzit dus echt vast want het liefst zou ik alleen in het stad gaan wonen maar dit is natuurlijk ook niet goedkoop.. ik weet eigenlijk niet precies hoeveel per maand je gemiddeld zou kwijt zijn aan een kleine studio?

Enja bij mijn vader kan ik ook niet blijven want hij wilt dat ik verplicht word opgenomen..
En bij mijn moeder zeker niet meer want daar lukt het echt niet..

Maar weet dus niet wat te doen want ik weet dat ik kwaliteiten heb en ookal heb ik geen diploma weet ik dat ik veel kan want direct na mijn schoolhel ben ik beginnen werken in een ruime zaak waar ik echt goed in was in wat ik deed maar ben ik dan op het laatste anderhalf jaar geleden ontslagen omdat ik door al de stress met mijn gezondheid ben beginnen sukkelen door jaren in extreme stress situaties te moeten hebben geleefd.
En erna ben ik toen eigenlijk in een zwart gat gevallen.

Maar nu ja ik word over 4 dagen 23 en sta nergens zonder geld. het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen.

Hoop op wat eerlijk advies!
Bedankt alvast

Jappe0801 zei:

Hey iedereen!

Ik hoop op wat goed advies want ik ben even de weg kwijt en zit vast..
Mijn moeder heeft me vorige week buitengezet en zit nu omdat het moest en omdat ik geen ander keus had bij mijn vader.. maar ik heb nooit eigenlijk een goede band gehad met mijn vader dus het is echt met tegenzin.

Thuis ging het niet meer met mijn moeder en mijn zwaar pestverleden bleef me daar achtervolgen en omdat mijn moeder er altijd te kort bij had gestaan was onze relatie het laatste jaar echt van kwaad naar erger aan het gaan.

Maar door dat ik in mijn verleden veel heb meegemaakt en er thuis teveel aan werd herinnerd geraakte ik ook niet meer verder daar en deed ik eerder niks.

Maar nu wilt mijn moeder en vader dat ik een paar maand in een instelling ga maar dit gaat voor mij echt meer kwaad doen dan positief want het probleem was eigenlijk de omgeving thuis maarja kzit dus echt vast want het liefst zou ik alleen in het stad gaan wonen maar dit is natuurlijk ook niet goedkoop.. ik weet eigenlijk niet precies hoeveel per maand je gemiddeld zou kwijt zijn aan een kleine studio?

Enja bij mijn vader kan ik ook niet blijven want hij wilt dat ik verplicht word opgenomen..
En bij mijn moeder zeker niet meer want daar lukt het echt niet..

Maar weet dus niet wat te doen want ik weet dat ik kwaliteiten heb en ookal heb ik geen diploma weet ik dat ik veel kan want direct na mijn schoolhel ben ik beginnen werken in een ruime zaak waar ik echt goed in was in wat ik deed maar ben ik dan op het laatste anderhalf jaar geleden ontslagen omdat ik door al de stress met mijn gezondheid ben beginnen sukkelen door jaren in extreme stress situaties te moeten hebben geleefd.
En erna ben ik toen eigenlijk in een zwart gat gevallen.

Maar nu ja ik word over 4 dagen 23 en sta nergens zonder geld. het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen.

Hoop op wat eerlijk advies!
Bedankt alvast

Klik om te vergroten...

Waarom willen beide ouders dat je naar een instelling gaat?

Het doet me een beetje aan mezelf denken deels. Wat ik wel wil zeggen, is dat je als je alleen woont sterk in je schoenen moet staan, en het beter niet doet wanneer je niet kan terugvallen op andere mensen. Zorg eerst voor werk, en daarna pas voor een woning. Werk is voorlopig prioritair. Een bezigheid overdag is heel belangrijk, want dat is een fout die ik maakte (door dat niet te hebben).

het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen

Dit herken ik enorm, maar dat is wellicht deels ook een vluchtmechanisme. Ik zou daar nog mee wachten. Vanaf je leven stabieler is, je een spaarpotje en meer ervaring hebt, kan je er nog eens over nadenken.

Verder hoeft een opname niet per se, maar kan je via een huisarts over je problemen praten en die kan je dan doorverwijzen voor ambulante begeleiding (wat ik aanraad). Dat is minder ingrijpend, en die bieden ook aanvullend hulp aan.

Ik had dit ook. Ik ben op mijn 19 naar Denemarken gevlucht naar een vriendin omdat mijn ouders constant ruzie hadden en mijn vader dronk. Na 2 jaar ben ik terug gekomen omdat er geen werk te vinden was en mijn vader kanker had. Met als gevolg dat ik geen geld had terug thuis stond en een diploma had waar ik niets aan heb. Mijn raad is dus vlucht niet meteen weg. Zoek werk en een opleiding in avondschool zodat je kan bijscholen in iets wat je wil doen en toch niet vaak thuis hoeft te zitten bij je vader. Desnoods iets waar je in het buitenland iets aan hebt zodat je je droom kan volgen en rondreizen.

ashuray zei:

Ik had dit ook. Ik ben op mijn 19 naar Denemarken gevlucht naar een vriendin omdat mijn ouders constant ruzie hadden en mijn vader dronk. Na 2 jaar ben ik terug gekomen omdat er geen werk te vinden was en mijn vader kanker had. Met als gevolg dat ik geen geld had terug thuis stond en een diploma had waar ik niets aan heb. Mijn raad is dus vlucht niet meteen weg. Zoek werk en een opleiding in avondschool zodat je kan bijscholen in iets wat je wil doen en toch niet vaak thuis hoeft te zitten bij je vader. Desnoods iets waar je in het buitenland iets aan hebt zodat je je droom kan volgen en rondreizen.

Klik om te vergroten...

Oh en niet naar Denemarken. Met Deens bende hier echt niks. Nu besef ik dat weggegooide jaren waren om te reizen en ik beter had verder gestudeerd

De VDAB heeft mooie opleidingen ook.

Infosessies | Examencommissie secundair onderwijs

En je kan ook altijd een examencommissie doen als je een diploma middelbaar onderwijs wilt.

Waarom zou je naar een instelling moeten?
Verplichte opname is ook altijd door een dokter dacht ik.
U ouders kunnen u ook niet verplichten.
Tot u 25 krijg je kindergeld.
Nu zal 1 van u ouders dat krijgen.
Als het u moeder is kan je dat terugvragen.
Wilt ze het niet dan kan je dit via de officiële kanalen steeds laten veranderen. (rechtstreeks naar jou)

Ga naar het OCMW en leg de situatie daar uit. Zij kunnen u begeleiden en indien nodig noodopvang voorzien of bemiddelen met uw ouders, eventuele financiële zaken regelen (zoals kindergeld op uw rekening laten storten). Wat betreft dat opnemen: Daar moet een gegronde reden voor zijn. Uw ouders kunnen niet zomaar efkes regelen dat je gedwongen wordt opgenomen, je bent meerderjarig. (en ook een minderjarige kan je niet zomaar laten openemen)

Hier nog eentje die is weggevlucht naar het buitenland en na twee jaar met hangende pootjes is teruggekomen (want guess what, je kan niet weglopen van je problemen, die komen gewoon met je mee). Waarom willen je ouders dat je opgenomen wordt? Heb je iets van mentale problemen? Eerst daarmee aan de slag gaan. Ga eens langs een CAW, CGG of via de huisarts laten doorverwijzen naar een goede psycholoog in de buurt. Ik had ook geen diploma, ik heb tweedekansonderwijs gevolgd en zo mijn middelbaar diploma gehaald en daarna nog gaan studeren (met de hulp van het OCMW en later een wachtuitkering). Dus ik zou aanraden om eerst en vooral die psychische problemen aan te pakken, als die er zijn, en daarna iets te doen van een opleiding of werk zoeken. Een goede psycholoog kan daar trouwens ook bij helpen, mocht je niet meteen weten wat je wil doen.

Ik kan me enkel aansluiten bij de goede adviezen die hier al werden gegeven: maak zo snel mogelijk een afspraak bij het CAW, OCMW/Sociaal huis, de huisarts als je daar een goede vertrouwensband mee hebt en regel al een intake bij een Centrum Geestelijke Gezondheidszorg want hun wachtlijsten duren maanden!

Ik kan me ook inbeelden dat je nu in een ongezonde situatie zit waarbij afwijzing en negativiteit alles overheersen. Probeer daardoor niet kopje onder te gaan maar je op te trekken aan je zoektocht naar een beter leven. Zoek eventueel ook interimwerk: zo ben je weg van huis (een betere manier van vluchten ), verdien je wat en als het tegenvalt: who cares? Het is maar een interimjob met weekcontracten!

Heel veel sterkte alvast!

Zoek professionele hulp, asap.
Word niet de zoveelste bum die op jonge leeftijd buitengegooid wordt thuis en van het ene kutjobke naar het andere sukkelt richting werkloosheid en marginaliteit.


Rondtrekken en de wereld verkennen wil iedereen doen, maar er bestaat nog zoiets als verantwoordelijkheid.

Lakigigar zei:

Het doet me een beetje aan mezelf denken deels. Wat ik wel wil zeggen, is dat je als je alleen woont sterk in je schoenen moet staan, en het beter niet doet wanneer je niet kan terugvallen op andere mensen. Zorg eerst voor werk, en daarna pas voor een woning. Werk is voorlopig prioritair. Een bezigheid overdag is heel belangrijk, want dat is een fout die ik maakte (door dat niet te hebben).

het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen

Dit herken ik enorm, maar dat is wellicht deels ook een vluchtmechanisme. Ik zou daar nog mee wachten. Vanaf je leven stabieler is, je een spaarpotje en meer ervaring hebt, kan je er nog eens over nadenken.

Verder hoeft een opname niet per se, maar kan je via een huisarts over je problemen praten en die kan je dan doorverwijzen voor ambulante begeleiding (wat ik aanraad). Dat is minder ingrijpend, en die bieden ook aanvullend hulp aan.

Klik om te vergroten...

Zoek dan werk? Heelder dagen thuis liggen stinken is inderdaad het slechtste dat je kan doen.

Beste advies is idd om gewoon buiten te komen en te werken. (interimwerk weekcontract gewoon ergens 8 uurtjes gaan kloppen)
Je hebt de leeftijd om stilaan op eigen benen te staan. recht op kindergeld,ocmw dat zijn allerlaatste redmiddelen.

Neem gewoon een frisse start, Studio'tje van 400/maand is zeker te vinden in je regio en alle industrie daar is makkelijk met de fiets te bereiken.

Professionele hulp ,als je enorm diep zit kan dat inderdaad een grote hulp zijn. Maar op uw 23 is het aan uzelf om zoiets te beslissen, de mama en de papa hebben hun plicht volbracht.
vluchten/reizen is geen oplossing in 95% van de wereld is het veel shitty'er als hier, en als reiziger zonder geld die gaat leven als de locals kom je daar heel snel achter.

Eerst en vooral bedankt al voor alle tips en advies dat apprecieer ik want ik wou is horen wat andere er van dachten.

Maar het zit mischien iets complexer in mekaar.
Ik ben eigenlijk heel mijn schooltijd extreem gepest geweest toen ik bij mijn moeder woonde want mijn vader woonde er niet meer en zag ik bijna nooit en had ik geen goede band mee..

Dus mijn moeder heeft er emotioneel altijd heel kort opgezeten en op de duur linkte ik altijd mijn moeder ook met mijn verleden en ook mijn thuisomgeving zeker de laatste 2 jaar want ben toen ook naar psychiaters gegaan meerdere keren zelfs en ook dokters omdat ik een periode had dat ik niks meer kon en zat al heel mijn leven onder de pillen maar dat wou ik niet meer dus heb mij extreem hard ingelezen over voeding en dit heeft echt super veel voor mij gedaan maar niet al die psychiaters dat ik al had bezocht het was vooral thuis het probleem en zat teveel in mijn comfortzone en daarom wou ik zo af en toe is alleen op reis gaan om mezelf te leren kennen maar mijn moeder is van nature altijd veel te ongerust geweest en hield dit ook altijd wat tegen en daarom valde ik ook meer en meer en vooral dieper in een zwart gat thuis..

Ik ben zelf ook wel normaal begaafd met een vorm van asperger enja sociaal had ik het altijd wel wat moeilijker.

Maar nu vorig jaar zat ik zo vast en ben dan ook nog is 2 keer ziek geweest met nierstenen en de ziekte van Pfeiffer en heb eigenlijk alleen maar thuisgezeten..

Nu ja ik liep zo hard op de tippen van mijn tenen thuis en mijn zus zat altijd op kot in het stad wat ik ook wou maar ik zat dan zonder geld en begon mezelf echt te vergelijken met mijn zus en ook meer en meer frustratie te krijgen thuis zodat ik iedereen afstoten.

Enja thuis hoeveel help ik ook kreeg thuis geraakte ik niet verder..
En ja nu willen mijn ouders dat ik voor een half jaar in een instelling ga speciaal voor normaal begaafde mensen met autisme maar ik ben van mezelf altijd iemand geweest dat vrijheid wou en als ik voel dat ik ergens vastzit dan word ik ampetant dat komt ook denk door mijn verleden doordat ik jaren echt precies vastzat in mijn eigen lichaam door al de stress.

Maar ook daar geven ze alleen maar ziekenhuiseten en omdat voeding echt voor mij heilig is gaat dit echt tegenzitten want wil dat niet eten..

Dusja nu zit ik bij mijn vader en heb ik dat gefrustreerd gevoel niet maar mijn waardes zijn gwn totaal anders als hun ik wil dingen zien en de wereld ontdekken en hier zitten ze liever gwn altijd thuis..

Gisteren ook nog is in discussie geweest met mijn vader en zijn vriendin en zij zijn ook wel veel kordater wat ik nooit niet heb gehad bij mijn moeder want zei deed alles al voor mij en was wat verwend dat ik niet meer wist wat zelfstandigheid was en verantwoordelijkheid nemen..
Maarja mijn vader heeft mij nu voor een ultimatum gesteld ofwel ga ik 6 maand naar dat centrum ofwel ben ik niet meer bij mijn vader en ook niet meer bij mijn moeder welkom...

Jappe0801 zei:

Hey iedereen!

Ik hoop op wat goed advies want ik ben even de weg kwijt en zit vast..
Mijn moeder heeft me vorige week buitengezet en zit nu omdat het moest en omdat ik geen ander keus had bij mijn vader.. maar ik heb nooit eigenlijk een goede band gehad met mijn vader dus het is echt met tegenzin.

Thuis ging het niet meer met mijn moeder en mijn zwaar pestverleden bleef me daar achtervolgen en omdat mijn moeder er altijd te kort bij had gestaan was onze relatie het laatste jaar echt van kwaad naar erger aan het gaan.

Maar door dat ik in mijn verleden veel heb meegemaakt en er thuis teveel aan werd herinnerd geraakte ik ook niet meer verder daar en deed ik eerder niks.

Maar nu wilt mijn moeder en vader dat ik een paar maand in een instelling ga maar dit gaat voor mij echt meer kwaad doen dan positief want het probleem was eigenlijk de omgeving thuis maarja kzit dus echt vast want het liefst zou ik alleen in het stad gaan wonen maar dit is natuurlijk ook niet goedkoop.. ik weet eigenlijk niet precies hoeveel per maand je gemiddeld zou kwijt zijn aan een kleine studio?

Enja bij mijn vader kan ik ook niet blijven want hij wilt dat ik verplicht word opgenomen..
En bij mijn moeder zeker niet meer want daar lukt het echt niet..

Maar weet dus niet wat te doen want ik weet dat ik kwaliteiten heb en ookal heb ik geen diploma weet ik dat ik veel kan want direct na mijn schoolhel ben ik beginnen werken in een ruime zaak waar ik echt goed in was in wat ik deed maar ben ik dan op het laatste anderhalf jaar geleden ontslagen omdat ik door al de stress met mijn gezondheid ben beginnen sukkelen door jaren in extreme stress situaties te moeten hebben geleefd.
En erna ben ik toen eigenlijk in een zwart gat gevallen.

Maar nu ja ik word over 4 dagen 23 en sta nergens zonder geld. het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen.

Hoop op wat eerlijk advies!
Bedankt alvast

Klik om te vergroten...

Inschrijven direct voor een sociale woning en mss eens bij de ocmw gaan polsen.
En proberen gaan werken al is dat niet altijd easy vantegenwoordig.

Hebt ge helemaal niets kunnen sparen sinds je van middelbaar bent afgestudeerd (18j)?

Zoals iedereen zegt, best keer naar overheidsinstellingen gaan en u daar vooral niet voor schamen..

Jappe0801 zei:

Hey iedereen!

Ik hoop op wat goed advies want ik ben even de weg kwijt en zit vast..
Mijn moeder heeft me vorige week buitengezet en zit nu omdat het moest en omdat ik geen ander keus had bij mijn vader.. maar ik heb nooit eigenlijk een goede band gehad met mijn vader dus het is echt met tegenzin.

Thuis ging het niet meer met mijn moeder en mijn zwaar pestverleden bleef me daar achtervolgen en omdat mijn moeder er altijd te kort bij had gestaan was onze relatie het laatste jaar echt van kwaad naar erger aan het gaan.

Maar door dat ik in mijn verleden veel heb meegemaakt en er thuis teveel aan werd herinnerd geraakte ik ook niet meer verder daar en deed ik eerder niks.

Maar nu wilt mijn moeder en vader dat ik een paar maand in een instelling ga maar dit gaat voor mij echt meer kwaad doen dan positief want het probleem was eigenlijk de omgeving thuis maarja kzit dus echt vast want het liefst zou ik alleen in het stad gaan wonen maar dit is natuurlijk ook niet goedkoop.. ik weet eigenlijk niet precies hoeveel per maand je gemiddeld zou kwijt zijn aan een kleine studio?

Enja bij mijn vader kan ik ook niet blijven want hij wilt dat ik verplicht word opgenomen..
En bij mijn moeder zeker niet meer want daar lukt het echt niet..

Maar weet dus niet wat te doen want ik weet dat ik kwaliteiten heb en ookal heb ik geen diploma weet ik dat ik veel kan want direct na mijn schoolhel ben ik beginnen werken in een ruime zaak waar ik echt goed in was in wat ik deed maar ben ik dan op het laatste anderhalf jaar geleden ontslagen omdat ik door al de stress met mijn gezondheid ben beginnen sukkelen door jaren in extreme stress situaties te moeten hebben geleefd.
En erna ben ik toen eigenlijk in een zwart gat gevallen.

Maar nu ja ik word over 4 dagen 23 en sta nergens zonder geld. het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen.

Hoop op wat eerlijk advies!
Bedankt alvast

Klik om te vergroten...

Waar sta je eigenlijk ingeschreven?

Het leven nemen zoals het is, en er zeker geen schone dingen van verwachten. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen.
Hoe sneller ge doorhebt dat het leven suckt langs alle kanten, des te gemakkelijker valt daar mee te leven (ma echt gemakkelijk wordt het nooit).
En niemand vertrouwen buiten jezelf, iedereen heeft zijn eigen agenda.

100% zei:

Het leven nemen zoals het is, en er zeker geen schone dingen van verwachten. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen.
Hoe sneller ge doorhebt dat het leven suckt langs alle kanten, des te gemakkelijker valt daar mee te leven (ma echt gemakkelijk wordt het nooit).
En niemand vertrouwen buiten jezelf, iedereen heeft zijn eigen agenda.

Klik om te vergroten...

Je moet zien dat je u laat omringen door de juiste mensen, maar zorgen dat je in de eerste plaats ook zelfstandig bent. Zo wantrouwig zijn is ook niet gezond.

MrSoeplepel zei:

Hebt ge helemaal niets kunnen sparen sinds je van middelbaar bent afgestudeerd (18j)?

Zoals iedereen zegt, best keer naar overheidsinstellingen gaan en u daar vooral niet voor schamen..

Klik om te vergroten...

Nee ben van mijn 20 gestart met werken tot mijn 22 maar daartussen enorm veel dokters en psychologen bezocht wat enorm veel geld kosten en dan ook nog is alle supplementen etc maar idd ook veeeel supplementen wat echt niks deden enja dus enorm veel geld weggesmeten.. ik heb nooit eigenlijk geleerd hoe te sparen omda ik ook echt jaren anti depressiva heb genomen en ik was echt niet mezelf en dan natuurlijk beginnen eten. Maar idd ja veel geld weggesmeten aan stomme dingen jammer genoeg..

In het stad zou ik wel snel een job vinden omdat ik wel best wat kan en heb geleerd op mijn eerste job.
Maarja nu als ik nog is voor 6 maand tot een jaar naar die instelling moet gaat het nog moeilijker worden voor een job..
En nu ik op een andere plaats zit heb ik ook totaal die frustraties meer dit was echt vooral thuis en waar ik echt gek werd en tegen de muren liep en precies ook niet meer helder kon denken alleen maar aan het verleden..