Lolplayer zei:
Nope, eerder een soort van herbronning en relativeringstherapie, of desnoods mensen erbovenop helpen.
Zelfmoord is te vaak gewoon een vlucht van problemen, die eigenlijk niet echt erg zijn.
Dat is enkel beschikbaar voor mensen die daar het geld voor hebben. En dan nog moet de hulp van voldoende kwaliteit zijn. Zulke dingen gaan/gingen er wel op vooruit (gingen omdat er toch meer gesnoeid worden op gezondheidszorg en vanuit beleid stukken van die sector verziekt worden), maar dan nog zijn er nog grote gebreken.
Enigste manier waarop iemand beroep kan doen op zulke zaken is als ze zich ziek laten verklaren, en doorgaans moet dat ook bewezen worden met medicijnen.
Maar er zijn mensen die niet ziek zijn en prima functioneel zijn, maar zich toch miserabel voelen waar ze geen oplossing voor zien. Er bestaan daar geen antwoorden voor en het bevindt zich in de taboesfeer. Men probeert zulke mensen dan toch als disfunctioneel te labellen omdat het een taboe is dat iemand gezond en functioneel zich niet goed voelt in deze maatschappij en er geen plaats vindt.
Sommige mensen hun problemen bevinden zich op sociaal vlak, hechtingsvlak, of gewoon geen plaats vinden qua tewerkstelling. Hier bestaan geen antwoorden voor en dus zijn ze taboes waarvoor alternatieve maar foutieve redenen voor gezocht worden. Ziekte/depressie/autisme/adhd/burn-out/...
De meeste mensen in deze maatschappij hebben ook liever dat iemand gewoon zelfmoord pleegt in plaats van dat ze zouden "profiteren" van hun belastinggeld. Meesten gaan dit nooit toegeven natuurlijk, maar de realiteit is wel zo. Zolang men maar niet persoonlijk met de gevolgen geconfronteerd wordt.