Jammer genoeg heb ik al veel te veel ongevallen gehad...

ad:
Toen ik nog naar school ging verschillende keren een ongeval gehad met mijn fiets, meestal was ik wettelijk in mijn recht maar om eerlijk te zijn was ik een gek die altijd zijn voorhang nam...
Met mijn auto een paar lichte kopstaat aanrijdingen gehad, staan wachten in een fille en een domme *** die niet op tijd kan remmen en boem, daar sta je dan... Ook 1 keer de controlle van mijn stuur verloren en 2 keer over de kop gegaan en tot stilstand gekomen een paar 100den meter verden. Rij niet te snel en was gelukkig niet al te erg gewond, maar mijn auto was goed voor het stort
Maar mijn ergste ongevallen waren toen ik nog bij de dienst 100 werkte.
Op een koude wintermorgen kregen we een oproep binnen van een zwaar gewond persoon in het VTI, veel bloed verlies en we moesten asp te plaatsen komen. MUG was ook opgeropen dus leek het ernstig. Ik was de hoogste in rang dus ik moest rijden, jammer genoeg want die rit vergeet ik de rest van mijn leven niet meer...
Halverwege kregen we te horen via de boordradio dat er ondertussen nog 2 oproepen binnengekomen waren van het VTI om te vragen waar me bleven (gebeurd wel vaker bij ongeruste personen) Dus bleek het me genoeg redenen aan te nemen dat het om een levensgevaarlijke situatie ging en dat iedere seconde telde. Aan het kruispunt van de Hoefijzerlaan en de Bevrijdingslaan stond er een kleine fille voor het verkeerslicht, doordat mijn sirene aanstond gingen de meeste autos zo goed mogelijk aan de kant en stopte het doorgaand verkeer om ons voorang te verlenen, ik dacht dat de kust veilig was om over te steken tot opeens van achter een auto een groepje jongenen tevoorschijn sprong en net voor me de straat overstaken. Net alsof ze doof en blind waren, ik ging met een snelheid van meer dan 90Km/u op hun in. Door de ontwijkings beweging zijn wij over de middenberm gevlogen, verschillende malen over de kop gegaan en een tegenligende auto geramd. De meeste jongeren waren toch nog op tijd weggesprongen behalve 1 doe op de moterkap terecht is gekomen en is weggeslingerd. Gelukkig geen dode, maar iedereen heeft daar verschrikkelijk veel geluk gehad.
Achteraf bleek dat de oproep van het VTI toch niet zo dringend was dan we van uit gingen en dat die groep jongeren ons wel gehoord hadden, maar voor 'de lol' toch nog overgingen
Na een hele papier winkel, heb ik besloten ontslag te nemen samen met mijn college, dit was een stom ongeluk te veel voor ons. Vele mensen negeren al een sirene, waardoor wij onmogelijke bewegingen moeten maken maar deze stoot ging te ver...
Wat ik via deze post wil duidelijk maken is dat wij niet voor de lol onze sirene aan doen, het heeft een betekenis, negeer deze niet. Ga niet op onmogelijke plaatsen aan de kant, als je nergens aan de kant kan, rij dan door tot je een plaats hebt waar je wel veilig aan de kant kan gaan. Hinder ons niet en rij dus ietsje sneller. Of als je een straat oversteekt kijk toch in godsnaam uit, en spring niet voor de lol van achter een bestel wagen 4 meter voor een aanstormende ambulance é...
Nuja, ik heb lang genoeg in therapie geweest hiervoor en ben blij dat ik dit nu toch kan neerschrijven hier, maar zelf nu bibber is nog als ik er aan denk.
Alstublieft mensen, doe mijn ex-collegas zo'n zaken niet aan, en neem uw verantwoordelijkheid op in het verkeer.