Goddamnit I love FireFox! I'm not much of a writer but here you go:
Een paar kameraden, vriendinnen en ik waren door een bos aan het wandelen in La Roche. Ik liep vanachter omdat ik op dat moment het oudste was (12-14) en de rest bang was om vanachter te lopen. Het was een nauw wegje met aan de linkerzijde een drop van +-2 meter die vol staat met vegetatie en hierlangs de rivier. En rechts van het pad ging het heel steil naar boven. Dit wegje in het bos is 40-60 cm breed en soms zit er een gat in waar je moet over springen.
Dus we zijn bezig op dat wegje, we deden die weg vaak omdat die naar ons kamp ging in het bos. Daar hadden we echt van alles, met takken een muur gebouwd onder een rots, hadden daar een vuurke waar al de rook netjes naar buiten ging met een soort van schoorsteen effect, stenen bank om op te zitten, you know een klein kampje waar we ons amuseerde. Maar het werd al laat dus gingen we terug naar de "bewoonde wereld".
Dus terug op dat wegje ...
Ineens hoor ik gelach achter mij, welke enorm klonk naar vluchtig gelach in de verte (als iemand Tomb Raider heeft gezien, wanneer Lara Croft aan de tempel zit in het begin en dat meisje er is zoiets dus) verwonderd draai ik mij snel om en zie ik daar 2 jongens (jonger dan mij op dat moment) op 5-8 meter afstand. Zodra ze zien dat ik mij omdraai springen ze (verschoten) die drop in (of zo leek dat toch, het had iets dat ik het best kan beschrijven als lag).
Ik loop zo snel mogelijk naar die locatie en kijk naar onder, maar zie niks! Het was onmogelijk dat ze zich konden verstoppen of al waren weggelopen zonder dat ik dat kon zien. Ik roep iets maar krijg geen antwoord terug. Krijg een angstig gevoel want ik had duidelijk door dat er iets niet in orde was.
Heb daar misschien nog een minuutje gezocht naar die 2 gasten maar die waren nergens te vinden. Toen besefte ik dat ik daar maar alleen was en m'n kameraden al een eindje door waren. Had de schrik gekregen en ben dus zo snel mogelijk doorgelopen totdat ik bij de groep was, iedere 5 seconden naar achteren gekeken.
Aan het einde van het wegje stond een grote ouwe boom en had je ook meer plaats en kon je onder rotsen zitten. Daar hebben we nog 5 minuten gezeten (maakte we vaak plannen voor de volgende dag, dit was namelijk ons voor-kamp), en ik heb steeds het wegje in de gaten gehouden, maar niks gezien. Heb de mensen die bij mij waren gevraagd of ze geen gelach hebben gehoord, maar blijkbaar heeft niemand ook maar iets daarvan gehoord, terwijl het voor mij best wel hard was.
Da's dus een van m'n vele ervaringen die ik niet kan verklaren en wil delen hier.
en dat voor 20 tal kilometers lang.
Nee het waren geen leprechauns!
ge hebt ze nie gezien