Fredo
Legacy Member
themuslim zei:Kijk, als er niets na dit leven komt, wat houdt me dan tegen om te doen wat ik wil als ik weet dak bv kanker heb, en binnen 2 jaar dood ben. Dan kan ik doen en laten wat ik wil(dit moet je zeer ruim bekijken), kga dan toch zogezegd naar het "eeuwige niets".
Wrom zou je dit leven eigenlijk dan zo gelukkig mogelijk moeten houden? Je gaat toch dood, en je zal dan niks voelen en niets meer herinneren van je leven. Diegene met een miezerige leven zal zich dan in de zelfde toestand bevinden als diegene die een "zalig" leventje had. Heeft 1 van de 2 een voordeel? niet echt, je verdwijnt naar het eeuwige NIETS. Je zou dan gewoon volledig verdwijnen, en je leven had absoluut geen functie...
Dan heb je zoiets van, doet er niet toe hoe ik leef, de uitkomst blijft hetzelfde. Een moordenaar die door het gerecht niet gevangend werd, zal dus nooit bestraft worden, of een verkachter, etc... Dan hangt z'n straf dus af op een jury....
Voilà hier geef je dus zelf allerlei redenen op wrm mensen in zoiets zouden kunnen geloven als 'God' of hoe je het ook wil noemen. Ze zien dingen op de wereld die ze onrechtvaardig vinden en 1 manier om daarmee om te gaan is geloven dat er ooit een moment komt dat de 'goeden' zullen beloond worden en de 'slechten' gestraft. Je gaat er automatisch vanuit dat alles gekenmerkt wordt door een grote rechtvaardigheid die het evenwicht herstelt in alles, wat natuurlijk niet per sé zo is (het is zelf al maar de vraag wat 'rechtvaardig' juist inhoudt).
Mensen die geloven handelen 'goed' omdat God het zo voorschrijft, om in de hemel te komen, omdat ze bang zijn anders gestraft te worden etc. Mensen die niet geloven doen het omdat ze het ZELF de beste manier van handelen vinden. Welke van de 2 vind je nu zelf de meest waardevolle reden? (dit laatste is wel wat simplistisch voorgesteld maar het is de grondgedachte die telt)



