Archief - [deleted]

zarathustra zei:

Er is een verschil tussen elke minuut verantwoorden en laten weten wanneer je thuis zal zijn

Klik om te vergroten...

Exactly what I was thinking

zarathustra zei:

Er is een verschil tussen elke minuut verantwoorden en laten weten wanneer je thuis zal zijn

Klik om te vergroten...

Ik ben daar te impulsief voor, ik kan naar de bakker vertrekken voor 10 minuten en pas 2 dagen later thuiskomen omdat ik onderweg iets interessant ben tegengekomen
Mijn ouders hebben daar vroeger dikwijls op gevloekt, en 1 keer hebben ze mij zelfs als vermist opgegeven...

zarathustra zei:

Ik denk dat het antwoord hier gewoon ja is. Als je met anderen een woonruimte deelt dan heeft dat altijd een zekere vorm van invloed op die anderen. Dus is het niet meer dan normaal dat je laat weten wanneer je thuis zal zijn, plant weg te gaan, etc. Dat heeft niks met controleren te maken dat is gewoon praktisch en beleefd.

Voorbeeldjes: mijn vriendin gaat volgende week 2-3 dagen naar haar ouders en vrienden dus ik weet dat weken op voorhand en weet wanneer ze weg gaat en terug komt. Zij weet wanneer ik later moet werken. Als ik 'snel' (uurtje of zo) iets moet gaan halen dan zeg ik dat ik over een uurtje terug ben. Als ik dan om 1 of andere reden bedenk dat ik iets anders moet gaan halen of wat dan ook dan laat ik weten dat ik later zal zijn. En vice versa.

Waarom? Omdat mensen nu eenmaal plannen maken in hun dag en dat die plannen soms beïnvloed kunnen worden door de anderen in het huis en het geen enkel probleem is om snel even een bericht te sturen. Hell, bij mijn ouders staan er nu 3-4 auto's dus moeten ze weten wie wanneer weg moet en terug zal komen zodat de anderen met hun auto weg geraken.


En nee je moet dat op kot niet laten weten want behalve als je dagelijks echt samenleeft met die mensen heb je niks met hun plannen te maken. Dat is totaal anders als samenleven met mensen.

Klik om te vergroten...

Invloed op die anderen, als ik na het avondeten vertrek met een sleutel welke invloed heeft dat dan? Zolang ik niet luidruchtig thuiskom en mensen wakker maak, toch geen enkele? En nogmaals als je altijd moet laten weten waar je naartoe gaat, met wie en hoelang en weet ik veel wat nog allemaal, dan geld dat wel in alle richtingen, het is alles of niks, ik als enige die altijd moet laten weten hoe lang hij weg is met wie waarom en weet ik veel , en de rest die mag vertrekken met de woorden tot straks en verder niks? Nee , dat blijft echt niet werken voor mij persoonlijk. Dat is ook één van de zaken die mij het meest irriteerde, ik die serieus naar mijn voeten krijg omdat ik onverwachts langer wegblijf dan gepland, maar zelf iemand die uren wegblijft van vlak na de middag tot vlak voor de meeste mensen gaan slapen om dan op ons kot te gaan kuisen, een kot waar dingen liggen die privé zijn voor iedereen, ook voor mijn ouders, dingen die heel persoonlijk zijn gaande van een allereerste liefdesbrief tot kruiden tot weet ik veelt wat en dat is dan wel normaal, dat zijn twee maten en gewichten en vind ik niet ok.

Die afspraak waar ik dan te laat bij thuis kwam, was om te beginnen al niks dat ik weken op voorhand kon laten weten, aangezien een kameraad van mij vroeg van kan je even afkomen, bleek dat die nogal wat problemen had met zijn vader die ineens voor het eerst in 21 jaar zijn handen niet kon thuishouden en zijn zoon een paar klappen had verkocht. Die moest zijn verhaal kwijt aan mij, zat daar te janken als een klein kind (wat mag he voor de duidelijkheid), het was wel iets dat ik hem nog nooit had weten doen. Mijn gedachten waren toen echt niet van: Ahja juist mijn ouders weten niet dat ik het wel is laat zou kunnen worden voor ik thuis ben, laat ik een berichtje sturen. Dat is nog iets anders als zeggen bv van ik ga op reis of ik ben x aantal dagen weg met een tent , dat laat ik mijn ouders , uiteraard , weten en liefst zo lang mogelijk op voorhand.

Sooth Awful zei:

Lol nee. Mensen moeten niet altijd op de hoogte zijn van wat je bent aan het doen, zoiets heet privacy. Het enige wat erger is dan controlerende ouders is een partner die u 27 keer per dag vraagt wat ge bent aan het doen.
Niet doen.

Klik om te vergroten...

Kijk eens aan , zo vaak gebeurd het niet maar ik ben het volledig met je eens .

Ik heb nu sinds kort geen vriendin meer maar ben daar wel langer dan een jaar mee samengeweest, gelukkig samengeweest zelfs. En dat was ook vaak van ja k ga met de mannen ene pakken, of ik ga met de vriendinnen dagske shoppen, of ik ga tennissen kan wel fkes "nabespreken" zijn, of ja dit of ja dat, dan hadden wij ook geen idee wanneer de ander zou thuiskomen. Dat werkte perfect, en is imo ook veruit de beste manier om zoiets te doen werken (nee, we zijn niet uit mekaar om dat dat systeem niet meer werkte).

Een beetje privacy mag toch wel, mijn ouders wisten in dat voorval met die kameraad trouwens wel waar ik zat, alleen niet hoe lang dat zou duren. Als ik altijd perfect moet inschatten wanneer ik terug thuis ben, ja dan ga ik thuis nog veel problemen hebben.

AreVee zei:

...

Klik om te vergroten...

Ik geef u gelijk hoor ivm uw ma die uw kot kuist. Sommige mensen hier denken blijkbaar als je voor een ander iets betaalt dat diens recht op wat privacy vervalt. Een kot is toch privé, als jij er woont en niet uw ouders dan hebben ze daar niets te zoeken tenzij op voorhand afgesproken. Nodig ze af en toe eens uit? Ik liet mijn ma ook mijn kot kuisen maar dan wel als ik er bij was, en dan eens naar't stad en wat vertellen. Dat hebben ze graag, dan zien ze dat je "normaal" leeft en dat je niet aan't ontsporen bent. Geef ze een beetje re-assurence en hun ongerustheid zal ook wat meer weg-ebben.

Ivm weten waar je bent, dat is omdat ze ongerust zijn. Als je het niet afkan dat ZIJ niet hoeven door te geven tot wanneer ze weg blijven -> zeg dan dat jij je óók ongerust kan voelen. Gebruik dat argument om jou ook op de hoogte te houden van wanneer ze thuis zouden moeten zijn

En ivm tot u 40 thuis blijven -> ge zijt nu nog _volledig_ afhankelijk van uw ouders. Zij zorgen voor jou. Onderdeel van voor iemand zorgen is ongeveer weten waar die uithangt. Jij mag wel alles op je eentje doen, jij staat niet op eigen benen. Jij mag wel gewerkt hebben maar daar koop je alleen spullen voor jezelf mee, niet jezelf onderhouden. Dat is ook de reden waarom het logisch is dat zij geen verantwoording hoeven af te leggen aan jou maar jij wel aan hen: zij onderhouden jou en zorgen voor jou en hebben een verantwoordelijkheid over jou.

Als je werkt en thuis woont en 300EUR (kzeg maar iets) kost en inwoon betaalt dan zullen ze niet meer hoeven te weten waar je uithangt, ze hoeven immers niet meer voor jou te zorgen, ze hebben geen verantwoordelijkheid meer over jou en ze steken geen zuurverdiende centen meer in jou. Waarschijnlijk willen ze je dan gewoon het huis uit om dan te zagen elke week om ne koffie te komen drinken

the_fox zei:

Goed dat je dat beseft, want het is vooral daardoor dat ik reageerde

Klik om te vergroten...

Blijf het wel fout vinden wat er gebeurd is en k schat de kans bijzonder klein in dat ik ooit zoiets zou doen moest ik ooit kinderen van mezelf hebben, laten weten dat je in andermans spullen gaat neuzen is toch een heel kleine moeite niet? Zou jij zo gelukkig (geweest) zijn als u moeder (grootste deel betaald of niet) even u kasten doorzoekt, u schuiven opentrekt, u matras verandert, u badkamerindeling verschuift, ... ? En dat allemaal zonder maar een kleine notie van het feit dat ze dat van plan is.

Hebt ge het er eigenlijk al met uw moeder over gehad? Praten met de mensen kan soms al wel eens helpen om dingen op te klaren en zo'n toestanden in de toekomst niet meer te laten voorvallen.

AreVee zei:

Invloed op die anderen, als ik na het avondeten vertrek met een sleutel welke invloed heeft dat dan? Zolang ik niet luidruchtig thuiskom en mensen wakker maak, toch geen enkele?

Klik om te vergroten...

Wel ( en nu ga ik oud klinken ) ik dacht ook zo maar nu we een paar jaar verder zijn besef ik dat je nog altijd die mensen hun kind bent, *zeker* als je daar woont. Dus zullen die zich zorgen maken als ze geen idee hebben waar je bent en of je ok bent. En ik besef zeker dat het als jonge twintiger/tiener moeilijk is om enige empathie op te brengen daarvoor maar als je je ouders niet vlakaf haat.. waarom hen die zorgen laten maken als een berichtje dat 10 sec duurt dat oplost?

En nogmaals als je altijd moet laten weten waar je naartoe gaat, met wie en hoelang en weet ik veel wat nog allemaal, dan geld dat wel in alle richtingen, het is alles of niks, ik als enige die altijd moet laten weten hoe lang hij weg is met wie waarom en weet ik veel , en de rest die mag vertrekken met de woorden tot straks en verder niks? Nee , dat blijft echt niet werken voor mij persoonlijk. Dat is ook één van de zaken die mij het meest irriteerde, ik die serieus naar mijn voeten krijg omdat ik onverwachts langer wegblijf dan gepland, maar zelf iemand die uren wegblijft van vlak na de middag tot vlak voor de meeste mensen gaan slapen om dan op ons kot te gaan kuisen, een kot waar dingen liggen die privé zijn voor iedereen, ook voor mijn ouders, dingen die heel persoonlijk zijn gaande van een allereerste liefdesbrief tot kruiden tot weet ik veelt wat en dat is dan wel normaal, dat zijn twee maten en gewichten en vind ik niet ok.

Klik om te vergroten...

Je hebt niet dezelfde verantwoordelijkheid/relatie dus uiteraard zijn er twee maten en gewichten. Je behandelt je kind niet opdezelfde manier als je partner of een collega of een manager of een verre vriend. Verschillende relaties, verschillende maten en gewichten.

En als je wilt dat dat voor hen ook geldt, tuurlijk als het is omdat je ongerust bent zoals Sneax zegt, gebruik dat gerust als een argument. Maar uit alles wat je zegt denk ik niet dat je zo denkt dus dan is het gewoon uit 'wraak'.

Die afspraak waar ik dan te laat bij thuis kwam, was om te beginnen al niks dat ik weken op voorhand kon laten weten, aangezien een kameraad van mij vroeg van kan je even afkomen, bleek dat die nogal wat problemen had met zijn vader die ineens voor het eerst in 21 jaar zijn handen niet kon thuishouden en zijn zoon een paar klappen had verkocht. Die moest zijn verhaal kwijt aan mij, zat daar te janken als een klein kind (wat mag he voor de duidelijkheid), het was wel iets dat ik hem nog nooit had weten doen. Mijn gedachten waren toen echt niet van: Ahja juist mijn ouders weten niet dat ik het wel is laat zou kunnen worden voor ik thuis ben, laat ik een berichtje sturen. Dat is nog iets anders als zeggen bv van ik ga op reis of ik ben x aantal dagen weg met een tent , dat laat ik mijn ouders , uiteraard , weten en liefst zo lang mogelijk op voorhand.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat dit soort dingen enkel echt een probleem zijn als ze vaak voortvallen.

sneax zei:

Ik geef u gelijk hoor ivm uw ma die uw kot kuist. Sommige mensen hier denken blijkbaar als je voor een ander iets betaalt dat diens recht op wat privacy vervalt. Een kot is toch privé, als jij er woont en niet uw ouders dan hebben ze daar niets te zoeken tenzij op voorhand afgesproken. Nodig ze af en toe eens uit? Ik liet mijn ma ook mijn kot kuisen maar dan wel als ik er bij was, en dan eens naar't stad en wat vertellen. Dat hebben ze graag, dan zien ze dat je "normaal" leeft en dat je niet aan't ontsporen bent. Geef ze een beetje re-assurence en hun ongerustheid zal ook wat meer weg-ebben.

Ivm weten waar je bent, dat is omdat ze ongerust zijn. Als je het niet afkan dat ZIJ niet hoeven door te geven tot wanneer ze weg blijven -> zeg dan dat jij je óók ongerust kan voelen. Gebruik dat argument om jou ook op de hoogte te houden van wanneer ze thuis zouden moeten zijn

En ivm tot u 40 thuis blijven -> ge zijt nu nog _volledig_ afhankelijk van uw ouders. Zij zorgen voor jou. Onderdeel van voor iemand zorgen is ongeveer weten waar die uithangt. Jij mag wel alles op je eentje doen, jij staat niet op eigen benen. Jij mag wel gewerkt hebben maar daar koop je alleen spullen voor jezelf mee, niet jezelf onderhouden. Dat is ook de reden waarom het logisch is dat zij geen verantwoording hoeven af te leggen aan jou maar jij wel aan hen: zij onderhouden jou en zorgen voor jou en hebben een verantwoordelijkheid over jou.

Als je werkt en thuis woont en 300EUR (kzeg maar iets) kost en inwoon betaalt dan zullen ze niet meer hoeven te weten waar je uithangt, ze hoeven immers niet meer voor jou te zorgen, ze hebben geen verantwoordelijkheid meer over jou en ze steken geen zuurverdiende centen meer in jou. Waarschijnlijk willen ze je dan gewoon het huis uit om dan te zagen elke week om ne koffie te komen drinken

Klik om te vergroten...

Mooie post , ivm u eerste alinea: Ja dat is misschien een oplossing inderdaad , k had gedacht dat ze wel zouden weten dat ik niet aan het ontsporen ben , ik haal degelijke resultaten aan een universiteit, ben actief op zoek geweest naar een stageplek de voorbije weken, ben ook zoals ieder jaar een aantal weken gaan werken om geld te verdienen, ben echt niet iemand die regelmatig pas thuiskomt als het ontbijt al is afgeruimd etc. Misschien zou ik ze iets meer moeten uitnodigen hier ja, misschien wel. K snap ook wel dat ouders ongerust kunnen zijn maar inderdaad zoals je zelf zegt ik kan evenzeer ongerust zijn als iemand uren wegblijft zonder te vertellen naar waar. Ik vind oprecht dat zoiets mag gelden, maar dan in beide richtingen, anders voel ik mij toch "onrecht aangedaan" (beetje zware bewoording).

Ongeveer weten waar ik uithang, ja nog akkoord. Hysterisch worden omdat een afspraak uitloopt tot (een stuk) na middernacht, dat vind ik niet nodig.

MikeHunt zei:

Ik ben daar te impulsief voor, ik kan naar de bakker vertrekken voor 10 minuten en pas 2 dagen later thuiskomen omdat ik onderweg iets interessant ben tegengekomen
Mijn ouders hebben daar vroeger dikwijls op gevloekt, en 1 keer hebben ze mij zelfs als vermist opgegeven...

Klik om te vergroten...

Impulsief of niet, een berichtje: "je moet voor mij geen eten voorzien, ik weet nog niet wanneer ik thuis ben" is geen moeite.
Kan het geloven dat je ouders daar op vloekten.

zarathustra zei:

Wel ( en nu ga ik oud klinken ) ik dacht ook zo maar nu we een paar jaar verder zijn besef ik dat je nog altijd die mensen hun kind bent, *zeker* als je daar woont. Dus zullen die zich zorgen maken als ze geen idee hebben waar je bent en of je ok bent. En ik besef zeker dat het als jonge twintiger/tiener moeilijk is om enige empathie op te brengen daarvoor maar als je je ouders niet vlakaf haat.. waarom hen die zorgen laten maken als een berichtje dat 10 sec duurt dat oplost?



Je hebt niet dezelfde verantwoordelijkheid/relatie dus uiteraard zijn er twee maten en gewichten. Je behandelt je kind niet opdezelfde manier als je partner of een collega of een manager of een verre vriend. Verschillende relaties, verschillende maten en gewichten.

En als je wilt dat dat voor hen ook geldt, tuurlijk als het is omdat je ongerust bent zoals Sneax zegt, gebruik dat gerust als een argument. Maar uit alles wat je zegt denk ik niet dat je zo denkt dus dan is het gewoon uit 'wraak'.


Ik denk dat dit soort dingen enkel echt een probleem zijn als ze vaak voortvallen.

Klik om te vergroten...

Mja oud is veel gezegd maar ik heb wel moeite om te begrijpen wat voor overlast ik veroorzaak, ga slapen zoals altijd om elf uur (ongeveer) en dan merk je niks van het feit dat ik om pakweg twee uur (zoiets was het ongeveer) thuiskom, tenzij ik iemand zou wakker maken. En waarom geen berichtje sturen? Goh ja, meestal doe ik dat wel. Maar als ik nu met paar vrienden weg ben en dat blijkt uit te lopen, dan heb ik niet meteen de reflex om nog is extra te sturen het kan laat worden, ik denk dan altijd dat ze gewoon in hun bed liggen en het bericht toch pas de volgende ochtend zouden lezen. En nee ik haat mijn ouders zeker niet, ik heb (denk ik toch) zelfs een vrij goede band met mijn ouders, daarom ook dat ik het zo jammer vond dat er nu toch dingen achter mijn rug gebeurde.

Uit wraak zou dat niet zijn, gewoon omdat ik vind dat als zoiets voor mij geld, dat dat evenzeer voor hen geld, uit pure bezorgdheid zal dat ook niet zijn (ik heb vertrouwen in het feit dat mijn ouders niks louche doen ook niet als ze laat thuiskomen), al was ik onlangs toch op den duur beetje bezorgd, mijn moeder die heel de namiddag weg is zonder te zeggen naar waar, zonder te zeggen of ze avondeten moest hebben of niet, dan dacht ik toch ook wel even van wie weet een accident met de auto, of een overval op straat of ... .


En ja toen ik mijn verhaal verteld had was dat ook minder een probleem (na eerst mijn moeder te laten uitrazen wel), enfin toen was ze nog slecht gezind maar al iets minder.

Inv zei:

Impulsief of niet, een berichtje: "je moet voor mij geen eten voorzien, ik weet nog niet wanneer ik thuis ben" is geen moeite.
Kan het geloven dat je ouders daar op vloekten.

Klik om te vergroten...

In die tijd bestond er nog geen gsm, behalve die gigantische bakstenen die alleen de rijke mensen hadden

En zelfs nu ga ik nog dikwijls buiten zonder gsm, maar blijkbaar verwacht iedereen nu plots dat je 24/7 bereikbaar bent door die kutdingen.

AreVee zei:

Mja oud is veel gezegd maar ik heb wel moeite om te begrijpen wat voor overlast ik veroorzaak, ga slapen zoals altijd om elf uur (ongeveer) en dan merk je niks van het feit dat ik om pakweg twee uur (zoiets was het ongeveer) thuiskom, tenzij ik iemand zou wakker maken. En waarom geen berichtje sturen? Goh ja, meestal doe ik dat wel. Maar als ik nu met paar vrienden weg ben en dat blijkt uit te lopen, dan heb ik niet meteen de reflex om nog is extra te sturen het kan laat worden, ik denk dan altijd dat ze gewoon in hun bed liggen en het bericht toch pas de volgende ochtend zouden lezen. En nee ik haat mijn ouders zeker niet, ik heb (denk ik toch) zelfs een vrij goede band met mijn ouders, daarom ook dat ik het zo jammer vond dat er nu toch dingen achter mijn rug gebeurde.

Klik om te vergroten...

Hangt er ook wat vanaf hoe uw ouders zijn vermoed ik. Mijn ouders wisten altijd van elk van ons ( alle vier) of we al thuis gekomen waren. En dat heeft weinig met controleren te maken maar die maakten zich gewoon zorgen als men gezegd had om eg 2 uur thuis te zijn en men is er niet om 10 na 2. Maar zoals gezegd dat is een kwestie van goede afspraken en goede precedenten. Als je altijd op tijd thuis bent en/of je altijd iets laat weten krijg je meer flexibiliteit terug dan wanneer je bewijst onbetrouwbaar te zijn ( niet dat ik zeg dat jij dat bent)

Uit wraak zou dat niet zijn, gewoon omdat ik vind dat als zoiets voor mij geld, dat dat evenzeer voor hen geld, uit pure bezorgdheid zal dat ook niet zijn (ik heb vertrouwen in het feit dat mijn ouders niks louche doen ook niet als ze laat thuiskomen), al was ik onlangs toch op den duur beetje bezorgd, mijn moeder die heel de namiddag weg is zonder te zeggen naar waar, zonder te zeggen of ze avondeten moest hebben of niet, dan dacht ik toch ook wel even van wie weet een accident met de auto, of een overval op straat of ... .

Klik om te vergroten...

Dat dus eh. Nuja het zijn van die problemen die wel zichzelf zullen oplossen op termijn

MikeHunt zei:

Ik ben daar te impulsief voor, ik kan naar de bakker vertrekken voor 10 minuten en pas 2 dagen later thuiskomen omdat ik onderweg iets interessant ben tegengekomen
Mijn ouders hebben daar vroeger dikwijls op gevloekt, en 1 keer hebben ze mij zelfs als vermist opgegeven...

Klik om te vergroten...

Doet me denken aan een kameraad van mij..

Een tijd geleden stond die aan ons deur. Twas lang geleden da we elkaar gezien hadden en hij passeerde en zag dat ik thuis was.

Na een uurtje kreeg hij telefoon.. Van zijn vriendin. Bleek dat hij thuis vertrokken was om een pak frieten te gaan halen.
Ik was al de 3e waar hij toevallig passeerde en eens binnensprong..


De vriendin was niet al te content.

MikeHunt zei:

En zelfs nu ga ik nog dikwijls buiten zonder gsm, maar blijkbaar verwacht iedereen nu plots dat je 24/7 bereikbaar bent door die kutdingen.

Klik om te vergroten...

Da's ook mijn grootste ergenis aan een gsm. Ik kan niet zonder (ik kom zelfs met een gewoon abonnement zonder onbeperkt bellen zelfs niet toe), maar ik haat het dat mensen dan indirect controle kunnen uitoefenen.
Ouders die bvb bellen om 8 uur 's morgens om te zien of ik al wakker ben. Of een vriendin die mij per se wilt horen wanneer ik thuiskom. Pas, op en dan vallen die van mij nog mee.

Ik ken gasten wiens vriendin blijft bellen tot dat die oppakt. Zoiets zou bij mij toch niet pakken.

edit: in tussentijd weeral 2 telefoons gekregen. lol

Mja ik heb er geen moeite mee om gewoon op "ignore" te duwen hoor.

Mensen denken omdat ze dat ding hebben dat ze effectief altijd bereikbaar moeten zijn. Het ding is er zodat jij als JIJ wil bereikbaar kan zijn en dat JIJ als JIJ wil van gelijk waar naar anderen kan bellen.

Ik denk altijd, als het dringend is zullen ze wel een voicemail bericht inspreken en daar luister ik dan wel naar als ik goesting heb.

Waelvis zei:

Doet me denken aan een kameraad van mij..

Een tijd geleden stond die aan ons deur. Twas lang geleden da we elkaar gezien hadden en hij passeerde en zag dat ik thuis was.

Na een uurtje kreeg hij telefoon.. Van zijn vriendin. Bleek dat hij thuis vertrokken was om een pak frieten te gaan halen.
Ik was al de 3e waar hij toevallig passeerde en eens binnensprong..


De vriendin was niet al te content.

Klik om te vergroten...

Lol herkenbaar. Ik kom op straat ook regelmatig mensen tegen de ik ken en dan lopen de dinges nogal eens uit.
Ik ben wel geen plakijzer, dus dat valt ook al mee. Het ergste wat ik m'n ouders ooit al heb aangedaan is wanneer ik tegen de middag naar een BBQ vertrok en ik had gezegd dat ik tegen de late avond ging thuis zijn. Uiteindelijk is het uitgelopen en ben ik blijven slapen bij iemand en ben ik pas de volgende dag tegen de avond thuisgekomen. M'n gsm was plat en niet aan gedacht om m'n ouders te verwittigen. Ja, dan was de boze heks wel een 'beetje' kwaad. Maar meestal ben ik wel altijd de man van m'n woord. Dan mag ik nog scheel kijken van zattigheid, ik kom altijd wel op tijd thuis.

Ik heb zo'n paar vrienden die wel zo zijn. Allemaal heel toffe mensen, maar als ge die tegenkomt ergens is dat een drama. Ge moet die bijna letterlijk doodkloppen voor ge er vanaf geraakt.

sneax zei:

Mja ik heb er geen moeite mee om gewoon op "ignore" te duwen hoor.

Mensen denken omdat ze dat ding hebben dat ze effectief altijd bereikbaar moeten zijn. Het ding is er zodat jij als JIJ wil bereikbaar kan zijn en dat JIJ als JIJ wil van gelijk waar naar anderen kan bellen.

Ik denk altijd, als het dringend is zullen ze wel een voicemail bericht inspreken en daar luister ik dan wel naar als ik goesting heb.

Klik om te vergroten...

Dit dus...
Mensen denken omdat ze je bellen dat je daarvoor verplicht bent om op te nemen.

Wat ik ook weiger op te nemen is iemand die belt met een anoniem nummer. Duw ik gelijk af. En meestal laten die dan zelfs geen voicemail achter.

Vroeger had ik ook een vriendin die om het uur een sms stuurde: bel mij eens, mijn kaart is op. Als we spreken over meer dan 10 jaar geleden zal het jullie waarschijnlijk ook niet verbazen dat ik een rekening kreeg tussen 100 en 220€, en dit per maand. In die tijd bestond het onbeperkt bellen nog niet
Toen de relatie over was toch eens gebeld naar mijn provider op te vragen of ze geen fout hadden gemaakt... Kreeg een rekening van 30€ lmao



Typed with my middlefinger using pooptalk

Sooth Awful zei:

Lol nee. Mensen moeten niet altijd op de hoogte zijn van wat je bent aan het doen, zoiets heet privacy. Het enige wat erger is dan controlerende ouders is een partner die u 27 keer per dag vraagt wat ge bent aan het doen.
Niet doen.

Klik om te vergroten...

Ik moet ook niet weten wat die aan het doen is (laat staan 27 keren per dag, dat interesseert mij niet ). Maar ik wil wel weten waar hij is en wanneer hij verwacht terug te zijn. Ik wist bvb dat hij gisteren na zijn werk naar de fitness ging en dat hij morgenavond bij zijn opa blijft eten. Of hij dan tussenin bij de Delhaize stopt interesseert mij niet, zolang hij niet ineens drie uur langer wegblijft dan verwacht of zo.

AreVee zei:

Mja oud is veel gezegd maar ik heb wel moeite om te begrijpen wat voor overlast ik veroorzaak, ga slapen zoals altijd om elf uur (ongeveer) en dan merk je niks van het feit dat ik om pakweg twee uur (zoiets was het ongeveer) thuiskom, tenzij ik iemand zou wakker maken. En waarom geen berichtje sturen? Goh ja, meestal doe ik dat wel. Maar als ik nu met paar vrienden weg ben en dat blijkt uit te lopen, dan heb ik niet meteen de reflex om nog is extra te sturen het kan laat worden, ik denk dan altijd dat ze gewoon in hun bed liggen en het bericht toch pas de volgende ochtend zouden lezen.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet hoe dat is bij jouw mama, maar in mijn omgeving hoor ik toch wel vaak dat die wakker liggen of onrustig slapen tot ze horen dat hun zoon/dochter weer thuis is. Of dat ze het sowieso horen als iemand thuiskomt. Misschien is het een beetje zoals mijn slaapsituatie: ik slaap ook niet goed in tot mijn vriend bij mij komt liggen (als hij eens later opblijft). Zo van, de roedel is weer bij elkaar, rust

sneax zei:

Mensen denken omdat ze dat ding hebben dat ze effectief altijd bereikbaar moeten zijn. Het ding is er zodat jij als JIJ wil bereikbaar kan zijn en dat JIJ als JIJ wil van gelijk waar naar anderen kan bellen.

Klik om te vergroten...

Mja, de dictatuur van de bereikbaarheid komt vaak net van buitenaf aangewalst (verwijtende vriendachtigen enzo).

glashelder zei:

Ik moet ook niet weten wat die aan het doen is (laat staan 27 keren per dag, dat interesseert mij niet ). Maar ik wil wel weten waar hij is en wanneer hij verwacht terug te zijn. Ik wist bvb dat hij gisteren na zijn werk naar de fitness ging en dat hij morgenavond bij zijn opa blijft eten. Of hij dan tussenin bij de Delhaize stopt interesseert mij niet, zolang hij niet ineens drie uur langer wegblijft dan verwacht of zo.

Klik om te vergroten...

Je weet wat ik bedoelde.