Archief - [deleted]

- "statistiek is objectief": Het is echt té makkelijk om statistieken te manipuleren, 'creatief' voor te stellen, slordig uit te voeren (voor deze thread ga ik niet op de technicals ingaan). Het lijkt vaak alsof er aan statistiek gedaan wordt zonder enige deftige kennis van statistiek (of de kennis die er is te verwaarlozen) om toch maar zo snel mogelijk tot een statistisch resultaat te komen dat een of ander argument ondersteund.

- vroeger geloofde ik dat mensen die bepaalde morele standpunten verdedigden dit deden omdat ze er echt iets op gaven. bv: ze geven echt iets om het klimaat, ze geven echt iets om de armen, etc... . Tegenwoordig heb ik de indruk dat velen niet die positie innemen omdat ze er echt iets om geven, maar eerder 'pseudo-moralistisch" zijn. Het is voor velen een makkelijke manier om goed over te komen tov hun vrienden/familie/peers. Als je praat met die mensen kom je er al snel achter dat hun overtuigingen niet echt vanuit morele hoek komen. Je ziet ook vaak dat deze mensen hun individuele verantwoordelijkheid stellig weigeren op te nemen maar wel extensief pleiten voor groepsverantwoordelijkheid.

om bovenstaande passage te eindigen met quote:" You begin saving the world by saving one man at a time; all else is grandiose romanticism or politics."

- vroeger dacht ik dat mensen onvoorspelbaar waren. Het tegendeel is echter waar: mensen zijn net héél voorspelbaar.

- Dat STEM richtingen moeilijker zouden zijn dan anderen. Hier ben ik waarschijnlijk veranderd omdat mijn begrip van het woord "moeilijk" veranderd is.

- dat bij vrijwilligerswerk altijd de behoefte van de begunstigde centraal staat. Wat in veel gevallen niet zo is, of zelfs net omgekeerd.

Begin vorig jaar val ik ziek met het ene probleem na het andere, had snel daar dat dat een klote jaar ging worden (had het eind het jaar ervoor 2018 nog voorspeld).
Ik dacht erger kan niet meer, dus 2020 zal wel beteren en dat was ook zo geweest, totdat corona roet in het eten gooide.
Eind maart had ik geopereerd moeten worden, een operatie waar ik nu nog op aan het wachten ben, terwijl ik anders nu misschien terug aan het werk was geweest.
Financieel is dat ook stilaan een ramp aan het worden.

Dat alle BMW-rijders klootzakken zijn. Nu heb ik zelf een BMW...

Als kind supporter van Anderlecht, nadien voor Club Brugge.

Musk zei:

Dat alle BMW-rijders klootzakken zijn. Nu heb ik zelf een BMW...

Klik om te vergroten...

Dan ben je toch niet van gedacht veranderd?

Musk zei:

Dat alle BMW-rijders klootzakken zijn. Nu heb ik zelf een BMW...

Klik om te vergroten...

Met of zonder pinkers?

Avondland zei:

Met of zonder pinkers?

Klik om te vergroten...

Hij zegt toch dat hij met een BMW rijdt?

Wel, ik ben op een aantal vlakken van mening veranderd:

- Hoewel ik zelf agnost ben, begrijp ik het psychologisch nut van religie in bepaalde situaties zoals levensbedreigende ziekten en overlijdens maar ook in psychologische zware tijden zoals bv. een vechtscheiding wanneer je alleen bent en een 'hogere entiteit' je enige toeverlaat is.

- Zelfmoord, hoewel uiteraard zeer pijnlijk voor de nabestaanden, is niet egoïstisch. Het leven is enorm hard en sommige mensen hebben extreem zwakke kaarten gekregen bij geboorte maar ook tijdens het verdere leven krijgt men keer op keer zwakke kaarten en het houdt niet op tot de speler het spel kotsbeu is en weigert nog mee te spelen. Dat is geen flaw van de speler maar van het spel.

- Hoe meer ik de kranten lees, hoe meer ik begin te beseffen dat representatieve democratie niet werkt zoals ik voorheen dacht. Er lijkt een zekere "disconnect" te zijn tussen Jan Modaal en de gemiddelde politicus. Het is ook niet toevallig dat het beroep van politicus zo'n negatieve bijklank heeft bij de gemiddelde persoon.

- Het is niet egoïstisch om geen kinderen te willen en daarvoor de nodige operatie te laten uitvoeren om dit te voorkomen. Voorheen vond ik dat altijd een vreemde beslissing gezien reproductie zo een essentieel kenmerk is van elk levend wezen maar gezien de complexiteit van onze maatschappij en het leven an sich, ben ik van mening veranderd.

Syter zei:

- Hoewel ik zelf agnost ben, begrijp ik het psychologisch nut van religie in bepaalde situaties zoals levensbedreigende ziekten en overlijdens maar ook in psychologische zware tijden zoals bv. een vechtscheiding wanneer je alleen bent en een 'hogere entiteit' je enige toeverlaat is.

- Zelfmoord, hoewel uiteraard zeer pijnlijk voor de nabestaanden, is niet egoïstisch. Het leven is enorm hard en sommige mensen hebben extreem zwakke kaarten gekregen bij geboorte maar ook tijdens het verdere leven krijgt men keer op keer zwakke kaarten en het houdt niet op tot de speler het spel kotsbeu is en weigert nog mee te spelen. Dat is geen flaw van de speler maar van het spel.
Vroeger dacht ik dat alles hier Loser z'n schuld was. Maar tegenwoordig ben ik ervan overtuigd dat slechts 99% van alles hier de schuld is van Loser.

Klik om te vergroten...

Met die twee kan ik wel akkoord gaan.

Qua religie: ik zal altijd bij m'n standpunt blijven dat ik nooit zal snappen hoe mensen kunnen geloven, of zelfs hun hele leven laten dicteren, door een boek dan meer dan 2000 jaar oud is en daar krampachtig aan vasthouden. Al heb ik ook leren inzien dat het voor veel mensen een houvast kan zijn in donkere momenten.

Qua zelfmoord: mensen hebben imho altijd het recht om zelf te kiezen of ze al dan niet uit het leven willen stappen. Ik zou zelfs geassisteerde zelfmoord toestaan, al zou er vooral bij jongere mensen eerst uitgebreid psychologisch vooronderzoek moeten gebeuren. Al zit je dan natuurlijk artsen op te zadelen met de taak om in wezen gezonde mensen te laten sterven.

Echter vervallen al die rechten imho vanaf het moment dat je kinderen hebt. Dan heb je een verplichting, of je het nu wilt of niet, om te blijven leven voor hen. Dan vervalt je recht om zelf te beslissen dat je uit het leven stapt.

Dit is een moeilijke, weinig bij stilgestaan. Veel van die zaken link ik een beetje aan ouder worden en dus wat minder in extremen denken, anderen zijn meer door van omgeving te veranderen. Ik heb de indruk dat ik als persoon toch wel ben veranderd door op een universiteit hopen buitenlandse collega's te hebben en later een buitenlandse vrouw te leren kennen.

- Maatschappijbeeld: als puber was communisme wel cool voor een jaar ofzo, maar van daar toch vrij snel in het andere uiterste beland. Ik vond heel het idee van vakbonden en een sociale zekerheid maar overroepen, een manier om mensen die niet wilden werken in hun zetel te houden. Daar begon ik al wat op terug te komen, en na een jaar in de VS te wonen ben ik toch wel eerder van mening dat we het hier zo slecht niet doen op dat gebied. Ik heb het uiterste gezien waar het ieder voor zich is en mooi was dat niet.

- Daarop aansluiten, hier al gepost, de VS als het gidsland waar alles beter is, neen dus.

- De rol van religie. Dit blijf ik een moeilijke vinden, ik ben katholiek gevormd door vrij conservatieve scholen, terwijl mijn ouders mij vrij snel duidelijk maakten dat ze niet geloofden. Ik ben dan ook vrij anti-religie geweest, en het is nog altijd niets voor mij...maar ik heb wel collega's en later mijn vrouw leren kennen die zichzelf katholiek noemden maar waar je verder niets van merkte. Wie ben ik dan uiteindelijk om er een probleem van te maken. Ik heb ook de indruk gehad dat het geloof hier nogal "vergiftigd" is door de inmenging van de kerk in onze politiek vroeger en de verzuiling.

- Talen. Ik haatte Frans op school, en vond het weggegooide tijd. Toen ik wat ouder werd kreeg ik spijt dat ik niet beter Frans sprak, ben ik avondschool Russisch en later Spaans gaan volgen.

- Tuinieren. Ik herinner mij nog het continue gezaag van mijn vader die een grote tuin met steriel gras had, en dan klaagde dat hij het moest afrijden. Ik heb mij dan ook altijd voorgenomen dat ik aan een tuinloos appartement genoeg ging hebben. We hebben net een huis gekocht, mét relatief grote tuin, en ik ben echt enthousiast over de mogelijkheden om daar vanalles te planten.

- Het idee dat wij een geweldig progressief en open-minden volk zijn. Je weet wel, als je een lijstje maakt van wat hier mag (euthanasie, abortus, ...) dan zijn we op wereldschaal zeer progressief. Echter heb ik toch meer de indruk gekregen dat we wereldkampioen zijn in passief blijven en er daardoor een hoop wetten gestemd worden waarover, zoals de Britten zeggen, "we couldn't be arsed about". Breng eens een vriendin mee uit het buitenland en je ziet toch bij sommige mensen dat kleinburgerlijke en onwetende kantje, dat je eerder met een klein dorp in de VS associeert.

Specifieke zaken naar aanleiding van een discussie, zoals de TS bedoelt, zijn moeilijker om mij voor de geest te halen. Vaak gaat het over politieke zaken. Zo kon een deftig becijferde post van JPV of Epyon mij wel aan het denken zetten. Ik denk dat ik ook daar door ouder te worden een beetje ben beginnen afwijken van "partij X is de beste en heeft gelijk", en veel discussies hier laten mij eigenlijk continue van mening veranderen.

Carrion zei:

Met die twee kan ik wel akkoord gaan.

Qua religie: ik zal altijd bij m'n standpunt blijven dat ik nooit zal snappen hoe mensen kunnen geloven, of zelfs hun hele leven laten dicteren, door een boek dan meer dan 2000 jaar oud is en daar krampachtig aan vasthouden. Al heb ik ook leren inzien dat het voor veel mensen een houvast kan zijn in donkere momenten.

Qua zelfmoord: mensen hebben imho altijd het recht om zelf te kiezen of ze al dan niet uit het leven willen stappen. Ik zou zelfs geassisteerde zelfmoord toestaan, al zou er vooral bij jongere mensen eerst uitgebreid psychologisch vooronderzoek moeten gebeuren. Al zit je dan natuurlijk artsen op te zadelen met de taak om in wezen gezonde mensen te laten sterven.

Echter vervallen al die rechten imho vanaf het moment dat je kinderen hebt. Dan heb je een verplichting, of je het nu wilt of niet, om te blijven leven voor hen. Dan vervalt je recht om zelf te beslissen dat je uit het leven stapt.

Klik om te vergroten...

Dit is louter anekdotisch maar de gemiddelde religieuze persoon die ik tegenkom, zal, wanneer je er expliciet om vraagt, toegeven dat hij/zij in een welbepaalde God en zijn/haar boek gelooft maar weet vaak bitter weinig weet wat betreft de details van dat 2000 jaar oud boek. Het is, vermoed ik, niet zozeer dat ze krampachtig vasthouden aan het boek an sich maar aan de - in meer wetenschappelijke termen - abstract van de paper zonder de paper zelf kritisch te hebben geanalyseerd. En als dat helpt hen doorheen moeilijke tijden, het zij zo.
Uiteraard zou de "nutsfunctie" voor die religieuze persoon daar moeten stoppen en niet mogen "snijden" in andermans nutsfunctie maar dat is helaas niet de wereld waarin we nu leven.
Het valt me ook op dat het snijden vaak plaatsvindt wanneer de religieuze persoon een relatief "gelukkig" leven lijdt en misschien die gelukzaligheid, hoe dom je de basis ervan ook mag vinden, probeert te delen uit empathie. Ik ken persoonlijk zo iemand. Soms is het uiteraard louter uit arrogantie, niet elke religieuze persoon is hetzelfde, net zoals niet elke atheïst/agnost hetzelfde is. .

Wat betreft zelfmoord plegen als ouder zijnde, valt dit uiteraard niet te rationaliseren maar probeer je de dagelijkse pijn in te beelden dat een vader of moeder zodanig ver heeft gebracht dat het zijn of haar eigen nageslacht alleen laat in dezelfde maatschappij die de ouder tot zelfmoord heeft gebracht.
Ik praat het uiteraard zeker niet goed maar men het staat buiten kijf dat het een zekere extreme vorm van persoonlijk leed vereist dat de gemiddelde persoon die de daad beoordeelt misschien zelf nog nooit heeft meegemaakt.

Eigenlijk over redelijk weinig zaken. Komt gewoon omdat ik altijd gelijk heb, hé .

Grootste verandering bij mezelf is dat ik gewoon als tiener nauwelijks besefte hoe zwaar psychologische problemen kunnen inwerken op de mens. Zelfmoordneigingen enzo waren een ver van mijn bed show. Tot ik op een forum een 14-jarige tegenkwam die graag dood wou. Dit hakte er héél zwaar in en sindsdien ben ik zwaar veranderd in mijn leven (persoonlijk zelf nooit zelfmoordneigingen gehad, ik ben een eeuwige optimist wat betreft mezelf).

Verder dat ik het idioot zou vinden om van werk te veranderen met een grotere afstand. Ben gelukkig nog altijd méér thuis en véél meer met mijn kinderen bezig dan vele andere mensen, maar als de afstand zo'n 250 keer groter wordt, kan ik niet anders zeggen dan dat ik van mening veranderd ben .

Sylverscythe zei:

- Talen. Ik haatte Frans op school, en vond het weggegooide tijd. Toen ik wat ouder werd kreeg ik spijt dat ik niet beter Frans sprak, ben ik avondschool Russisch en later Spaans gaan volgen.

Klik om te vergroten...

zjust: ik ging NOOIT meer iets te maken hebben met Frans. En nu werk ik in een tweetalige omgeving en is gebruik van Frans héél belangrijk in mijn job geworden.

Ik ging ook iets studeren met cijfers. Cijfers, cijfers, cijfers, da's mijn wereld. Om uiteindelijk te eindigen in een richting die zowat een van de meeste niet-cijfermatige richtingen is .

Sylverscythe zei:

Specifieke zaken naar aanleiding van een discussie, zoals de TS bedoelt, zijn moeilijker om mij voor de geest te halen. Vaak gaat het over politieke zaken. Zo kon een deftig becijferde post van JPV of Epyon mij wel aan het denken zetten. Ik denk dat ik ook daar door ouder te worden een beetje ben beginnen afwijken van "partij X is de beste en heeft gelijk", en veel discussies hier laten mij eigenlijk continue van mening veranderen.

Klik om te vergroten...

doet me plezier, écht

Sylverscythe zei:

- Talen. Ik haatte Frans op school, en vond het weggegooide tijd. Toen ik wat ouder werd kreeg ik spijt dat ik niet beter Frans sprak, ben ik avondschool Russisch en later Spaans gaan volgen.

Klik om te vergroten...

Beetje vreemde oplossing eh

Carrion zei:

Beetje vreemde oplossing eh

Klik om te vergroten...

Inschrijvingsformulier zal in 't Frans geweest zijn waardoor hij niet wist welke cursus hij koos.

Auto's: Vroeger vond ik snelle breaks het ultimum qua auto's. Want daar kon je alles mee.
Ondertussen toch tot het inzicht kan kopen dat je beter 2 auto's koopt die elks goed zijn in 1 ding dan 1 wagen die redelijk is in 2 dingen.

Kinderen: al meerdere keren gewisseld tussen "ik wil kinderen" en "ik wil geen kinderen". Maar de beslissing is nu wel definitief

Carrion zei:

Beetje vreemde oplossing eh

Klik om te vergroten...

Modern problems require modern solutions

Nah, ik vind het spijtig dat ik het niet beter spreek, maar echt mijn favoriete taal is het nu ook niet.

Remake zei:

Inschrijvingsformulier zal in 't Frans geweest zijn waardoor hij niet wist welke cursus hij koos.

Klik om te vergroten...

Carrion zei:

Beetje vreemde oplossing eh

Klik om te vergroten...

Strontzat zijn en dan spaans en russisch door elkaar spreken kan wel een beetje op zijn frans klinken

sandervdw zei:

Auto's: Vroeger vond ik snelle breaks het ultimum qua auto's. Want daar kon je alles mee.
Ondertussen toch tot het inzicht kan kopen dat je beter 2 auto's koopt die elks goed zijn in 1 ding dan 1 wagen die redelijk is in 2 dingen.

Kinderen: al meerdere keren gewisseld tussen "ik wil kinderen" en "ik wil geen kinderen". Maar de beslissing is nu wel definitief

Klik om te vergroten...

En wanneer ga je het aan je kinderen vertellen dat je er geen wilt?

wiseguy444 zei:

En wanneer ga je het aan je kinderen vertellen dat je er geen wilt?

Klik om te vergroten...

Vanaf de geboorte, niks zo goed als een warm nest waar je je niet thuis voelt!