Archief - Abortus plegen bij een zwaar gehandicapt kind, plicht of niet?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Zou jij een abortus overwegen?


  • Totaal aantal stemmers
    148
  • Opiniepeiling gesloten.

Put_met_keren

Legacy Member
Onlangs iets gelezen in de krant over de eerste in utero operatie in België
Openrugoperatie bij foetus is primeur in België - HLN.be

Het artikel in de krant was iets uitgebreider en er stond dat het kind nu x meer kans had om te kunnen lopen.
Dus er nog altijd heel veel kans dat het kind niet zal kunnen lopen, dat het toch een waterhoofd zal hebben enz.
Persoonlijk vind ik het onverantwoord dat die ouders niet gekozen hebben voor een abortus.
Ook zal die operatie handenvol geld gekost hebben, een abortus zou gewoon veel goedkoper zijn geweest.

$anka

Legacy Member
down zet ik wel onder de categorie zwaar. dat zou bij ons geaborteerd worden.
Ik weet wel dat er daar gradaties in zijn, en dat het allemaal kan mee vallen, maar een normaal leven zal het toch nooit kunnen hebben.

Sovereign

Legacy Member
Ja, maar een plicht zou ik het ook niet noemen. Zonder twijfel moet het recht op abortus (zeker in dat geval) bestaan.

Maar al bij al is een lichamelijke handicap niet zo erg, zolang alles in het koppeke maar goed is :)

zarathustra

Legacy Member
Bart Religion zei:
Ja, uiteraard. Dat is maar menselijk ook. Vind het maar pervers om iemand onnodig te laten lijden. Uiteindelijk is het toch maar rekken, want dood ga je toch.

Mja, maar de vraag is of iemand aan het lijden is eh. Bij lichamelijke handicaps is dat redelijk duidelijk. Maar iemand met het syndroom van down.. dunno of je daar kan spreken van lijden voor het kind.

( Of misschien bedoelde je het lijden van de ouders, dat was niet helemaal duidelijk :p )

TooChé

Legacy Member
Houdt ge dan ook in het achterhoofd rekening met het feit dat het mogelijk het enige natuurlijke verwekte kind kan zijn van het koppel? :)

Muscleduck

Legacy Member
zarathustra zei:
Mja, maar de vraag is of iemand aan het lijden is eh. Bij lichamelijke handicaps is dat redelijk duidelijk. Maar iemand met het syndroom van down.. dunno of je daar kan spreken van lijden voor het kind.

( Of misschien bedoelde je het lijden van de ouders, dat was niet helemaal duidelijk :p )

Bij Syndroom van Down moet je er ook rekening mee houden dat de ouders het kind met de nodige zorg kunnen omarmen. Een kind met Down kan perfect gelukkig zijn, ook later, maar als het is om dat kind in het 1e beste tehuis te dumpen dan kies je beter voor abortus imo. Zoals bij het verhaal van Dragonix dus. Toch jammer voor die kleine allez.
Bij een zware fysieke en mentale handicap zou ik voor abortus opteren ja. Kijk bv jaar deze. Sorry ze maar hoe ouders hun eigen bloed zoiets kunnen aandoen versta ik niet. Dat is dan onder het mom dat God het zo gewild heeft, 'k moet er van kotsen. En dan die valse reacties altijd van 'schoon kind' of 'dit kind is zo sterk ween ween'. Nee sorry, bij zoiets zouden dokters ouders moeten kunnen verplichten een abortus te nemen, desnoods via een rechter en 2nd opinion. Die kleine gaat nooit een normaal leven hebben. Het enige wat zo een kind kent is operatie na operatie.

nTFs

Legacy Member
Ja.
Het kind heeft geen deftig leven en zelf heb je er ook niets aan.

curlbro

Legacy Member
glashelder zei:
Dat vind ik nu toch geen zwáre handicap. Allez, het kan zwaar zijn, maar je hebt ook mensen zoals bijvoorbeeld Kris en Yves van in Man Bijt Hond geweest, of Lauren Potter. Als ik dat vergelijk met mijn buurjongen, kan je dat allesbehalve zwaar gehandicapt noemen. Mijn buurjongen praat niet (kan alleen maar roepen en gillen, wat hij ook constant doet), beseft niks, smijt met dingen, nijpt cavia's dood, is onvoorspelbaar en kan agressief uit de hoek komen, lag vroeger de hele nacht met zijn hoofd tegen de verwarming te bonken,...

Het probleem is dat je niet op voorhand weet hoe erg het allemaal zal zijn...
Dat is wat men autisme noemt, alsook een zware mentale handicap (naargelang de factor).

Een zwaar gehandicapt kind kan niet voor zichzelf zorgen, heeft dus ook altijd zijn ouders nodig en daaronder behoren dus ook de mongolen.

Jeffer1980

Legacy Member
Hebben zelf de keuze moeten maken, is effectief een rotkeuze om te maken, hoewel logisch gezien de keuze niet moeilijk is.

Be-Li

Legacy Member
Perongeluk de verkeerde keuze aangeklikt, maar ik zal pas weten wat ik ga doen als ik in de situatie zit. Ik werk nu zelf in een voorziening voor mensen met een zware mentale en/of fysieke beperking en momenteel zou ik zeggen dat ik het zou houden. Ja, de meeste van deze mensen komen in een voorziening terecht, maar de meeste van hen hebben echt nog wel plezier van het leven, al is het maar in de kleine dingen van het leven.
Als je in zo'n situatie terechtkomt moet je gewoon voor jezelf nagaan 'kan ik dit aan' 'wil ik dit'? Er is helemaal niets verkeerd met toch voor abortus te kiezen. Soms zelfs beter zo dan je kind in een voorziening te steken en er niet meer naar om te zien. Zo'n beslissing is echt wel hard om te maken en als je beslist om het te houden moet je er ook wel voor de volle 100% voor gaan.
Ik zie in mijn werk natuurlijk ook de kant van de ouders. En het is helemaal niet gemakkelijk om ouder te zijn van een kind met een beperking. Je zit met heel veel vragen en zorgen.
Iedereen moet de keuze van abortus of niet voor zichzelf maken en welke beslissing dan ook verdient respect.

Feignasse

Legacy Member
Overwegen: ja uiteraard. Maar je kan niemand verplichten om die beslissing te nemen.

EvilTwin

Legacy Member
Ja, onnodig lijden moet je altijd voorkomen. Bovendien gaat de levenskwaliteit van het ganse gezin hier onder lijden. Ik spreek wel over een zwaar mentaal en fysiek gehandicapt kind he. Geen hazenlip oid.

Bart Religion

Legacy Member
zarathustra zei:
Mja, maar de vraag is of iemand aan het lijden is eh. Bij lichamelijke handicaps is dat redelijk duidelijk. Maar iemand met het syndroom van down.. dunno of je daar kan spreken van lijden voor het kind.

( Of misschien bedoelde je het lijden van de ouders, dat was niet helemaal duidelijk :p )

Vooral het kind, en - denk ik - ook vooral bij lichaamlijke handicaps. Iemand die bij zijn volle verstand maar extreme misvormingen heeft zal een vreselijk leven lijden (sic).

Mentale handicaps, lijkt me iets anders.

Hoewel, dat filmpje van die gast die zonder armen en benen geboren is... Die gast is toch gelukkig, heeft een carriere én heeft al veel mensen geholpen.

Dubbeltje op z'n kant dus. Maar eigenlijk naast de kwestie want abortus moet ALTIJD kunnen wat mij betreft. Geen uitzonderingen, ongeacht de omstandigheden, ongeacht de reden. Een vrouw die ongewenst zwanger is moet altijd dat recht hebben. Haar lichaam tenslotte. En ook moet abortus kunnen zolang de ongeboren vrucht niet zelfstandig kan leven.

Maar "plicht" dat vind wel niet. Al mogen ze wel de euthansie wet versoepelen. Als zo'n zwaar gehandicapte oud genoeg om zelf te beslissen moet die het recht hebben zélf te beslissen of hij wil creperen of niet. Ik dacht (correct me if I'm wrong) dat euthansie enkel mag als je doodziek zonder kans op genezing bent. Nu van sommige extreem zware handicaps ga je niet dood, maar zal je wel een lang leven van afzien. Dan moet euthansie ook kunnen. Beter zo dan dat zo iemand zijn karreke ofzo op de sporen moet gaan zetten of weet ik veel.

MrKend54l

Legacy Member
EvilTwin zei:
Ja, onnodig lijden moet je altijd voorkomen. Bovendien gaat de levenskwaliteit van het ganse gezin hier onder lijden. Ik spreek wel over een zwaar mentaal en fysiek gehandicapt kind he. Geen hazenlip oid.

Ge kunt het natuurlijk ook in het belachelijke trekken. Een hazenlip is geen handicap eh.
Met een hazenlip kan je alles wat iemand zonder hazenlip ook kan, buiten model worden dan misschien.

sneax

Legacy Member
Mijn gedachte is dat iedereen doet wattem wilt met zijn eigen lichaam, dwz dat ik er mij niets van aantrek, de ouders mogen zelf kiezen. Mijn antwoord is: de ouders MOETEN kunnen kiezen.

Xavve

Legacy Member
Ik zou het zelf ook direct doen.
Ik weet hoe het leven er uit ziet voor mensen die toch verder gaan met zo'n kind. In het geval van m'n ouders hadden ze echter geen keuze. M'n broer werd 2 maand te vroeg geboren en moest in de couveuse. Daar is z'n luchttoevoer enkele minuten uitgevallen en was er zware hersenschade. Hierdoor viel hij de rest van z'n leven in de zwaarste categorie van zowel lichamelijk als mentale handicap. Beetje vergelijkbaar met een volwassen baby. M'n ouders hebben sinds dag 1 alles in het werk gesteld voor z'n verzorging. Ook ikzelf heb m'n aandeel gehad in z'n verzorging. We hebben allemaal veel moeten laten vallen voor m'n broer. (nooit op reis kunnen, met beurtrol weggaan etc) Maar ik heb er geen seconde spijt van gehad. M'n broer was alles voor mij. Hij heeft z'n dosis pijn gehad in z'n leven, maar hoe ziek hij ook was, altijd kon er wel een lach vanaf. We hebben hem altijd zoveel mogelijk liefde proberen te geven. Ik zal hiervoor altijd tonnen respect hebben voor m'n ouders. M'n broer is 27 jaar geworden, maar overleed vorig jaar in mei. De levensverwachting voor kinderen van zijn handicap-graad was 16j.

Jack Wilshere

Legacy Member
Ik DENK(!!) persoonlijk dat ik voor abortus zou kiezen maar dat is een keuze die je niet alleen maakt.
De reden voor abortus zou voor mij dan ook zijn dat de zorg van het kind te zwaar gaat doorwegen na verloop van tijd maar vooral wat gebeurd er met het kind/volwassene nadat je vrouw en jijzelf er niet meer zijn. Als je geluk hebt nemen broers/zussen/familieleden de zorg over maar de verwaarlozing kan even snel intreden.

Booka Shade

Legacy Member
InimicaL` zei:
Ik zou het zelf ook direct doen.
Ik weet hoe het leven er uit ziet voor mensen die toch verder gaan met zo'n kind. In het geval van m'n ouders hadden ze echter geen keuze. M'n broer werd 2 maand te vroeg geboren en moest in de couveuse. Daar is z'n luchttoevoer enkele minuten uitgevallen en was er zware hersenschade. Hierdoor viel hij de rest van z'n leven in de zwaarste categorie van zowel lichamelijk als mentale handicap. Beetje vergelijkbaar met een volwassen baby. M'n ouders hebben sinds dag 1 alles in het werk gesteld voor z'n verzorging. Ook ikzelf heb m'n aandeel gehad in z'n verzorging. We hebben allemaal veel moeten laten vallen voor m'n broer. (nooit op reis kunnen, met beurtrol weggaan etc) Maar ik heb er geen seconde spijt van gehad. M'n broer was alles voor mij. Hij heeft z'n dosis pijn gehad in z'n leven, maar hoe ziek hij ook was, altijd kon er wel een lach vanaf. We hebben hem altijd zoveel mogelijk liefde proberen te geven. Ik zal hiervoor altijd tonnen respect hebben voor m'n ouders. M'n broer is 27 jaar geworden, maar overleed vorig jaar in mei. De levensverwachting voor kinderen van zijn handicap-graad was 16j.

Chapeau.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan