Archief - 24 en totaal hopeloos

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Jappe0801

Legacy Member
Hey iedereen,

Ik ben zelf 24 maar op dit moment ik ben echt totaal hopeloos en weet het echt niet meer..
de laatste 6 maanden heb ik ook in instellingen enzo verbleven maar dat was het ook niet.
Mijn moeder heeft mij uit het huis gezet maar ik kon daar ook niet echt meer wonen omdat ik een extreem zwaar pest verleden achter de rug heb en trauma's etc maar al jaren naar psychiaters enzo geweest maar niks werkte en het is alsof mijn brein totaal fucked is.
Het liefst van al zou ik gewoon weg willen gaan op reis weet ik waar naartoe maar heb ook gene geld en werken is ook al niet mogelijk omdat mijn gezondheid van de stress er helemaal onderdoor is. Ik ben echt werkelijk nog maar een schim van mezelf en ben meer en meer aant wegzinken..
Plezier heb ik ook niet meer en denk precies alleen nog maar aan zelfmoord.
Ik was eerst altijd heel avontuurlijk aangelegd en totaal andere waarde's dan heelmijn gezin en dat botste dan en nooit mijn eigen intuitië kunnen volgen toen ik jonger was omdat mijn moeder overbeschermend was en een vader had ik eigenlijk niet en had ik altijd ruzie mee maar daar woon ik nu bij omdat ik anders geen andere kant uit kan lol maar hier ben ik het echt zo beu als iets.
Ik weet het echt niet meer, tijd glipt door mijn vingers weg en ik voel dat mijn lichaam helemaal blokkeert en ga echt dood vanbinnen omdat ik weet dat het niet juist zit

Destel

Legacy Member
Mensen kunnen hier oppeppende berichtjes achterlaten, maar in the end gaat ge (opnieuw) hulp moeten zoeken of uw plan moeten trekken.

Alles is beter dan op uw gat zitten en medelijden hebben met uzelf. Begin misschien met kleine stapjes die goed zijn voor uzelf en uw omgeving:
-Sporten (vb. joggen): hoeft geen (of weinig) geld te kosten en is goed voor uw fysieke en mentale gezondheid. Ook als ge een mager ventje zijt: het helpt u ontstressen en de eetlust op te wakkeren.
-Koken: kan niet meteen zeggen waarom, maar toen ik van plan was om alleen te gaan wonen, gaf dat een gevoel van zelfstandigheid. Ook al wilt ge weg van bij uw vader, de relatie zal er niet op verslechteren als die daar mee kan van genieten (tenzij ge de keuken smerig achterlaat natuurlijk ;)).
-Kuisen: klinkt onnozel, maar is basically hetzelfde als een lichte sportactiviteit (dus opnieuw goed voor uw fysieke én mentale gezondheid), met het voordeel dat ge meteen het resultaat ziet en het aangenamer maakt voor uw omgeving.

Sociaal contact is ook belangrijk, niets beter dan een goede vriend of 2 bij wie ge terecht kunt (voor hulp, voor advies), maar let er ook op dat ge geen downer zijt voor hen (mensen die de hele tijd hun miserie lopen te verkondingen).

Ivan4you

Legacy Member
achtacht zei:
Een antidepressivum nemen als dat nog niet het geval is.

Niet te lichtzinnig om gaan met zo een medicatie.Het terug stoppen/afbouwen kan een hel zijn.

Five-seveN

Legacy Member
Het lijkt me dat de pillen en psychiaters hun werk al proberen doen hebben zonder resultaat?
Verdiep u eventueel in een godsdienst en probeer zo wat zin aan uw leven te geven.
Dan leer je misschien wat relativeren ook.

Sonny Crockett

Legacy Member
Een religie ... ja, om nog meer het eigen denken uit te schakelen en slaaf te worden van interpretatie zoveel van één of ander boek.
Dat zal echt helpen ...

achtacht

Legacy Member
Ivan4you zei:
Niet te lichtzinnig om gaan met zo een medicatie.Het terug stoppen/afbouwen kan een hel zijn.
Iemand die langdurig depressief is, hoort antidepressiva te nemen. Daar is niets lichtzinnig aan. Stoppen kan een hel zijn? Niet stoppen dan...

Five-seveN

Legacy Member
Sonny Crockett zei:
Een religie ... ja, om nog meer het eigen denken uit te schakelen en slaaf te worden van interpretatie zoveel van één of ander boek.
Dat zal echt helpen ...

Beter dan zelfmoord plegen of heel de dag in uw bed leggen bleten begod.
Eigen denken uitschakelen is in deze situatie geen slecht idee, denk dat TS niets liever zou willen.

Sonny Crockett

Legacy Member
Dieter85 zei:
Beter dan zelfmoord plegen of heel de dag in uw bed leggen bleten begod. Dan kan hij nog een goed werk doen.

Ja, alles is beter dan dat ...
Betekent niet dat omwille daarvan nu net religie moet gepromoot worden ...

Five-seveN

Legacy Member
Sonny Crockett zei:
Ja, alles is beter dan dat ...
Betekent niet dat omwille daarvan nu net religie moet gepromoot worden ...
Zolang het de islam niet is denk ik werkelijk dat in deze specifieke situatie religie een behoorlijk alternatief is.
Het is niet voor niets dat armen, kanslozen, gevangenen of mensen zonder uitzicht al duizenden jaren zich daar aan vasthouden. Je kan daar wel mee lachen en kleinerend over doen maar dat lost de TS zijn probleem niet op.

Sonny Crockett

Legacy Member
Dieter85 zei:
Zolang het de islam niet is denk ik werkelijk dat in deze specifieke situatie religie een behoorlijk alternatief is.
Het is niet voor niets dat armen kanslozen of mensen zonder uitzicht al duizenden jaren zich daar aan vasthouden.

Ooit stilgestaan bij de idee, dat het wel eens net andersom zou kunnen zijn?
En dat geldt voor elke religie, niet alleen voor islam.

Five-seveN

Legacy Member
Sonny Crockett zei:
Ooit stilgestaan bij de idee, dat het wel eens net andersom zou kunnen zijn?
En dat geldt voor elke religie, niet alleen voor islam.
De vraag in dit toppic is of deze mensen, waarvan jij beweert dat ze onderdrukt en beperkt worden door religie, gelukkig waren of niet.
Of ze zelfmoord neigingen en psychologische problemen hadden of niet. Daar gaat dit toppic over.
Pleegden de christelijke religieuze mensen 50 jaar geleden vaker zelfmoord, of is het juist vandaag, waar dit land zonder religie zit, dat er het meeste stressgevallen burnouts en zelfmoorden zijn?

Mulan

Legacy Member
Eerlijk? Als je zelfs maandenlang bent opgenomen geweest, wat zouden wij, als leken, dan nog kunnen bijdragen???

Je bent duidelijk zwaar depressief én gaat dan nog eens terug naar een omgeving die daar aan bijdraagt volgens jouw eigen visie.

Stap 1 moet zijn: wegwezen daar! Ocmw, caw, zelfs dakloosheid is waarschijnlijk nog te verkiezen dan!

Fizmo

Legacy Member
Gewoon es een paar maanden doorbijten en werken (desnoods in een fabriek), alles opsparen en dan es een goeie vakantie nemen van een paar maanden. Met de rugzak low budget door Zuid-Europa of zuid-oost-Azië. Weg van alle stress voor een paar maanden en lekker genieten. Daar kunt ge echt van opkicken. Dat zal meer doen dan gelijk welke therapie. En als ge niemand hebt, eventueel zo'n groepsreis zoals joker ofzo alhoewel er genoeg zijn die alleen met de rugzak verre reizen doen.

Gewoon al het zicht van es een paar maanden te kunnen reizen zal u wel door die paar maanden werken helpen. En ge woont nog thuis dus kunt ge vrij snel een paar duizend euro bij mekaar rapen.

Vanaf ge terug zijt gaat ge u mentaal beter voelen. Doe anders aan lopen of één of andere sport. Da zal u mentaal fris houden. En dan met uw betere mentale ingesteldheid moet ge iets van werk zoeken waar ge het gevoel hebt dat ge iets bijdraagt en iets kunt opbouwen. Of zoek iets da uw mannelijk ego streelt. Als ge ergens belangrijk zijt of ergens bijdraagt of ergens goed in bent zal da uw ego strelen en zult ge uw beter voelen :)

Lakigigar

Legacy Member
voor normale mensen werkt een psychiater niet (en geloof me, er zijn er velen in de psychiatrie die misschien wel vreemd en eigenzinnig zijn, maar wel normaal). Verder heeft de maatschappij nog te veel een beeld waar wij moeten aan voldoen. Doen we dit niet, dan halen vooroordelen, afkeer, afgunst, discriminatie en racisme het van ons menselijk waardoor wij we ons waardeloos voelen terwijl dit niet zo te zijn.

En jij bent nog maar eens een voorbeeld van hoe een overbeschermde, vaak katholieke en strenge opvoeding, extreem schadelijk voor de ontwikkeling van het kind is.

Wat doe je nu?

Lakigigar zei:
Het doet me een beetje aan mezelf denken deels. Wat ik wel wil zeggen, is dat je als je alleen woont sterk in je schoenen moet staan, en het beter niet doet wanneer je niet kan terugvallen op andere mensen. Zorg eerst voor werk, en daarna pas voor een woning. Werk is voorlopig prioritair. Een bezigheid overdag is heel belangrijk, want dat is een fout die ik maakte (door dat niet te hebben).

het liefste wil ik gewoon alles achterlaten en gaan rondtrekken en de wereld verkennen

Dit herken ik enorm, maar dat is wellicht deels ook een vluchtmechanisme. Ik zou daar nog mee wachten. Vanaf je leven stabieler is, je een spaarpotje en meer ervaring hebt, kan je er nog eens over nadenken.

Verder hoeft een opname niet per se, maar kan je via een huisarts over je problemen praten en die kan je dan doorverwijzen voor ambulante begeleiding (wat ik aanraad). Dat is minder ingrijpend, en die bieden ook aanvullend hulp aan.

deze raad blijft geldig, ik herkende je username nog.

Mulan zei:
Stap 1 moet zijn: wegwezen daar! Ocmw, caw, zelfs dakloosheid is waarschijnlijk nog te verkiezen dan!

Dit, zoek hulp v/die mensen.

Apple

Legacy Member
Jappe0801 zei:
Hey iedereen,

Ik ben zelf 24 maar op dit moment ik ben echt totaal hopeloos en weet het echt niet meer..
de laatste 6 maanden heb ik ook in instellingen enzo verbleven maar dat was het ook niet.
Mijn moeder heeft mij uit het huis gezet maar ik kon daar ook niet echt meer wonen omdat ik een extreem zwaar pest verleden achter de rug heb en trauma's etc maar al jaren naar psychiaters enzo geweest maar niks werkte en het is alsof mijn brein totaal fucked is.
Het liefst van al zou ik gewoon weg willen gaan op reis weet ik waar naartoe maar heb ook gene geld en werken is ook al niet mogelijk omdat mijn gezondheid van de stress er helemaal onderdoor is. Ik ben echt werkelijk nog maar een schim van mezelf en ben meer en meer aant wegzinken..
Plezier heb ik ook niet meer en denk precies alleen nog maar aan zelfmoord.
Ik was eerst altijd heel avontuurlijk aangelegd en totaal andere waarde's dan heelmijn gezin en dat botste dan en nooit mijn eigen intuitië kunnen volgen toen ik jonger was omdat mijn moeder overbeschermend was en een vader had ik eigenlijk niet en had ik altijd ruzie mee maar daar woon ik nu bij omdat ik anders geen andere kant uit kan lol maar hier ben ik het echt zo beu als iets.
Ik weet het echt niet meer, tijd glipt door mijn vingers weg en ik voel dat mijn lichaam helemaal blokkeert en ga echt dood vanbinnen omdat ik weet dat het niet juist zit

Uw 1ste 2-3 stappen;
Heb jij een inkomen? Zonee, zorg er dan toch voor dat je een inkomen hebt en zoja, ook al is het maar bv 1000 euro ofzo, inschrijven in een sociale woning, dat kan helaas wel heel wat jaartjes duren eer je een woning hebt maar het is tenminste een betaalbare woning, dat zou je sowieso morgen al moeten doen u gaan inschrijven , zelfs al heb je nog voor de moment geen inkomen, op zijn minst info gaan vragen kan geene kwaad, der komt wat papierwerk aan te pas enzo... Vergeet ook niet; woon je bv thuis en je krijgt ik zeg maar wat 500 euro, als je alleen dan gaat gaan wonen dan krijg je meer (maar nu spreek ik dus wel over stempelgeld enzo, daarmee ik zeg eens goed info gaan vragen).

Want als je al problemen had met je vader en mss nu nog dan moet je naar jezelf kijken en ervoor zorgen dat je een eigen betaalbare woonst hebt en de tijd die je nog bij je vader bent er proberen het beste van te maken hoe moeilijk het ook is. Beetje tanden bijten zal je moeten doen, je moet dat als doel stellen en vooruit kijken.
En kan je beetje geld opzij zetten, zeker doen want het is en blijft duur dat alleen wonen, ik zie zelf ook sterren ze hier, tis ook dankzij mijn ouders dat ik het kan redden, je bent niet de enige die miserie heeft.

Hebt ge geen paar maten? Amuseren doe je nog steeds zelf natuurlijk, ga naar een plaats waarvan je weet dat doe ik graag en daar heb ik altijd wel plezier in gehad.

Dat van op reis gaan dat hoeft geen 1000 euro ook te kosten als je eens wat geld hebt.
Ga net buiten het seizoen, vergelijk meerdere op het internet om dan te boeken.
Kzal een voorbeeldje geven; ik ging half juni bv 1 week naar tenerife (met 1 maat), een maand ervoor had ik maar geboekt, ik heb de vlieger + hotel+ verzekering oto en huur wagen daar max 370 euro betaald. Natuurlijk was dat geen luxe hotel toen maar ik had toen ook geen 1000 euro en ik wilde toch eens een week weg uit de sleur hier en ik heb een leuke week gehad toen en ondanks half juni was er al heel veel volk.

ironhorn

Legacy Member
gezien je nog maar 24 bent en op reis wilt gaan: reis in eigen land met de trein dmv een go pass (unlimited of een gewone 10 ritten kaart)

12 euro/week onbeperkt de trein nemen tijdens schoolvakanties. Daarmee kan je elke kathedraal van België mee gaan bezoeken (of bezoek manneke pis eens ofzo)

Sylverscythe

Legacy Member
Ik herinner mij dat je een gelijkaardige post maakte een tijd geleden, voor je opname waarschijnlijk. Wat mij een beetje opvalt is dat je een hele lijst hebt van redenen waarom alles misloopt...ik weet dat het zwaar is, maar zelfmedelijden gaat je niet helpen. Ik gok (het kan anders zijn), dat jouw ouders ook wel het beste voor jou willen. Ze weten misschien niet (meer) hoe het aan te pakken, maar de intenties zijn waarschijnlijk wel goed.

Zoals hier al gezegd, je hebt een doel nodig in je leven. Dat kan bijvoorbeeld een reis zijn of zelfstandigheid, en daarvoor heb je geld en dus een job nodig. Mogelijk een job die je beneden je wensen vindt, maar dan moet dat maar. Het doel is uiteindelijk om met je leven iets aan te vangen, en je zo terug nuttig te voelen. Als dat voor jou een hobby is die je met gelijkgestemde zielen kan uitvoeren, ga ervoor! Is het een studie, ga ervoor! Een reis, ga ervoor! Al deze dingen zijn mogelijk zodra je wat budget hebt.

Maar misschien inderdaad het meest realistische advies is dat van Mulan. Wij zijn een hoop mensen op een anoniem forum, het is beter om terug een psycholoog/psychiater te zoeken waarmee het klikt. Je ziet al hoe uiteenlopend de adviezen hier zijn: wordt religieus, slik pillen, ... Een van de volgende posts kan je mogelijk dieper in een put duwen, dus ik stel voor dat je je heil zoekt in de echt wereld bij professionals.

En vrienden worden soms de psychologen voor arme mensen genoemd :), uiteindelijk wil je gewoon je hart eens kunnen luchten bij mensen die je vertrouwt, en wat advies terugkrijgen.

AlexisS

Legacy Member
Ga vrijwilligerswerk doen, soms kan je zo kost en inwoon krijgen.

Sovereign

Legacy Member
Ik weet het echt niet meer, tijd glipt door mijn vingers weg en ik voel dat mijn lichaam helemaal blokkeert en ga echt dood vanbinnen omdat ik weet dat het niet juist zit
ironhorn zei:
bezoek manneke pis eens ofzo

:lol:

Denk dat je best afvies vraagt aan dokters van je instelling, die gaan u beter op het goede pad kunnen krijgen dan wildvreemden op een internetforum.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan