Belga / Eigen berichtgeving
Lance Armstrong begon ermee, vele andere atleten zijn inmiddels gevolgd: het kleurrijke armbandje voor het goede doel. Ook vips en politici laten zich graag fotograferen met een zogenaamd ‘ethische’ armbandje rond de pols.
Maar de Sunday Telegraph ontdekte de keerzijde van de medaille: de plastic bandjes worden vaak gemaakt in omstandigheden die alleen kunnen worden beschreven als slavenarbeid.
De hype begon met Lance Armstrong, de wielerkampioen die teeltbalkanker overleefde, daarna een stichting oprichtte om de strijd tegen kanker te steunen en in 2004, uitgerekend in het jaar waarin hij het Ronde-record van Eddy Merckx brak, een idee had. Hij liet plastic armbandjes maken met de tekst ‘Live strong’, die voor een dollar te koop werden aangeboden en waarvan de opbrengst in zijn stichting terechtkwam.
Het succes was gigantisch, want nadat mensen als Bill Clinton en John Kerry en allerhande Olympische toppers in Athene rondliepen met zo’n bandje, konden de makers de vraag nauwelijks volgen. Trendy én voor het goede doel, wat wil een mens nog meer. ‘Live strong’ bracht de Lance Armstrong Foundation miljoenen op.
Dat moest dus wel navolging krijgen en op dit moment zijn er mensen die vier, vijf verschillende bandjes van plastic naast elkaar dragen om te tonen dat ze het hart op de juiste plaats dragen. Roze tegen borstkanker.
Blauw tegen pesten. Een zwarte, vervlochten met een witte, tegen racisme. Een witte met het opschrift ‘Make poverty history’ om de armoede uit de wereld te bannen.
Maar uitgerekend die laatste, waar meer dan 400 liefdadigheidsinstellingen achter staan en waar ook de Britse premier Tony Blair zich graag mee laat zien, is nu in opspraak gekomen.
Want uit een onderzoek blijkt dat deze ethische armband in China wordt geproduceerd onder hoogst onethische werkomstandigheden.
Dat gebeurt bijvoorbeeld in de Tat Shing-rubberfabriek in Shenzen, waar volgens een rapport dat de Britse krant kon inkijken sprake is van dwangarbeid, slechte hygiënische omstandigheden, een zevendaagse werkweek en lange werkdagen.
Om kort te gaan, de ethische normen in deze en andere Chinese fabrieken die de bandjes vervaardigen zijn beneden alle peil. Dat lokte al een felle reactie uit van Bob Geldof, oud-popzanger, inspirator van het befaamde Live Aid-concert in 1985 en momenteel de drijvende kracht achter een vervolgmanifestatie, ‘Live 8’, ter gelegenheid van de G8-top die in juli wordt gehouden en waarop de schuldenlast van de ontwikkelingslanden een thema zal vormen. “Dit is afschuwelijk”, aldus een boze Geldof. “Het druist in tegen alles waar wij voor staan.
Als wij kritiek leveren op grote bedrijven die onethisch optreden, moeten we zelf wel zorgen dat we lelieblank zijn.”