Archief - Elk huisje heeft zijn kruisje

Merci voor de tips en ervaringen.
Die ingebeelde ziekte zal inderdaad wel een bestaansreden hebben maar op dat vlak doet mijn pa wel wat da mijn ma van hem verwacht. Hij werkt zelf in een ziekenhuis en ze is daar al zeker naar 4 doktoren geweest en specialisten, maar die hebben niks gevonden. Het is dus in elk geval iets ingebeeld (tenzij een nieuw soort ziekte die maar sporadisch opkomt ), en ik gaf daar de reden aandacht aan, maar mss dat het inderdaad ni zo eenvoudig ligt.
Mijn moeder werkt zelf ook als verpleegster half-tijds, maar wat ik bedoelde met financieel afhankelijk is eingelijk dat ze de luxe veel te veel gewoon is. Ze zou haar eigen zeker kunnen onderhouden (ik zal ondertussen ook voor mijn eigen kunnen zorgen) maar ik denk dat ze ook geen afstand wil doen van de weelde waarin ze de laatste tien jaar geleefd heeft, mss dak mis ben maar volgens mij is da toch één van de redenen waarom ze toch niet scheidt.
Relatietherapeut zie ik persoonlijk ook ni echt gebeuren, vooral door mijn vader dan. Die slaat groen uit als hij van de zogenaamd 'pratende doktoren' hoort. zever in pakskes noemt hij da. Zo een weekendje zou inderdaad iets zijn, ma mijn pa moe altijd zoveel werken (of wil altijd zoveel werken) dat het meestal alleen mijn moeder is die op reis gaat met een vriendin. Hij heeft daar gene tijd voor zegt hij. Vandezomer zijn ze wel eens naar Toscane geweest, maar dan was mijn ma kwaad dat hij toch zijn werk had meegepakt en mijn pa vies omdat ze zogezegd nooit content was.
Ik denk ni dat mijn ouders mekaar bedriegen, ma da zijt ge natuurlijk nooit zeker eh. Als het wel zo is, is da mss de reden waarom hun huwelijk leefbaar genoeg is om bijeen te blijven, en eigenlijk moet ik het ook niet weten. In elk geval heb ik nog geen enkele aanwijzing gezien waardoor ik zou denken da ze mekaar echt bedriegen.
Ik heb inderdaad goeie relatie met beide ouders en geen van de twee doet echt slechte dingen (zoals fysiek of mentaal geweld ofzo, thank god) maar als mijn pa echt vies wordt durft hij zo echt voort te gaan, en hoorde zo zijn autobandne gieren en vraagt ge u altijd af of hij wel terugkomt eh.
Vanmorgen aan het ontbijt kwamen ze in elk geval weer overeen, tis alleen weer de vraag hoe lang dat gaat duren.

Eerst zeggen dat ik de hoerechance gehad heb van opgegroeid geweest te zijn geworden (ofzowiets) zonder al de shit waar gij nu door moet, grote nuance.

Uw ouders moeten eens leren assertief te zijn tegen overelkaar. Die zitten elkaar constant op te fokken doordat ze zich aan hét kleinste pieteluttigste ding ergeren, en maar enorm kleine signalen nodig hebben om fataal te detoneren tegenover elkaar. Moest er een positievere (lees: assertievere) vorm van converseren zijn tussen uw ouders, was alles al veel beter geweest.

Wat daaraan kan gedaan worden (is toch mijn ongefundamenteerde mening):

- Ga op zoek naar een goed boek daarover, en laat hen dat lezen. Kijk eens uit naar 'Als ik nee zeg voel ik me schuldig', van Smith. Gaat in de eerste plaats over assertiviteit, maar komen veel situaties uit zulke toestanden in voor. Ik heb er veel uit geleerd - iedereen kan daar veel uit leren for that matter.

- Bel/schrijf eens met/naar een dienst die ervaring met zulke toestanden heeft. Als uw ouders bereid zijn eens met een nieuwe lei te beginnen, en elkaar weer wat kansen te geven, kan een goede relatietherapeut wonderen doen. Als ge wilt kan ik wel wat nummers versieren, denk ik.

men moeder en vader praten nu al ong 3 dagen ni me elkaar...
gzlukkig heb ik men PC'tje nog he

Ja vader heeft een gezonde uitlaatklep nodig...
De problemen die er nu zijn tussen je ouders zijn niet omdat ze elkaar niet graag zien, maar omdat je vader z'n stress op de verkeerde manier uit.
Door dat te luchten via korte antwoorden, bitsig reageren reageert je moeder daar slecht op. Doordat je vader dat doet neemt je moeder dat op als een persoonlijke aanval en denkt ze dat ze zelf iets verkeerds doet. Daarom zal ze pogingen ondernemen om beter te zijn voor hem, die jammergenoeg de mist ingaan omdat hij bitsig blijft reageren - door de stress - en ze dus de moed zal laten vallen.

Als je vader van zijn kant dan effe een opoffering maakt - lees: minder tijd in z'n werk steken - zal die hoogstwaarschijnlijk nog bitsig reageren omdat die werkstemming er zal blijven zijn en dus ook die bitsigheid, ook al heeft hij die opoffering gemaakt om je moeder een plezier te doen. Je moeder die hem dat plezier doet is weer bezig met beter te zijn voor hem, wat ook de mist in zal gaan omdat hij bitsig reageert.
Gevolg: mama voelt zich weer onnuttig
papa denkt dat hij z'n tijd verspilt aangezien hij tijd opoffert om z'n vrouw te zien huilen door z'n bitsig gedrag...

Aangezien je vader niet minder zal willen werken, en bijgevolg dus ook weinig tijd zal hebben voor een gezonde uitlaaptklep/hobby, zullen beide partijen wat moeten incasseren en relativeren.

Als ze uit elkaar gaan is het omdat de vicieuze cirkel z'n werk doet, NIET omdat ze elkaar niet graag hebben... Enkel het heen en weer stressgedrag niet.

Het verhaal bij mijn ouders is ongeveer hetzelfde, Pa altijd bezig met werk (stressjob) en hoby (fietsen) en em zit dan nog is in het bestuur van die fietsclub waar dus ook nog eens veel tijd aan verloren gaat. Ook het feit dat hij op vergaderingen, feestjes en etc meestal tot de laatste blijft plakken. Mijn moeder die wou meer aandacht en vroeg hem of hij toch iets meer zou willen thuis zijn, maar mijn vader die wou er niets aan veranderen. Dat was zo ongeveer 19 jaar aan een stuk. En op een gegeven moment ist mijn moeder ne ker beu geworden en dan zijn de probs begonnen met scheiding tot gevolg. Dat heeft zo ongeveer een jaar geduurt en dan waren ze effectief gescheiden. Dat is nu een jaar geleden op enkele weken na. Mijn moeder heeft het in die aanslepende periode nog proberen goed te maken, ze zijn nog naar een relatietherapeut geweest, maar het mocht niet baten. Mijn vader die had had er toen al een punt achter gezet en heeft met zijn eigen woorden nog gezegd: "Het is onomkeerbaar". Aan een kant denk ik in het geval van mijn ouders dat als mijn vader toen wou meewerken en toch zijn huwlijk zou willen redden en een beetje meewerkte dat ze niet zouden gescheiden zijn. Want ondanks zijn te veel weg zijn zag mijn moeder mijn vader zeer graag en kwamen ze altijd goed overeen, kheb in die 19 jaar dat ze getrouwd waren zelden ze horen ruzieen en als het ne keer mis was, dan was da altijd assertief, ik heb mijn ouders nog nooit tegen een horen roepen, zelfs niet tijdens die laatste moeilijke aanslepende periode toen ze bezig waren aan het scheiden. Maar ja tis nu gebeurt en live goes on he.

Hier thuis ook al paar keer tegengekomen, kwam door werkdruk en elkaar te weinig zien enzo

Ouders smerig gedaan, en er ons bij betrokken "me wie gaje mee, me mij of me uw vader" da soort dingen... (we waren nog vrij klein toen)

Anyway ruzie is uiteindelijk opgelost geraakt en ze hebben gewoon beide wat meer tijd in het gezin gestoken en minder in hun werk. Vanaf dan is er hier nooit meer echt ruzie geweest.

Dus misschien best samen een oplossing zoeken en allebei wat veranderen, indien het huwelijk nog te redden valt...

Zeg tegen uw ma dat ze minder van haar man moet eisen en dat ze hem moet laten werken. Ik hoor dat het nen dokter is en ffs mensen nen dokter moet hard werken eh dat had ze maar moeten weten voor ze trouwde me uw pa. Nen dokter zijde of nen dokter zijde ni, ge kunt ni half dokter zijn eh.

Ge kunt tegen uw pa zeggen dattem elken dag zeker een uur quality time moet voorzien me u ma zonder werk. Of een uur om de twee dagen of bv. nen dag in de week of ... hangt er van af eh.

ik zou ze allebei eens dit topic laten lezen.
Confrontatie is de beste medicatie

sneax zei:

Zeg tegen uw ma dat ze minder van haar man moet eisen en dat ze hem moet laten werken. Ik hoor dat het nen dokter is en ffs mensen nen dokter moet hard werken eh dat had ze maar moeten weten voor ze trouwde me uw pa. Nen dokter zijde of nen dokter zijde ni, ge kunt ni half dokter zijn eh.

Ge kunt tegen uw pa zeggen dattem elken dag zeker een uur quality time moet voorzien me u ma zonder werk. Of een uur om de twee dagen of bv. nen dag in de week of ... hangt er van af eh.

Klik om te vergroten...

Dit is duidelijk een TE subjectieve post...
je trekt partij voor iemand omdat die werkt terwijl we slechts een klein stukje informatie krijgen.