misschien eerst eens goed een kijk nemen naar het nationaal-socialisme:
punt 1: nationaal-socialisme alleen met nazi's linken is zeer selectief kijken
Hitler beweerde nationaal-socialist te zijn, en hij was dat eigenlijk wel, maar hij was veel te extreem in het praktijk brengen ervan met als gevolg die genocide, maar men mag niet vergeten dat dit ook voor een groot deel was gebaseerd op persoonlijke haat en op mis begrepen (daar valt over te discussiëren) ideeën van Nietzsche.
Verder was Hitler een product van de economische en sociale toestanden van die tijd (een grote crisis, een vernederd Duitsland, een Duitsland in puin...) en niet van het nationaal-socialisme.
punt 2: nationaal-socialisme is geen synoniem voor racisme
er zijn 2 grote strekkingen:
de Franse school (vind je min of meer in de huidige politiek terug)
etnische afkomst is van geen belang bij het vormen van een volk, een gemeenschappelijk doel, een gemeenschappelijke visie/ideologie is van belang en alleen dat.
Dit kan moeilijk als racistisch beschouwd worden en ik sta persoonlijk ook achter die visie.
de Duitse school (door Hitler in extremis toegepast)
Of je al dan niet tot een volk behoort is puur etnisch bepaald of je tot een volk behoort of niet, dit kan a leiden tot racisme, maar dat hoeft ook niet per se: het wil gewoon zeggen dat iemand uit Egypte nooit als een Belg zal gezien worden (maar wil nog niet zeggen dat je hem minderwaardig moet vinden)
maar nu over je meningen Ronny, ik heb daar iets gelezen van je over dat niet alle culturen/volkeren gelijk(waardig) zijn: gedeeltelijk mee eens: alle volkeren/culturen hebben idd sterke en zwakke punten (ik bewonder echt hoe de Japanners hun sociale cultuur en taal ineen zit, maar ik ben dan toch blij dat wij Belgen toch wel int algemeen wel eens assertief kunnen zijn, wat zij blijkbaar echt nooit zijn, zelfs wanneer dat nodig zou zijn), of volkeren/culturen dan ook superieur of inferieur zijn aan elkaar vind ik niet opportuun om over te oordelen: dat hangt er van af wat jij als persoon belangrijk vindt en wat niet.
of wij oorlog nodig hebben: weeral ja en nee: we kunnen niet ontkennen dat de mens zijn grootste vooruitgangen te danken zijn aan oorlogen (hoe cru het ook mag klinken), maar het is niet de oorlog zelf die daarvan de oorzaak is maar de uitdaging: mensen hebben uitdaging nodig (een oorlog is een erg motiverende uitdaging: het gaat om je voortbestaan), maar er zijn andere uitdagingen voor de mens die veel beter zijn: roem, erkenning, macht (wat wel weer een gevaarlijk iets is)...
Het is waar dat het in ons instinct zit om te vechten en ik heb me er al vaak het hoofd over gebroken dat het dan ook ons doel is en ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog steeds niet uit ben (en we spreken hier niet over een paar maand), maar controle over je instincten is toch wel een grote overwinning: controle over het meest belangrijke ter wereld: jezelf
dat brengt ons dan ook tot het laatste punt waarop ik wil reageren: we prutsen teveel aan de natuur volgens jou; hier ben ik het fundamenteel met je oneens: de natuur is gewoon een grote, ja de ultieme uitdaging voor de mens, want het is in feite zowat alles, het kunnen beheersen ervan is telkens weer een prachtige verwezenlijking. Natuurlijk wordt er soms misbruik gemaakt van de overwonnen secties van die uitdaging die we natuur noemen, maar dat is te wijten aan zwakke mensen die geen controle hebben over hunzelf (wat ze ook mogen denken)
dat is zowat mijn mening, ik hoop dat ik niet tegen al te veel schenen heb geschopt.
/edit: kan zijn dat ik hier en daar nationalisme en nationaal-socialisme een beetje met elkander meng, maar ze hebben zowiezo toch wel vele raakpunten/gemeenschappelijke gedachten en het trekt de discussie open naar een bredere context -hoop ik
-
