Sick`
Legacy Member
brechen zei:
Enkel voor extreme gevallen (weinig restgehoor, meerdere aanvallen per week). Een operatie alsook injecties zijn ook maar een probeersel (met hoge risico's). Een operatie aan de endolymfatische zak (als men die al kan identificeren) helpt ook soms maar tijdelijk, en sommige onderzoekers zijn van mening dat men daar beter afblijft omdat het litteken weefsel nadien toeneemt en voor meer miserie kan zorgen als voordien). Dan heb je nog injecties met cortisone of een antibiotica: relatief nieuw en ook een probeersel met zekere risico's. En dan heb je nog de gentamicyde injecties, maar dat is geen oplossing, dat is gewoon het proces een handje vooruit helpen en alles kapotmaken
Dat laatste doen ze ook niet voor gevallen als ik, die het aan 2 kanten hebben. Enja, de schade die al is opgelopen is in alle gevallen niet omkeerbaar.Maar zo ver moet ik al een sjaans nog niet denken. De eerste behandeling is je levensstijl aanpassen; eenvoudig voorgesteld: stress absoluut vermijden, zout vermijden, veel water drinken, matig met koffie, geen alcohol, sporten en voldoende ontspanning. Op vestibular.org staat er een volledige uitleg van enkele pagina's lang
Prodigy zei:
Ja, maar ik zit wel 90% van de tijd voor mijn job, en in een kleine ruimte met maar een paar man. Je merkt doorgaans niets aan mij, en dat maakt het net lastig om mensen te overtuigen dat sommige dingen echt niet zo goed lukken of het risico hebben mij verder achteruit te helpen. Ik heb ook niet wekelijks of zelf maandelijks een aanval van gehoorverlies en/of draaiduizeligheid, ook net omdat ik mijn best doe dat te voorkomen. Als ik dat niet voorkom loop ik het risico van meer aanvallen te krijgen, permanent gehoorverlies, permanent vervormd geluid, permanent gelijk ne zatte randlopen, .. en dat wil uiteraard niet. Ik wil kunnen blijven genieten van muziek, kunnen blijven fietsen, ...
Wat ik als permanente schade ervaar en 24/24 aanwezig is is het oorsuizen, overgevoeligheid voor geluid, drukgevoel in mijn oren, kleine duizelingetjes (die fel toenemen als ik in drukke omgevingen kom). Enja, als de tandarts ofzo begint te boren, dan maak ik natuurlijk fel kans op een draaiduizeling te krijgen. Allemaal zaken dat uiteraard niemand kan merken (behalve de tandarts of andere persoon dat zo'n aanval ziet
). Vandaar men snel denkt dat het allemaal (nog) niet zo erg is en ik overdrijf. Maar niemand ziet natuurlijk dat die klachten toenemen als ik me niet aan die eet- en leefregels houd.
De agente beweerde van niet en dat er genoeg parkeerplek is, dus ik begin verbaasd overal rond mij rond te kijken, dan kijkt ze haar collega aan, en dan komt ze af dat er iets verder achter den hoek een parking is... Hoe kan ik da nu zien of daar plaats is?! 
En toen ik dan vertrok kwam mijn vriendin natuurlijk al terug buiten en kon ik uiteraard blokske rond rijden, door een doolhof van enkelrichtingsstraten, om haar weer terug op te pikken :ironic:
Vorig jaar op mijn verjaardag 5 uur zonder stroom op kot gezeten.
