DekadeZ zei:
Dat hoeft toch niet echt?
In latijnse les (als ik appels met peren vergelijk, zeg het me) hebben we 1 jaar door Horatius gelezen.
De sfeer en de gevoelens kon je er meteen uithalen maar je wist begot de situatie niet natuurlijk. Toch kon je zo'n poëzie apprecieren. (is wel wat moeilijker in het latijn, als je maar weet waarnaartoe te kijken).
foutje van mijn kant. Ik bedoelde dat de verbanden tussen opeenvolgende zinnen niet te leggen zijn zonder voorkennis van de situatie... De 2 zinnen apart kan je volledig interpreteren, maar het verband tussen de 2 is moeilijk te vinden.
Letterlijke comment van iemand ( met dank aan haar :> )
"Ik weet (uit ervaring) dat jijzelf de verbanden tussen de zinnen heel goed ziet.
Je zinnen zijn zonder uitzondering sterk.
Ergens is dat nu net waarvoor je moet opletten. Niet zoveel sterke zinnen in een gedicht.
Je kan lang genoeg over zo een enkele zin nadenken.
Je kan de meeste van je zinnen lezen en herlezen, ze interpreteren, connoteren.
Maar wanneer je daarin overdrijft, wordt het gedicht te zwaar, te moeilijk."
Het is trouwens ook ongelooflijk hoe personen uit die tijd al zo mooi konden schrijven en filosoferen...
@ Sharur, hang de idioot niet uit, je weet wat ik bedoelde. Wat ik bedoelde, en nu met minder eufimismen: Blijf weg als het je niet interesseert, want over poëzie praat je toch niet.