Archief - Den Oorlog, verhalen van jullie grootouders tijdens de WO

naar aanleiding van documentaire over d-day en t verloren land over peter vanherwege zijn opa die bij t nskk vocht bij de duitsers vroeg ik mij af of jullie verhalen van je grootouders ken of er om gevraagd hebben?

mijn opa heeft maar vrij weinig der over verteld, hij en bloemisterij op merelbeke ongeveer 2 kilometer van t station en wist wel te vertellen dat er stukken spoorweg tot aan zijn huis gevlogen zijn tijdens de zware bombardementen op dat station, ...

ik ben benieuwd naar jullie verhalen

brug ingestort op oma haar broer
vliegtuig gecrashed over beste vriend van opa
peter zat in het verzet en heeft overal wel ergens joden bevrijd

meer weet ik er ook niet over behalve dat het bloederig en dramatisch was

Mijn grootouders langs beide kanten waren nog kind tijdens WO II. Mijn grootmoeder langs vaders kant heeft wel een bombardement van Dendermonde vanop afstand meegemaakt, ze is van Appels. Mijn 2 grootvaders woonden alletwee in een verlaten boerengat (waar ik nu ook woon). Hier is niet veel gebeurd, af en toe kwam eens een Duitse patrouille voorbij en moesten mijn overgrootouders een deel van hun oogst afstaan aan de bezetter. Mijn grootvader langs vaders kant heeft wel een keer een V2 inslag meegemaakt.

http://www.getuigen.be/Getuigenis/3den/Heylen-Martin-Van-Hulle-Marc/tekst.htm#Marcel Durnez

"Twee broers heb ik daar verloren.
Een slachterij was het!" (Marcel Durnez)

"Ik had nog nooit een Duitser gezien", herinnert Marcel zich. "Die mannen gunden ons nauwelijks een blik. Ze kookten eieren in hun helmen. Ze lieten ons met rust tot in juni 1943. Toen viel er een brief in de bus, afkomstig van de Ober-Feldkommandantur, Werbestelle (aanwervingsdienst). Daniël en Gilbert, mijn oudste broers, werden opgeëist om naar Duitsland te gaan werken. Weigerden ze, dan zouden de naastbestaanden worden opgevorderd. Dat was ik dus."

"Met ons drieën vluchtten we over de frontieren (de grens) naar Frankrijk", vervolgt Marcel in pittig West-Vlaams. "Gilbert en ik werkten op een boerderij in Amillis. We waren daar "stief" goed. Daniël zat bij een aap gelogeerd. 's Winters mocht hij niet eens binnen in de huiskamer. "Kom maar bij ons wonen", zei "onze" boerin, wiens man krijgsgevangen zat. Maar de boer van Daniël protesteerde: "Als je durft weggaan, verklik ik jullie bij de Duitsers." Daniël lapte het dreigement aan zijn laars."

Klik om te vergroten...

en de rest leesde daar maar

Broer van de pepe...
Heeft dus Auschwitz overleeft.

Ik weet nog dat mijn oma vroeger altijd verhalen vertelde over 'den oorlog'. Kzal nog eens zien of ze die nog weet

Mijn grootmoeder verteld over de bombardementen in Ronse en hoe ze moesten vluchten naar de schuilkelders.

Ook een verhaal over hoe de Duitsers haar vader kwamen zoeken, die ze hadden verstopt in de kolenkelder. De reden waarom ze hem kwamen zoeken en ophalen weet ik niet. De bevrijding van Ronse heb ik ook veel gehoord, hoe ze de tanks de kruisstraat zag oprijden en de chocolade en kauwgom die ze kreeg .

Ook de verhalen over de witte en zwarte brigade die alles kort en klein sloegen.

Oh en nog een verhaal van "den braven Duits". Mijn grootmoeder moest altijd met de fiets naar de leering voor haar communie en daarbij moest ze altijd over een overweg/straat waar een Duitser gestationeerd was. Natuurlijk had ze altijd schrik om daar te passeren en op een gegeven moment sprak die Duitser haar aan op het eerste ogenblik negeerde ze dat en wou ze verder doorrijden. Uiteindelijk is ze dan toch gestopt om een boterham toegestopt te krijgen van die Duitse soldaat


Bij mijn overgrootouders zijn ooit parachutisten/piloten geland, ik dacht gelijktijdig met D-day of kort nadien. Een soort van speciale eenheid met een specifieke opdracht denk ik. Ze waren gespot door de Duitsers, mijn overgrootvader heeft die dan verstopt in de schuur/stal.

In de jaren '70 hebben die zelfde para's een bezoek gebracht aan mijn overgrootvader om hem te bedanken. Hij was ook actief lid van het verzet, want ik meen me verhalen te herinneren dat er op de hoeve ook nog gevochten is geweest (vanwege het verbergen van die personen dacht ik). Kogelinslagen waren daar getuige van en hij had een kar 98 boven de haard hangen

mijn grootmoeder is ooit eens in haar been geschoten door nen duitse soldaat, hij riep dat ze moest stoppen en ze verstond dat niet en ze ging lopen.

Mijn grootvader was nog kind tijdens de oorlog, en het huis van zijn buren is gebombardeerd waarbij iedereen is omgekomen.

Mijn grootvader heeft nooit iets verteld over de oorlog.

Mijn grootmoeder was erover bezig dat ze soms gekookte eieren in tomatensaus at tijdens de oorlog. Ze lust dat nu nog steeds.

Mijn oma zat in Dresden tijdens WO2, ze was nog jong maar kan het zich toch allemaal goed herinneren. Voor de mensen die het niet kennen (foei btw): Bombardement op Dresden - Wikipedia.

"Om een indruk te geven van de hevigheid van het bombardement: het centrum van Berlijn was na honderden bombardementen voor bijna 100% verwoest, in Dresden was dat 70% na slechts één bombardement."

Wat ze mij verteld heeft (niet veel) ziet ge eigenlijk in elke docu erover: De eerste vliegtuigen die de "kerstbomen" uitgooien, en daarna de hel die losbreekt + bommen met timers op zodat de pas ontploften als iedereen uit de schuildkelders was.
Ze zat "gelukkig" (met HEEEEEEEEEEEEL dikke aanhalingstekens) in de buitenwijken, waar er niet zoveel bommen gevallen zijn.

Haar papa heeft een dagboek bijgehouden maar ik kan geen zak duits dus jammer genoeg kan ik het niet lezen.

Een Duitse soldaat heeft mijn opa gewaarschuwd voor een overkomende spitfire en hem in de greppel laten duiken. Waarschijnlijk dus zijn leven gered.

Beiden krijgsgevangenen in Duitsland. Oma was een franse, opa vlaming maar kon wel frans. Ginder samen moeten werken (keuken, koken voor de soldaten) en elkaar dus daar leren kennen. Na de oorlog is ze meegekomen naar België en het onrechtstreekse resultaat daarvan heeft dit net gepost

Mijn opa was sluipschutter voor het rode leger. Heeft 50 nazi's omgelegd en later nog gevochten bij de verdediging van Sint-Petersburg. Dingen die hij zag en meemaakte zou je liever nooit willen meemaken. Oma was partizaan.

Andere grootouders hadden weinig met de oorlog te maken.

Leuke thread

Lijkt me een echte schat Skoran

gizmo666 zei:

mijn grootmoeder is ooit eens in haar been geschoten door nen duitse soldaat, hij riep dat ze moest stoppen en ze verstond dat niet en ze ging lopen.

Klik om te vergroten...

Sorry he gizmo,
maar ik moest echt zo hard lachen toen ik dit las
Duitser: "HALT! HALT!" - oma: *doorlopen*

We zullen er maar van uitgaan dat hij een andere term/formulering gebruikt heeft


Ik wou dat m'n oma daar meer over verteld had.

Ik denk dat ze door de oorlog in België is aanbeland,
waar ik nu zo mijn vragen bij heb want qua bereikbaarheid en veiligheid was dat nu toch niet de meest logische keuze.

Ze is dus Tsjechische
Ze heeft ooit in een naaiatelier gewerkt, ik vermoed in Duitsland zelfs, waar zij alarm heeft geslaan met de woorden "sie haben geschossen" waarop ze toen met haar lachten omdat dat wou zeggen scheten laten. Maar na zoveel jaar en een studie Duits later begrijp ik dat nog minder, of ik heb het verkeer in herinnering

Er is eens een bom gevallen tussen hun huis en dat van de buren, die niet ontploft is, en zij is het huis terug ingelopen om hun radio te gaan halen.

En ze zijn ook nog eens van een rijdende trein gesprongen, mogelijk ook voor bombardementen, maar dat weet ik dus ook niet goed meer.

Van mijn opa weet ik enkel dat hij tot op zijn oude dag geen rijstpap kon eten omdat ze dat in de oorlog zo vaak hadden moeten eten.

mijn leerkracht Geschiedenis van het 5de middelbaar heeft ons ooit zo'n taak gegeven.
aangezien mijn teammate en ik geen grootouders meer hebben die de oorlog hebben meegemaakt hebben we zelf maar iets uit onze duim gezogen (waarschijnlijk net als 99% van de leerlingen)

Mijn oma had een karreke waar ze haar poppen in rondreed. De Duitsers hebben dat gepikt om hun wapens in te leggen.

Vuile moffen

Mijn Opa heeft twee jaar krijgsgevangene gezeten ergens in Duitsland. Dan bevrijd door de Amerikanen, terug naar huis gekomen en nog 2 kinders (waaronder mijn vader) gemaakt.
Dus zonder de Yankees zou ik hier niet gezeten hebben ^^

En oorlogsverhalen te over (vooral over het gebrek aan dingen die wij nu gewoon zijn zoals zeep enzo). Gewoon geen zin om alles hier neer te typen

Er zou nu beter eens oorlog zijn.

Mijn grootouders woonden (en wonen nog steeds) aan de Belgisch-Nederlandse grens. Vooral net voor de bevrijding (ik spreek hier over juli en augustus 1944) was Limburg hét speelterrein van verzetsbewegingen. De Duitse militairen en collaborerende milities hielden geregeld raids in verdachte dorpen en zo ook in Molenbeersel waar mijn grootouders woonden.
Ergens eind augustus 1944 werd er hier in de buurt een Duitse militair gedood bij een actie van het verzet. Omdat ee lokale Gestapo (afdeling Maaseik) aanwijzingen had dat de haarden van het verzet zich in Molenbeersel bevonden, zijn ze op een blauwe maandag naar daar getrokken en hebben daar lelijk huisgehouden. Een van de gezochte verzetslieden werd meteen gevonden bij het binnenkomen van het dorp (hij stond op de tram te wachten) en werd ter plaatse geëxecuteerd en opgehangen aan een telefoonpaal (om een voorbeeld te stellen). De andere verzetslieden zouden zich bevinden in een huis, naast de herberg van mijn grootmoeder. De Duitsers vergisten zich echter van huis en klopten aan bij de herberg van mijn grootmoeder. Haar vader (mijn overgrootvader) werd bij het openen van de deur meteen neergeschoten, samen met de drie broers van mijn grootmoeder. Ze zijn later alle vier overleden in het ziekenhuis. De verzetslieden konden (door de vergissing) ontsnappen.

Mijn grootvader had in die periode nog de Nederlandse nationaliteit en hield zich bezig met het smokkelen van boter, sigaretten en andere kostbare producten over de grens. Bij één van zo'n smokkeltochten is hij in een hinderlaag gelokt maar gelukkigerwijze kunnen ontsnappen. Zijn toekomstige vrouw (en dus mijn andere grootmoeder) woonde toen in Molenbeersel en achter hun boerderij is een Britse lancaster neergestort. Ze vertelde vaak over de menselijke ledematen die her en der verspreid lagen over hun veld. De overlevende piloten zijn toen ondergebracht bij lokale boeren en zijn via een ontsnappingsroute terug naar Engeland gevoerd (ik weet niet of dat gelukt is). Ze zijn toen het dorp uitgeraakt door in de valse bodem van een bakkersfiets te kruipen.

Alles wat ik hier vertel, komt natuurlijk uit persoonlijke getuigenissen.
Ik heb door mijn studie geschiedenis toch wel een andere kijk gekregen op zo'n dingen.
Ge moet alles met een korreltje zout pakken en het vooral niet te zwartwit zien. Het Belgische verzet waren allesbehalve brave koorknapen en de onderlinge strijd tussen bijvoorbeeld het communistisch onafhankelijkheidsfront en het rechtsgezinde Geheim Leger was contraproductief voor de acties van het verzet over heel België.
Wie geinteresseerd is in de geschiedenis van het verzet in België en Nederland mag mij eens pm'en. Pas nog iets over geschreven.