Alcair zei:
Heb je er al eens een deftige discussie over gehad met je ouders?
Waarom wacht je daar ook 5 jaar mee in godsnaam
Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk
Heel veel over zitten praten. Was altijd éénrichtingsverkeer.
Toen ik m'n vriendin leerde kennen, zat ik in mijn eerste bachelorjaar. Ze dachten toen dat ik mijn studies zou laten vallen voor haar ==> Ze was toen ook al niet welkom. Hun motief was toen "Zie maar eerst dat ge uw bachelor diploma behaald".
Was toen ook een lastige periode. Ouders waren belachelijk streng. "zie da ge voor middernacht thuis zijt of er zwaait wat" enzo.. Was ook een periode waar ik mij gewoon niet meer liet doen. Vaak botste ik met mn ouders doordat ze mij als een 12-jarige behandelden + vriendin die niet welkom was.
Bijna wekelijks zware ruzies thuis. M'n ouders dreigden er constant mee om haar ouders te bellen (gebruikten ze als drukkingsmiddel, zodat ik zou gehoorzamen). Ik liet me toen niet doen.
Zo was er zelfs een dag waar ik bij mijn vriendin was en m'n moeder op dat moment naar haar thuis had gebeld. Ze begon dan m'n schoonmoeder wa uit te schelden, dat m'n vriendin geen opvoeding had enzo.
Ik liet me nog steeds niet doen, want als ik naar m'n ouders moest luisteren, moest ik letterlijk 10u/dag voor school bezig zijn. Ze hadden ook allerlei vooroordelen tegenover haar. Zo hadk nekeer een pak condooms gekocht (ge weet nooit eh..). M'n ma had da gezien en begon me toen zelf verhalen uit te vinden gelijk "Ge hebt sex met uw vriendin? Das schandalig, die is minderjarig en gij ni!!! Die is enkel uit op seks!" ==> Het echte verhaal is dat ik voor de eerste keer seks met haar gehad heb toen we 4 jaar samen waren..
Vriendin werd na het behalen van mijn bachelor diploma 1x thuis uitgenodigd om te eten. Was redelijk awkward moment. M'n vriendin voelde zich totaal niet op haar gemak en m'n ouders deden alsof er nooit iets was gebeurd.
Als ik daarna nog enkele keren ruzie heb gehad met m'n ouders, was het na afloop altijd "Uw vriendin moet nooit meer thuis komen!". En paar weken later was het "ja ze moet maar nekeer afkomen" (wat ze nooit deed uiteraard).
Heb het er met hun ook verschillende keren over gehad dat ze gewoon niet thuis wou komen, omdat ze zich verstootte voelde door m'n ouders. M'n moeder haar reactie "Ja seg, wij vonden dat uw studies voor gingen, als ze da ni snapt, is da haar probleem"
Enkele weken geleden werden de vriendin van mijn broer en mijn vriendin uitgenodigd om met zn alles naar de kerstmarkt te gaan. M'n vriendin dan met super veel tegenzin toch meegekomen. Weet ge wat er toen gebeurde? M'n ouders hadden plots voor beide vriendinnen een doos met koekjes ginder gekocht. M'n vriendin snapt er gewoon niks meer van: eerst wordt ze 4,5 jaar verstoten, bellen mijn ouders de hare op om ze gewoon uit te schelden, dan mag ze nekeer komen eten, dan heb ik ruzie met m'n ouders waardoor ze niet meer welkom is, dan weer wel, dan weer niet, dan vinden m'n ouders hun eigen verhaal uit en zeggen ze da mn vriendin op seks uit is ed. Daarnaast kan mijn vriendin er gewoon ook ni tegen dat mijn ouders mijn broer bevoordelen tegenover mij.
Zijn vriendin mocht al van dag 1 thuis, hij heeft nieens zijn diploma (waar ik die wel moest hebben), hij mag op vergelijkbare leeftijd veel later uitgaan, als er ruzie is met hem dreigen ze ni dat zn vriendin ni zou mogen komen ed.
En als ge er iets van zegt is het "Ze moet da maar begrijpen". M'n vriendin gaat er uit haar eigen nooit over beginnen tegen m'n ouders (moest ze die ooit nog eens zien), die is daar veel te verlegen voor. Het kan natuurlijk wel mijn rol zijn om erover te beginnen als ze nekeer thuis komt..maar dan ben ik er zeker van dat m'n ouders weer met dezelfde uitleg gaan kom. Moest zij erover beginnen is de kans kleiner..