Mja, als je het recht hebt om persoonlijk contact te hebben met uw kinderen. Dan kan men het u toch niet verbieden ?
Men kan u wel verplichten om het uit te voeren onder begeleiding van een sociaal assistent ? En mijn inzien zou dat dan toch gegrond kunnen geacht worden als beroepsgrond ? Dat je bereid bent om dat contactverbod te respecteren wanneer het gerecht dit oplegt maar dat je toch graag uw kinderen zou willen zien. Dat je hiernaast tenzelfdertijd ook graag het hoederecht zou willen hebben over de kinderen na dat er een bepaalde begeleidingstermijn is. Dat je bereid bent om op regelmatige tijdstip onverwachte controles te krijgen in verband met deze lasterpraktijken die door uw ex vrouw zijn gestart.
En dat je een klacht indient voor laster en eerroof voor het ongegrond indienen van klachten als sexueel misbruik.
Maar het is al lang geweten dat tijdens scheidingen, vooral vechtscheidingen, wanneer de vrouw het smerig speelt dat het lang kan duren voor je uw kinderen kunt zien. Bij mijn vader heeft het 4 jaar geduurd onder de gekende verwijten (sexueel misbruik kinderen, verkrachting in het huwelijk, geweldpleging en ga zo maar door). De ene specialist na de andere en karaktergetuige die hetgeen mevrouw stelde tegensprak, desondanks voor het zekere boven het onzekere te nemen de kinderen niet mogen zien.
Enkel tgv het feit dat mijn vader toen die piste heeft voorgesteld om het onder begeleiding te doen is dat in orde gekomen. Maar is wel triestig als je die verhalen hoort...