Archief - Bouwgrond als schenking, daarna relatie, wat te doen?

jongegast zei:

Nooit trouwen met een arme vrouw. Alleen met een rijke vrouw. Je komt er financieel altijd slechter uit op die manier. Zet je spaargeld op een zwitserse bankrekening, zodat zij er niet bij kan komen. Ik vind je vriendin raar. Zij verwacht zeker dat jij betaalt als jullie samen uit eten gaan?
lekker geld uitgeven van jou en jij maar werken terwijl ze vreemd gaat?

als je wel met haar trouwt wedden dat je geen eens seks hebt op eerste huwelijksnacht. ze zal nooit meer zin hebben in seks ze doet nooit meer make-up op en ze wordt dik en ongelukkig. Dat is wat een huwelijk met een vrouw doet. en ook de SLEUR. Ze zal dreigen met een scheiding als ze haar zin niet krijgt krijgt ze de helft van je bouwgrond!

Dit geldt niet als je een rijke vrouw trouwt.

P.S. Als je nu al geen financiele dingen kuntregelen gaat je huwelijk zeker op de klippen financien is nummer 1 reden scheiding. Trouwens vrouwen aan het stuur bloed aan de muur EN na een huwelijk zijn vrouwen meestal opeens financieel imbeciel! Ze willen opeens niks meer met financien te maken hebben ze vragen je gewoon om geld en verwachten dat jij alles regelt!

Klik om te vergroten...

Ik ging plat :')

ik zou ook eerst afwachten, wa is een jaar en half e . En is het geen optie dat ze de helft van uw bouwgrond overkoopt? Ok da's misschien wat 'drastisch' en het lijkt hard in zo'n relatie, maarja...

Straks moet ik haar nog zeggen dat het met haar onmogelijk iets op te bouwen

Klik om te vergroten...

Als je het probleem zo ver laat komen is er van jouw kant toch ook niet genoeg inzet om er mee samen te wonen hoor.

Ik ben een heel nuchtere persoon, een grote voorstander van trouwen met een contract enzo, maar je moet jezelf toch wel eens afvragen of jij het hard genoeg wilt.

Als jouw visie op trouwen is dat het mensen tegenwoordig voor "een scheet" uit elkaar gaan, en je vriendin deelt die mening, waarom dan uberhaupt trouwen?

In ieder geval, praat er met haar over, maak haar duidelijk hoe belangrijk het is voor jullie toekomst samen dat ze begint te sparen en inziet hoe jij toch niet zomaar op alles van thuis uit kunt rekenen (lieg over hoeveel geld je ouders willen geven/je op je spaarboekje hebt staan als het moet imo, of toch tijdelijk).

jongegast zei:

Zij verwacht zeker dat jij betaalt als jullie samen uit eten gaan?
lekker geld uitgeven van jou en jij maar werken terwijl ze vreemd gaat?

Klik om te vergroten...

Neen
Als we uit eten gaan dan trakteren we om beurten, dat doe ik altijd zo (ook als ik op date was met gewoon ieder meisje). Ik herinner me nog dat andere vriendinnetjes wel eens raar keken toen ik zei dat ik verwachtte dat de rekening gedeeld werd (omdat de meeste meisjes gewoon zijn dat de jongen betaald en trakteert, maar ik niet )

En we wonen nog niet samen, dus zij betaalt haar dingen met haar inkomen, ik hou het mijne afzonderlijk. Ik zou wel stom zijn

inktpatroon zei:

De ideale situatie natuurlijk, wat ik ook graag zou willen. Maar dat betekent wel dat die grond niet kan gebruikt worden, wat voor haar een "schok" zal zijn. Misschien kan ik wel wat opmaken uit haar reactie :ironic:

Feit is wel dat als we samen van nul zouden beginnen sparen en ik niet méér inbreng van spaargeld dan dat zij inbrengt en ik alles dat van mij is privé hou en niet investeer, we wel een heel zware lening zullen moeten nemen als we een huis zouden kopen (zij heeft dus geen spaargeld, misschien een paar duizend euro van haar ouders, maar dat is eigenlijk peanuts bij de huidige vastgoedprijzen).
En met een loodzware lening zitten die als een zwaard van damocles boven onze hoofden hangt wil ik ook niet opgescheept zitten.

Straks moet ik haar nog zeggen dat het met haar onmogelijk iets op te bouwen ad:

Klik om te vergroten...

Kunt ge niet gewoon laten optekenen dat bij eventuele scheiding of verkoop van de grond huis x% terug naar u moet (die procenten dan in verhouding met de inbreng?) Op die manier moet je niet van nul beginnen maar zit ge ook ergens wel safe voor moest er iets gebeuren en krijgt gij wel alles terug dat ge inbrengt en zij krijgt dan haar inbreng terug bij een verkoop.

Of ze stort elke maand x-aantal euro over naar uw persoonlijke rekening tot ge beide evenveel gespendeerd hebt aan het huis + grond.

Kzeg het, alsge concreet iets wilt doen met die grond zou ik gewoon informatie gaan inwinnen bij een notaris wat uw mogelijkheden zijn, kdenk dat ge daar het verste mee gaat komen en eventueel uw vraag posten op een forum waar ook ouderen zitten (30+ enzo) gelijk zita.be ofzo

Vorda zei:

Als je het probleem zo ver laat komen is er van jouw kant toch ook niet genoeg inzet om er mee samen te wonen hoor.

Ik ben een heel nuchtere persoon, een grote voorstander van trouwen met een contract enzo, maar je moet jezelf toch wel eens afvragen of jij het hard genoeg wilt.

Als jouw visie op trouwen is dat het mensen tegenwoordig voor "een scheet" uit elkaar gaan, en je vriendin deelt die mening, waarom dan uberhaupt trouwen?

In ieder geval, praat er met haar over, maak haar duidelijk hoe belangrijk het is voor jullie toekomst samen dat ze begint te sparen en inziet hoe jij toch niet zomaar op alles van thuis uit kunt rekenen (lieg of hoeveel geld je ouders willen geven/je op je spaarboekje hebt staan als het moet imo, of toch tijdelijk).

Klik om te vergroten...

Waarom trouwen? Tja, uit "gewoonte" zeker denk ik. Omdat het "hoort". Ik weet ook wel dat we 2009 zijn, maar 't is traditie.

Ben al van plan geweest om te zeggen dat ik veel met de financiele crisis ben verloren

El_L4mor zei:

ik zou ook eerst afwachten, wa is een jaar en half e . En is het geen optie dat ze de helft van uw bouwgrond overkoopt? Ok da's misschien wat 'drastisch' en het lijkt hard in zo'n relatie, maarja...

Klik om te vergroten...

Daar heeft ze geen geld voor.

Doom Dragon zei:

keep us updated

Klik om te vergroten...

Tuurlijk

ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen maar;
zit er bij u vriendin, wanneer ze het over de bouwgrond heeft, ook niet een beetje trots tussen dat ze iemand heeft die al grond heeft, wat haar, gezien ze zelf nix heeft, een soort van zekerheid geeft dat jullie wel verder kunnen in de toekomst?
Ik weet nu niet meteen de prijzen van de huizen maar scheelt een nieuwbouw tegenwoordig nog veel met een meestal te renoveren 2e handswoning?
en last but not least, je zegt dat je vriendin geen geld kan bijhouden maar aan de andere kant moet ze veel uitgeven omdat ze alleen woont + verdient ze zo te lezen niet te bijster veel; denk je dan ook niet dat ze als ze iets duurs wilt hebben er altijd zo lang moet voor sparen dat ze het beetje dat ze heeft dan maar aan de prulletjes uitgeeft? dat het niet zo zeer een feit is van 'ik heb geld het moet weg' maar 'ik heb eindelijk eens geld genoeg om iets te kopen'?
-let toch wel op de eerste zin-
-sorry, examens, analyses, geschiedenis, kritisch, misvorming -

Waarom trouwen? Tja, uit "gewoonte" zeker denk ik. Omdat het "hoort". Ik weet ook wel dat we 2009 zijn, maar 't is traditie.

Klik om te vergroten...

Ik kom ook uit een heel klassiek gezin, familiebedrijf, die dingen. Denk dat ik je situatie wel begrijp, maar trouwen uit gewoonte is al een verloren zaak voor je er aan begonnen bent.

The_Messenjah zei:

Kunt ge niet gewoon laten optekenen dat bij eventuele scheiding of verkoop van de grond huis x% terug naar u moet (die procenten dan in verhouding met de inbreng?) Op die manier moet je niet van nul beginnen maar zit ge ook ergens wel safe voor moest er iets gebeuren en krijgt gij wel alles terug dat ge inbrengt en zij krijgt dan haar inbreng terug bij een verkoop.

Of ze stort elke maand x-aantal euro over naar uw persoonlijke rekening tot ge beide evenveel gespendeerd hebt aan het huis + grond.

Kzeg het, alsge concreet iets wilt doen met die grond zou ik gewoon informatie gaan inwinnen bij een notaris wat uw mogelijkheden zijn, kdenk dat ge daar het verste mee gaat komen en eventueel uw vraag posten op een forum waar ook ouderen zitten (30+ enzo) gelijk zita.be ofzo

Klik om te vergroten...

Hmm, interessant. Dus je kan bij een contract alles laten optekenen? Maar is er niet zoiets dat de gezinswoning beschermd wordt ofzo en zeker als er kinderen zouden zijn?

Je hebt gelijk, ik zou beter eens bij een notaris gaan.

Arifiene zei:

Tis recht van natrekking, en helaas, dat werkt niet zoals jij denkt.

Klik om te vergroten...

Wij hebben bij de notaris iets anders gehoord...

Ik zit in 'hetzelfde' schuitje: ik heb grond gekocht en ga er nu op bouwen met mijn vriendin. De enige manier om het huis eerlijk te verdelen, is door te trouwen en de grond in huwelijksgemeenschap te brengen OF door mijn vriendin de helft van de grond te laten kopen (bij dit laatste moet er een effectieve geld transfer zijn + je moet registratie rechten betalen aan de overheid (10% of zo) en is dus duur)
Voor al de rest geldt wel dat recht op natrekking, dat kan je afzeggen, maar dan bestaat de kans dat je vriendin de lening niet fiscaal mag aftrekken (dit moest ik nog checken bij de bank)

In ieder geval, voor erven en zo, alles wat op uw grond staat, is van u...

De notaris heeft me dus gezegd: OF ge moet trouwen... OF ge moet de helft van de grond in geld krijgen van uw vriendin

Moeilijke keuze

inktpatroon zei:

Hmm, interessant. Dus je kan bij een contract alles laten optekenen? Maar is er niet zoiets dat de gezinswoning beschermd wordt ofzo en zeker als er kinderen zouden zijn?

Je hebt gelijk, ik zou beter eens bij een notaris gaan.

Klik om te vergroten...

ga idd eens naar een notaris, is gratis... en het is niet zoals op tv, dat je met contracten alles kan regelen, aangezien er 'gereserveerde delen' of zoiets bestaan in belgie... Wij hebben gemeenschappelijke en niet gemeenschappelijk kinderen, waardoor het erven ook nog eens 'scheef' verloopt (gemeenschappelijk kind krijgt 1/2 + 1/4, de andere 2 1/4). Zo een zaken bvb konden we ook niet rechttrekken met contracten of zo

inktpatroon zei:

Hmm, interessant. Dus je kan bij een contract alles laten optekenen? Maar is er niet zoiets dat de gezinswoning beschermd wordt ofzo en zeker als er kinderen zouden zijn?

Je hebt gelijk, ik zou beter eens bij een notaris gaan.

Klik om te vergroten...

Welja, dat weet ik dus niet, vandaar dat ge dat best keer aan notaris gaat vragen, en alsje zo vriendelijk wil zijn, dat hier ook te posten want kzou het ook wel willen weten

Kzou het maar logisch vinden dat zoiets mogelijk is infeite en moest het niet mogelijk zijn: belachelijke wetgeving dan.

User_BELGIUM zei:

ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen maar;
zit er bij u vriendin, wanneer ze het over de bouwgrond heeft, ook niet een beetje trots tussen dat ze iemand heeft die al grond heeft, wat haar, gezien ze zelf nix heeft, een soort van zekerheid geeft dat jullie wel verder kunnen in de toekomst?
Ik weet nu niet meteen de prijzen van de huizen maar scheelt een nieuwbouw tegenwoordig nog veel met een meestal te renoveren 2e handswoning?
en last but not least, je zegt dat je vriendin geen geld kan bijhouden maar aan de andere kant moet ze veel uitgeven omdat ze alleen woont + verdient ze zo te lezen niet te bijster veel; denk je dan ook niet dat ze als ze iets duurs wilt hebben er altijd zo lang moet voor sparen dat ze het beetje dat ze heeft dan maar aan de prulletjes uitgeeft? dat het niet zo zeer een feit is van 'ik heb geld het moet weg' maar 'ik heb eindelijk eens geld genoeg om iets te kopen'?
-let toch wel op de eerste zin-
-sorry, examens, analyses, geschiedenis, kritisch, misvorming -

Klik om te vergroten...

Dat ze zekerheid zo leuk vindt? Het lijkt mij een erg beangstigende gedachte moest zij dat zo aanzien. Voordeel is wel dat ze het maar wist na 4 maanden dus toen ze mij leerde kennen wist ze dat niet. Je kent dat wel, je bent een man en je wil eens uitpakken hé (stom natuurlijk, maar ja). 't Zou natuurlijk ook kunnen zijn dat ze denkt van "hem laat ik niet meer los, want hij heeft iets", maar moest dat zo zijn.... Ik weet wel dat vrouwen misschien wel zo in elkaar zitten.

Ze verdient idd niet zo veel, maar anderzijds geeft ze idd wel geld uit aan onnozelheden: bv geurkaarsen, zeepjes, nieuwe kleren... Toch allemaal een pak euro's denk ik dan. Huren is idd wel duur, maar je kan toch wel steeds iets sparen denk ik dan?

YellinD zei:

Wij hebben bij de notaris iets anders gehoord...

Ik zit in 'hetzelfde' schuitje: ik heb grond gekocht en ga er nu op bouwen met mijn vriendin. De enige manier om het huis eerlijk te verdelen, is door te trouwen en de grond in huwelijksgemeenschap te brengen OF door mijn vriendin de helft van de grond te laten kopen (bij dit laatste moet er een effectieve geld transfer zijn + je moet registratie rechten betalen aan de overheid (10% of zo) en is dus duur)
Voor al de rest geldt wel dat recht op natrekking, dat kan je afzeggen, maar dan bestaat de kans dat je vriendin de lening niet fiscaal mag aftrekken (dit moest ik nog checken bij de bank)

In ieder geval, voor erven en zo, alles wat op uw grond staat, is van u...

De notaris heeft me dus gezegd: OF ge moet trouwen... OF ge moet de helft van de grond in geld krijgen van uw vriendin

Moeilijke keuze

Klik om te vergroten...

Op het eerste zicht zou je zeggen dat het een luxesituatie is, maar eigenlijk is zoiets dikke miserie.

The_Messenjah zei:

Welja, dat weet ik dus niet, vandaar dat ge dat best keer aan notaris gaat vragen, en alsje zo vriendelijk wil zijn, dat hier ook te posten want kzou het ook wel willen weten

Kzou het maar logisch vinden dat zoiets mogelijk is infeite en moest het niet mogelijk zijn: belachelijke wetgeving dan.

Klik om te vergroten...

Als ik meer info heb, dan post ik die

Dingen zoals 'onze grond' moet ge meteen de kop indrukken, ge kijkt in haar ogen, en ge zegt "_mijn_ grond!"

Ik zou het afmaken, ik zou het ni afkunnen dat een ander denkt dat iets van mij ook van haar is omdat ik haar neuk.

vrouwen

Er is toch geen haast bij, die grond zal niet weglopen. En ondertussen zie je wel hoe het loopt met je vriendin.

inktpatroon zei:

Een ander, bijkomend, probleem is dat zij niet echt een spaarder is en haar ouders ook niet echt (in tegenstelling tot mij en mijn ouders) waardoor ik wel al een mooi startkapitaaltje heb en zij niet. Zij werkt al 2 jaar en heeft amper iets gespaard in die twee jaar, ze woont wel al 2 jaar alleen en dat kost ook veel geld natuurlijk, maar goed, zelfs dan nog! Ik weet wel dat als je alleen woont je niet bijster veel kan sparen, maar dan moet je imo maar niet alleen wonen. Natuurlijk heeft het wel zijn voordelen
Ze verdient ook wel wat minder dan mij.

...

Kortom, ik zie haar doodgraag, maar telkens als ik haar hoor zeggen "onze grond", dan zegt het duiveltje in mij: "wat is ze toch bezitterig". Ofwel ben ik paranoia, ofwel niet. Ofwel zegt ze dat gewoon omdat ze ons als koppel ziet (wat we natuurlijk ook zijn) en denkt ze dat alles wat van mij is, van haar is en omgekeerd.

Klik om te vergroten...

Het is inderdaad een emotioneel probleem he. Maar het risico bestaat dat ge het uit de hand laat lopen en dat het een ander soort probleem wordt.
Ik ken voor de rest uw financiele situatie niet maar mijn advies: indien mogelijk bouw of koop iets met uw eigen centjes zonder enige inbreng van haar. En zeker als ge op UW grond beslist te bouwen. Laat in geen geval haar daar mee instappen.

"Onze grond" of in mijn geval "ons huis", ken het maar al te goed. Ik heb begin dit jaar een huis gekocht. Mijn vriendin heeft 0.0 inbreng maar ze zegt ook altijd "ons huis". Familie en goei vrienden weten wel hoe het echt zit. Ik ben nu zelf ook niet geneigd om tegen ne vreemde te zeggen dat ik het in mijn eentje gekocht heb. Zelfs goei vrienden hebben moeite om te begrijpen dat ik de afgelopen jaren elke maand 90 tot 95% van mijn loon gespaard heb. Ik heb maar een gemiddeld loon, simple math maja. Moeilijk te vatten blijkbaar.
De reden waarom ik dat zo gewild heb is omdat ik het financieel aankon. Ik een aantal jaren geleden mijn geloof in relaties verloren ben en dus ook geen risico wil nemen door samen iets te kopen. En dat mijn vriendin nog niet zo lang afgestudeerd is, meteen alleen is gaan wonen, auto heeft moeten kopen ect. Maw zowieso geen geld had om er mee in te steken en voor enkel de lening had ik haar niet nodig. Daarom is dat ook nooit een discussiepunt geweest bij ons. De deal is simpel, ik koop dit huis. Zij spaart voor een appartement of huis binnen x aantal jaar dat ze dan verhuurt. Win-win situatie.
Maar toegegeven, mijn duiveltje fluistert soms ook: het is MIJN huis

In feite zijn dat dingen die je in het begin van de relatie had moeten bespreken. Op die leeftijd weet je dat misschien nog niet maar nu weet je het wel voor de volgende. Don't get me wrong, dat wens ik u niet toe! Maar mijn pessimistische ik (= meestal realiteit) zegt dat die kans niet te verwaarlozen is. Ik heb bij mijn vriendin gezegd van voor we samen waren dat ik nooit zal trouwen. Stel mij voor de keuze en zij verliest. Dat ik alleen iets zou kopen is ook snel besproken geweest. Kan wel begrijpen dat sommigen dat zien als gebrek aan vertrouwen en romantiek en heel de blablabla. Maar te nemen of te laten, period.

Het enige advies dat ik u kan geven is zorg dat wat ge op die grond zet van u is en alleen van u. Praat dat met haar uit voor je ga samenwonen. Misschien is dat al een breekpunt in de relatie. En wie weet bevalt dat samenwonen u toch niet zo goed en lost het probleem zichzelf op. Ik ken het type die niet zo goed zijn in sparen. Heb er zo een aantal in mijn vriendenkring die richting 30 gaan of er al voorbij zijn en dan maar klagen dat ze niet rond komen maar wel elke cent opdoen aan plezierreisjes en nieuw kleren, schoenen en damn sjakossen. Ik stoor mij daar aan in hun plaats. Chance da mijn zo nie is anders zou ik het er ook nie bij uithouden

Stomste wat je gedaan hebt is te zeggen dat uw ouders u die grond al geschonken hebben.
Een mogelijke oplossing is te zeggen dat je X aantal euro's gespaard wilt hebben voor je begint te bouwen. Laat eventueel zo'n clausule aanmaken door uw ouders. Dacht dat het mogelijk is dat de schenker om het even welke clausule aan zijn schenking hangt. Dacht zelfs dat dit achteraf nog kan gebeuren. Misschien dat een vervreemdingsclausule ook nog kan helpen.
Beste is in ieder geval naar een notaris te stappen!

Ge kent ze 'maar' 1,5 jaar heeft hier imo toch ook wel een invloed, toch als het over een bouwgrond gaat. Ik zou daar toch openhartig over praten, indien ze eerlijke bedoelingen heeft gaat ze u begrijpen en werk je samen iets fair maar tegelijkertijd safe uit, indien haar bedoelingen niet zo zuiver waren zal je dat ook wel aan de reactie afleiden vermoed ik..

Een vriend van mij heeft van thuis uit ook een bouwgrond gekregen. Hij is echter zelf aan het bouwen en betaalt alles zelf. Hij is heel duidelijk: Mijn bouwgrond, mijn huis.

Ge moet niet laten doen door uw vriendin, ge moet zeggen wat ge denkt. Als uw vriendin niets heeft gespaard, dan zal ze ook niks bijleggen aan de bouw, en dan zal ze ook niks bezitten daarvan.

Als gij niet wilt bouwen, dan moet ge niet bouwen. Wat is dat nu?