Caruscant
Legacy Member
ik heb er eens bij stilgestaan. Nog geen 4 dagen geleden zei mijn vriendin plotseling recht in mijn gezegd : " Verdomme bram, wa is er nu belangrijker dan met uw vriendin weg te gaan ? "
ik had de pieces nog ni echt als een geheel beschouwt, maar nu begon het zo wat samen te vloeien.
-Ik ben officieel assosciaal. Vroeger deed ik al dat 'gezever' over sociaal zijn van de hand, maar nu merk ik dat het echt wel focking erg is. Ik kom eigenlijk alleen nog mijn kot uit voor een occasionele fuif, maar voor de rest zoek ik vaak uitvluchten als iemand me belt om is weg te gaan of dit of dat te doen. Niet omdat ik ze niet kan hebben neen, maar omdat ik gewoon graag RUST en STILTE heb, en die kan ik nu eenmaal alleen maar vinden achter m'n PC.
-Mijn lichaam lijdt ZWAAR onder mijn PC verslaving. Ik ben helemaal niet dik ofzo, 180 cm en 65 kilo is zelfs zeer mager. Maar de lichamelijke en geestelijke vermoeidheid wegen zwaar door. dit komt vaak omdat ik vooral 'savonds en snachts programeer, en als ik eenmaal aan iets bezig ben is het vaak 3 - 4 uur voordat ik mijn bed inkruip. Bijgevolg ben ik bijna altijd moe en loop ik er vaak suf bij. Op geestelijk vak is ook niet alles normaal. Vrienden zeggen zeer vaak dat ik altijd afwezig lijk, ik zit vaak met mijn hoofd bij games of men programeer werk, maar soms is het zo erg dat ik recht uit de lucht val als plotseling iemand me iets vraagt.
-Mijn denken is een paar maanden geleden gelijdelijk beginnen overschakelen naar Engels. Moet ik erbij vermelden dat ik veel engelse boeken lees, maar dit is toch niet normaal meer. Ik denk vaak in het engels zonder het te beseffen, en er zijn soms periodes van een week waar ik geen enkel woord nederlands hoor of lees.
-mensen reageren vaak onbegrijpend op mij. Als iemand bijvoorbeeld zegt dattie leeft voor voetbal, dan wordt hij of zij aangemoedigd en vind niemand dat abnormaal. Als die jongen snachts een nachtelijke voetbalmatch uitlokt is dat geen probleem. Maar waarom is het dan wel een probleem als ik liever een dagje en een nachtje aan mijn netwerk sleutel ? dat vind iedereen dan weer abnormaal.
-Mijn familie beschouwt mij als een last, vaak word ik maar scheef bekeken als ik aan tafel zit, en wordt er mij vanalles verweten. Wat ik niet goed begrijp. Ik ben muisstil, ik zit de dag rustig voor men PC met men headset op, ik val niemand lastig, aan tafel zit ik met mijn gedachten bij java of c++ dus ik zaag niet, ik protesteer niet als er mij een taakje wordt opgelegd, ik ben vaak gewoon week en laat het maar gebeuren.
-Mijn relatie loopt nu al een dikke 2 jaar, wat ik persoonlijk al een monster prestatie vind, maar mijn vriendin kan nog altijd niet wennen dat ik half getrouwd ben met mijn PC. raar, want op café hoor ik gasten dingen zeggen als " voetbal is mijn leven ". En dan lacht iedereen en drinken we nog een rondje. raad is wat er zou gebeuren als ik zou zeggen ' PCs zijn mijn leven '.
ben ik nu den enige, of zijn er nog ?
ik had de pieces nog ni echt als een geheel beschouwt, maar nu begon het zo wat samen te vloeien.
-Ik ben officieel assosciaal. Vroeger deed ik al dat 'gezever' over sociaal zijn van de hand, maar nu merk ik dat het echt wel focking erg is. Ik kom eigenlijk alleen nog mijn kot uit voor een occasionele fuif, maar voor de rest zoek ik vaak uitvluchten als iemand me belt om is weg te gaan of dit of dat te doen. Niet omdat ik ze niet kan hebben neen, maar omdat ik gewoon graag RUST en STILTE heb, en die kan ik nu eenmaal alleen maar vinden achter m'n PC.
-Mijn lichaam lijdt ZWAAR onder mijn PC verslaving. Ik ben helemaal niet dik ofzo, 180 cm en 65 kilo is zelfs zeer mager. Maar de lichamelijke en geestelijke vermoeidheid wegen zwaar door. dit komt vaak omdat ik vooral 'savonds en snachts programeer, en als ik eenmaal aan iets bezig ben is het vaak 3 - 4 uur voordat ik mijn bed inkruip. Bijgevolg ben ik bijna altijd moe en loop ik er vaak suf bij. Op geestelijk vak is ook niet alles normaal. Vrienden zeggen zeer vaak dat ik altijd afwezig lijk, ik zit vaak met mijn hoofd bij games of men programeer werk, maar soms is het zo erg dat ik recht uit de lucht val als plotseling iemand me iets vraagt.
-Mijn denken is een paar maanden geleden gelijdelijk beginnen overschakelen naar Engels. Moet ik erbij vermelden dat ik veel engelse boeken lees, maar dit is toch niet normaal meer. Ik denk vaak in het engels zonder het te beseffen, en er zijn soms periodes van een week waar ik geen enkel woord nederlands hoor of lees.
-mensen reageren vaak onbegrijpend op mij. Als iemand bijvoorbeeld zegt dattie leeft voor voetbal, dan wordt hij of zij aangemoedigd en vind niemand dat abnormaal. Als die jongen snachts een nachtelijke voetbalmatch uitlokt is dat geen probleem. Maar waarom is het dan wel een probleem als ik liever een dagje en een nachtje aan mijn netwerk sleutel ? dat vind iedereen dan weer abnormaal.
-Mijn familie beschouwt mij als een last, vaak word ik maar scheef bekeken als ik aan tafel zit, en wordt er mij vanalles verweten. Wat ik niet goed begrijp. Ik ben muisstil, ik zit de dag rustig voor men PC met men headset op, ik val niemand lastig, aan tafel zit ik met mijn gedachten bij java of c++ dus ik zaag niet, ik protesteer niet als er mij een taakje wordt opgelegd, ik ben vaak gewoon week en laat het maar gebeuren.
-Mijn relatie loopt nu al een dikke 2 jaar, wat ik persoonlijk al een monster prestatie vind, maar mijn vriendin kan nog altijd niet wennen dat ik half getrouwd ben met mijn PC. raar, want op café hoor ik gasten dingen zeggen als " voetbal is mijn leven ". En dan lacht iedereen en drinken we nog een rondje. raad is wat er zou gebeuren als ik zou zeggen ' PCs zijn mijn leven '.
ben ik nu den enige, of zijn er nog ?
het doet er niet toe maar blijf van u pc weg en kom buiten, ga op café ofzo met vrienden etc etc.