Pudmeister
Legacy Member
Hallo 9livers,
Voor een jongerentijdschrift ga ik een opiniestuk schrijven over het verband tussen dankbaarheid/gelukkigheid en welvaart. Met andere woorden, ik zou aan de kaak willen stellen dat veel mensen/jongeren alles hebben, alle kansen krijgen, in een van de beste regio's ter wereld wonen (Vlaanderen), maar nog steeds niet gelukkig zijn. Per slot van rekening plegen jaarlijks meer dan 1000 Vlamingen zelfmoord.
Volgens mij ligt dit aan de hypermaterialistische maatschappij. Men wil altijd meer en meer, maar dit blijkt ons toch niet gelukkig te maken. Gelinkt hieraan is er tegenwoordig een accuut gebrek aan dankbaarheid. Wij hebben een aantal zaken die voor ons zo normaal zijn dat we er niet meer stil bij staan. Denk maar aan stromend zuiver water, verharde wegen, sociale bescherming. Maar toch klagen mensen steen en been over zaken die op andere plaatsen totaal niet vanzelfsprekend zijn. Men klaagt over volle en late treinen, men klaagt over het loon dat niet snel genoeg stijgt, men klaagt over de twee jaren die we langer moeten werken, men klaagt over luidruchtige buren, men klaagt dat degene die voor hem rijdt niet voldoende gas geeft, enzovoorts.
Ik denk dat als we met z'n allen wat dankbaarder zijn voor hetgeen we hebben en verdraagzamer, zouden heel wat ongeluk verholpen zijn.
Wat denken jullie hierover? Waar ligt de oorzaak van de massale onverdraagzaamheid en klaagmentaliteit? Is het werkelijk zo slecht in Vlaanderen? Ik zou zo naar wat andere meningen en inzichten willen kijken, want ook voor een opinietekst moet je de zaak vanuit verschillende perspectieven durven bekijken. Vandaar deze post op het forum.
Alvast bedankt!
Voor een jongerentijdschrift ga ik een opiniestuk schrijven over het verband tussen dankbaarheid/gelukkigheid en welvaart. Met andere woorden, ik zou aan de kaak willen stellen dat veel mensen/jongeren alles hebben, alle kansen krijgen, in een van de beste regio's ter wereld wonen (Vlaanderen), maar nog steeds niet gelukkig zijn. Per slot van rekening plegen jaarlijks meer dan 1000 Vlamingen zelfmoord.
Volgens mij ligt dit aan de hypermaterialistische maatschappij. Men wil altijd meer en meer, maar dit blijkt ons toch niet gelukkig te maken. Gelinkt hieraan is er tegenwoordig een accuut gebrek aan dankbaarheid. Wij hebben een aantal zaken die voor ons zo normaal zijn dat we er niet meer stil bij staan. Denk maar aan stromend zuiver water, verharde wegen, sociale bescherming. Maar toch klagen mensen steen en been over zaken die op andere plaatsen totaal niet vanzelfsprekend zijn. Men klaagt over volle en late treinen, men klaagt over het loon dat niet snel genoeg stijgt, men klaagt over de twee jaren die we langer moeten werken, men klaagt over luidruchtige buren, men klaagt dat degene die voor hem rijdt niet voldoende gas geeft, enzovoorts.
Ik denk dat als we met z'n allen wat dankbaarder zijn voor hetgeen we hebben en verdraagzamer, zouden heel wat ongeluk verholpen zijn.
Wat denken jullie hierover? Waar ligt de oorzaak van de massale onverdraagzaamheid en klaagmentaliteit? Is het werkelijk zo slecht in Vlaanderen? Ik zou zo naar wat andere meningen en inzichten willen kijken, want ook voor een opinietekst moet je de zaak vanuit verschillende perspectieven durven bekijken. Vandaar deze post op het forum.
Alvast bedankt!



De hamvraag is dan waar die ongelukkigheid vandaan komt, ookal hebben we het hier een pak beter dan zoveel anderen.