Archief - Bang in het donker

kay-gell zei:

Vroeger zei ik dan altijd: "ik weet dat ge er zijt, ik ben gewapend".
Zo zijt ge zeker dat als er iemand is, hij toch niks gaat proberen.

Klik om te vergroten...

sneax zei:

Face your fears, is wel degelijk een oplossing maar ge moogt NIET OPGEVEN. Blijven gaan, als ge opgeeft, kan het idd wel uw angst nog versterken (op den duur krijgt ge dan faalangst ivm uw angst te overwinnen).

Klik om te vergroten...

Voila zo denk ik er ook over.

En als't écht extreem is kan je wel een professioneel iemand contacteren, maar meteen bij iemand langsgaan omdat je zelf de confrontatie niet durft aangaan is ook maar cheap. (heel die knuffelcultuur om "moderne mannen" te kweken.. bah! )

Je gaat achteraf contenter zijn als ge het zelf opgelost hebt gekregen dan da ge de verantwoordelijkheid afschuift. Bovendien zijt ge der in the long run meer mee. Dan weet ge da ge uw andere angsten ook in uw eentje aan kunt.

Iedereen is op een bepaald moment in z'n leven wel ergens bang van. Ik was vroeger ook bang van het donker. Zonder echt te weten waarom. Bij ons in de buurt was er dan een beek die zo'n 100m in ne tunnel liep. Een vierkante met betonnen bodem. In de zomer stond er 2cm water of zo. Gebukt kon ge er door stappen. Ne maat was er al es door gegaan maar niemand anders durfde. De 2de keer dat hij ging ben ik gewoon mee gegaan en halverwege dacht ik: dees stelt echt niks voor he. Ik was toen 10 jaar of zo. Sinds toen heb ik echt het idee dat als ik 'hen' niet zie (tze boogieman), zij mij niet. En dat beesten toch alleen maar gaan lopen en verdorie veel lawaai kunnen maken. Niks om bang van te zijn. Gewoon relativeren.
Nu ga ik 's avonds in het donker nog fietsen. Dat is 3/4de op onverlichte wegskes, een stuk zelfs door een bos. Als ge dan eens achter u kijkt ziet ge alleen totale duisternis. Kvind da subliem he. Dan es efkes stoppen en luisteren. Wa geritsel van een muis, ne keer ne uil die zich laat horen. Ik geniet daar van. Overlaatst stond ik op een afgelegen helling naar de lichtjes in de verte aant kijken. Opeens een rat die uit de gracht gekropen kwam. Jah whatever he, da zijn geen bloeddorstige beesten he. Op een andere gelegenheid op dezelfde plaats kwam er een jogger voorbij. Ik had hem gehoord maar niet gezien. Hij mij wel want hij zei goeienavond. Rond dat uur kom ik om de zoveel honderden meters wel een huppelend fluo vestje tegen. Ik heb toch nooit het gevoel daar echt alleen te zijn.

Of toen we hier pas woonden werden we wakker van een gekrijs op ons oprit. Ipv verstijfd in bed te blijven liggen ben ik gaan kijken. Het heeft wel een jaar geduurd eer ik door had dat het steenuilen waren. Nogthans toch ook schattige beestjes, maar krijsen voor dood. Vleermuizen hetzelfde. In de schemer ga ik er tussen staan. Die passeren op neushoogte en zo dichtbij dat ge ze hoort fladderen. Mijn schoonzus heeft daar een panische angst van. Waarom... tja. Ik heb eens eentje tegen mijn gezicht gehad. Toevallig verrast toen ik in de schemer aant fietsen was. Da was nog zacht. Kvond het erger voor da beestje dan voor mij.
Spinnen was ik als klein manneke ook bang van. Nu heb ik vogelspinnen zitten. Heb mij er gewoon over gezet en nu doet het mij helemaal niks meer. Maar dat was ook geen fobie.

Als het echt een fobie is kunt ge er best professionele hulp voor zoeken. Maar echt wonderen moet ge ook niet verwachten. Een vriendin van mij is 26 en psychologe. Ze heeft een fobie voor vissen. Ze heeft het onder controle maar als ze bij ons blijft eten zet ze zich altijd met de rug naar het aquarium omdat als ze er zicht op heeft tijdens het eten geen hap zou binnen krijgen. Ze beseft zelf ook dat het op niks slaat, bang zijn voor ne vis in een aquarium. Maar er echt vanaf geraken kan ze ook niet.
Wat ik ook raar vond is dat sommigen zogezegd een fobie voor spinnen hebben maar dat zijn dan meestal de eersten die voor mijn terrarium naar de spinnen zitten te kijken. Van al ons vrienden en familie zijn er 3 die de kamer met het terrarium niet binnen durfden. Dat zijn de enige 3 die imho echt een fobie hebben en al de rest overdrijven gewoon.

Lord Kveldulv zei:

Wat ik ook raar vond is dat sommigen zogezegd een fobie voor spinnen hebben maar dat zijn dan meestal de eersten die voor mijn terrarium naar de spinnen zitten te kijken. Van al ons vrienden en familie zijn er 3 die de kamer met het terrarium niet binnen durfden. Dat zijn de enige 3 die imho echt een fobie hebben en al de rest overdrijven gewoon.

Klik om te vergroten...

Die overdrijven gewoon Je ziet dat wel eens op een forum, dan is er zo'n topic: "wat is jouw fobie?" En dan worden er hele lijsten opgesomd, alsof die allemaal 3-4 fobieën hebben. Terwijl ze gewoon bedoelen dat ze iets eng vinden of niet leuk of er bang voor zijn. Ik ben ook niet gek van spinnen en ik gruwel daarvan, maar ik schiet niet in paniek als er een spin op TV is of op een fotootje in de Flair of zo. Ik zou ook voor jouw terrarium zitten (Vogelspinnen vind ik sowieso niet eng.)

Ik heb een fobie voor hoogtes.
In het middelbaar moesten we es zo touwklimmen. Ik wist dat ik wel hoogtevrees had, maar zei tegen mezelf dat het onmogelijk was van zo'n kleine hoogte (+/- 8m).

Ik had bijna in mijn broek gescheten doen ik daar vanboven bengelde.

Nasty Nas zei:

Ik wist dat ik wel hoogtevrees had, maar zei tegen mezelf dat het onmogelijk was van zo'n kleine hoogte (+/- 8m).

Klik om te vergroten...

Gast, ik sta al te trillen op m'n benen als ik op een stoel sta

Bij een fobie zou je trouwens met geen stokken in dat touw gekregen zijn, en waarschijnlijk die les L.O. ook geskipt hebben als je wist dat je zoiets zou moeten doen

Mijn hoogtevrees is eerder een soort 'bang van de onweerstaanbare drang om te springen'.

Hmm, maar merk op dat het de eerste keer was dat ik zo moest touwklimmen.
Erna skipte ik ook degelijk telkens die oefening.

En natuurlijk kreeg ik pas dat vreemde gevoel bij hoogtes toen ik naar beneden keek
Maar misschien is het inderdaad geen fobie, heb gewoon redelijk last van hoogtevrees.
Zelfs toen ik naar het dat rad keek hier op het St-Pietersplein kreeg ik het benauwd.

Nasty Nas zei:

Hmm, maar merk op dat het de eerste keer was dat ik zo moest touwklimmen.
Erna skipte ik ook degelijk telkens die oefening.

En natuurlijk kreeg ik pas dat vreemde gevoel bij hoogtes toen ik naar beneden keek
Maar misschien is het inderdaad geen fobie, heb gewoon redelijk last van hoogtevrees.
Zelfs toen ik naar het dat rad keek hier op het St-Pietersplein kreeg ik het benauwd.

Klik om te vergroten...

acrofobie, beter bekend als hoogtevrees

hatetn zei:

acrofobie, beter bekend als hoogtevrees

Klik om te vergroten...

Smartass, dat was mijn antwoord omdat glas zei dat het wrs geen fobie was.

Nasty Nas zei:

Smartass, dat was mijn antwoord omdat glas zei dat het wrs geen fobie was.

Klik om te vergroten...

ja en dat was mijn antwoord op uw antwoord want wat jij zegt is dat je geen acrofobie hebt maar het wss hoogtevrees is. het is niet omdat je een andere benaming aan geeft dat het iets anders is.

straks komt er iemand af dat hij geen arachnofobie heeft maar gewoon bang is van spinnen

hatetn zei:

ja en dat was mijn antwoord op uw antwoord want wat jij zegt is dat je geen acrofobie hebt maar het wss hoogtevrees is. het is niet omdat je een andere benaming aan geeft dat het iets anders is.

straks komt er iemand af dat hij geen arachnofobie heeft maar gewoon bang is van spinnen

Klik om te vergroten...

Ow, ja, nu zie ik dat die zin geen logica heeft.
Mijn excuses ad:

Drew zei:

Mijn hoogtevrees is eerder een soort 'bang van de onweerstaanbare drang om te springen'.

Klik om te vergroten...

Ik heb ook dat gevoel altijd.
'Zou ik nu dood zijn als ik hier af spring?'

Ik ben op hoogtes gewoon te bang om te bewegen. (Op een stelling bvb)
Dan moet ik echt al mijn moed bijeenrapen om me daar lang genoeg over te zetten zodat ik beneden kan raken. Naar boven is niks maar eens ik dan naar benden kijk word ik ineens overmand door angst.

Het gevoel om doodsbang te zijn is wel een serieuze rush.

oplossing:
machete onder uw bed steken

Alles waar rationeel gezien geen schrik voor dient te bestaan, kan makkelijk overwonnen worden. Heb ik schrik voor spinnen? Ja, maar niet voor van die marginale niet giftige soorten... Schrik voor wespen.... nah, maarja da is gewoon ampetant als die steken...

Het vette is de adrenaline die samengaat met angst , zoals de moment waar ge effectief over de klif gaat als basejumper .... wooo!

Er is pas een nieuwe film in de cinema, ga die anders zien. Op de titel afgaande ben je misschien in no-time van je fobie af.

Nasty Nas zei:

Smartass, dat was mijn antwoord omdat glas zei dat het wrs geen fobie was.

Klik om te vergroten...

Ik weet dat fobie angst betekent, maar in het dagelijkse leven wordt daar wel een onderscheid in gemaakt hoor. Een fobie is dan wel even ietsje erger angst hebben voor iets.

Even van Wikipedia pikken:

Een fobie (Grieks: φοβος, fobos = angst, vrees) is een psychische aandoening waarbij iemand, om doorgaans onduidelijke redenen, een ziekelijke angst ontwikkelt voor specifieke zaken of situaties. Deze angst staat niet in verhouding tot de reële bedreiging die van de situatie of het object uitgaat en de lijder is zich hiervan goed bewust.

Klik om te vergroten...

Dus ik ben bang van spinnen en heb nu dus een psychische aandoening waarbij ik een ziekelijke angst ontwikkeld heb?

Awesomeness zei:

oplossing:
machete onder uw bed steken

Alles waar rationeel gezien geen schrik voor dient te bestaan, kan makkelijk overwonnen worden. Heb ik schrik voor spinnen? Ja, maar niet voor van die marginale niet giftige soorten... Schrik voor wespen.... nah, maarja da is gewoon ampetant als die steken...

Het vette is de adrenaline die samengaat met angst , zoals de moment waar ge effectief over de klif gaat als basejumper .... wooo!

Klik om te vergroten...

Straf dat het bijna 3 paginas geduurd heeft

Ik heb een panische angst voor wespen! Maar ik weet dan ook waar de oorzaak ligt.

Toen ik een jaar of 10 was zat ik bij de scouts. Het laatste weekend kwam eraan en dan is er altijd zo'n groot kampvuur, dus vooraf moest iedereen het bos in om hout te gaan zoeken.

Ik herinner me het nog heel goed: het was een pad in het bos, en langs 2 kanten een helling. Op die hellingen lagen pakken bruikbaar hout dus een paar jongetjes waren al geklommen, en ik volgde (wel wat meters lager).
Op een gegeven moment trapte de jongen die het hoogste zat in een wespennest. Die hele nest begon aan te vallen, die gast liet zich vallen en rolde naar beneden, in de richting van die anderen, en uiteindelijk dus ook naar mij. Wij werden allemaal aangevallen door die wespen, die eerste jongen had meer dan 10 steken, ik een stuk of 6. Sindsdien reageer ik panisch als ik wespen zie. Ik durf in de zomer nauwelijks buitenkomen. Verschrikkelijk is dat.

glashelder zei:

Ik weet dat fobie angst betekent, maar in het dagelijkse leven wordt daar wel een onderscheid in gemaakt hoor. Een fobie is dan wel even ietsje erger angst hebben voor iets.

Even van Wikipedia pikken:



Dus ik ben bang van spinnen en heb nu dus een psychische aandoening waarbij ik een ziekelijke angst ontwikkeld heb?

Klik om te vergroten...

en vertel eens waarom je bang bent voor spinnen? 1 slag en die beesten zijn dood en voor zover ik weet zit er hier geen enkele giftige.

bij hoogtes kun je nog stellen dat als je verkeerd valt je dood bent. zelfs van een meter hoog. dus daar kan je nog in onderverdelen. ja bij spinnen ook maar er is een verschil tussen ieuw een spin en ge klopt ze dood en ieuw een spin en je loopt naar buiten om hulp te roepen. dat eerste zou ik niet eens een angst noemen maar een afkeer van die beesten.

en psychische aandoening = het zit tussen uw oren. jij denkt dat die beesten u iets kunnen doen terwijl het helemaal niet zo is

Belgian4Ever zei:

Hallo iedereen,

ik heb het probleem dat ik bang ben in het donker, tot in het extreme toe. Is hier iets tegen te doen, en is er nog iemand die dit probleem heeft? Mijn omgeving lacht ermee en ze hebben eigenlijk wel gelijk...

Klik om te vergroten...

Allemaal mijnheer pastoor zijn schuld!