Archief - Hebt u een goede opvoeding gehad?

ik ben 19 en ben zeer tevreden over de opvoeding die ik gekregen heb ..

men pa was streng maar rechtvaardig, ze zeiden zelf dak ne kleine was waar ge ergens mee kon naartoe gaan .. kon ook goe klappen met men pa, jammergenoeg niet zo, em is 3 maand geleden overleden aan kanker ..

Kben content. zou het zelf niet veel anders aanpakken.

ik ben vrij content met m'n opvoeding ja.

duidelijke grenzen gekregen.
Ik mocht altijd redelijk veel (naar gelang m'n leeftijd)

de relatie me m'ne pa is nooit echt fameus geweest, zeker de laatste tijd ni.
Maar als het er op aankomt staat hij er wel.

ze waren en zijn wel een beetje TE overbeschermend, ma kom, das begrijpelijk vor iemand in m'n situatie

oxS zei:

ik ben 19 en ben zeer tevreden over de opvoeding die ik gekregen heb ..

men pa was streng maar rechtvaardig, ze zeiden zelf dak ne kleine was waar ge ergens mee kon naartoe gaan .. kon ook goe klappen met men pa, jammergenoeg niet zo, em is 3 maand geleden overleden aan kanker ..

Klik om te vergroten...

Man, ik mag er niet aan denken
Mijn medeleven heb je ...

kon beter

wel erg van de oude stempel

kakature zei:

Man, ik mag er niet aan denken
Mijn medeleven heb je ...

Klik om te vergroten...

ik zei het niet om medeleven te krijgen, maar ook dit voorval heeft deel uitgemaakt van mijn opvoeding, hij heeft 3j gevochten tegen een agressieve vorm van kanker en ik heb veel samen met hem meegemaakt, heb bv in oktober van vorig jaar hele nacht bij hem gebleven in het ziekenhuis omdat hij schrik had om alleen te blijven en zulke dingen sterken enerzijds je band maar veranderen ook de persoon die je bent ..

oxS zei:

ik zei het niet om medeleven te krijgen, maar ook dit voorval heeft deel uitgemaakt van mijn opvoeding, hij heeft 3j gevochten tegen een agressieve vorm van kanker en ik heb veel samen met hem meegemaakt, heb bv in oktober van vorig jaar hele nacht bij hem gebleven in het ziekenhuis omdat hij schrik had om alleen te blijven en zulke dingen sterken enerzijds je band maar veranderen ook de persoon die je bent ..

Klik om te vergroten...

Het is niet om interessant te doen dat ik meevoel met gij he
Ik heb ook een zeer sterke band met m'n vader. Hij heeft Diabetes en eenmaal in 2 jaar krijgt hij een "hypoglykemie" (Te weinig suiker in z'n bloed. bron ) Dan krijgt hij een epilepsie aanval. Je moet er op tijd bij zijn of het is fataal .
Ik mag er gewoon niet aan denken om zonder een vader te leven op zo'n jonge leeftijd.

Ik heb een zeer goede opvoeding gehad zelfs met de dingen die ik miste.
Mijn vader is namelijk heel mijn leven ziek geweest en kon nooit alls 100% zelf doen en vorig jaar in oktober is die nu overleden en ik ben nu heel de maand thuis met een zware depressie ik zeg het u it's FUCKING HARD

ouders gescheiden
moeder gestorven
ik was enorm moeilijk als baby...

Al bij al hebben ze mij de best mogelijke opvoeding gegeven die ik krijgen kon...

Het tegenwoordige fenomeen is dat mensen teveel voor carriëre kiezen en de opvoeding van de kinderen teveel in de handen van de school en opvangcentra laten...
Hatelijk want ze missen de echte liefde die ze van hun ouders moeten krijgen... Dan heb ik eerlijk gezegd liever dat de moeder of vader thuisblijft tot een zekere leeftijd of ze gewoon geen kinderen hebben.

Ik ben zeer tevreden over de opvoeding die ik gekregen heb (ben er nu 20). Mede doordat ik diabetes heb was mijn opvoeding zeker niet gemakkelijk voor m'n ouders en we hebben samen veel bange momenten moeten doorstaan .. maar ze stonden altijd klaar voor mij en omgekeerd evenveel. Ok, er zijn af & toe wel momenten geweest van aarghh maar soit, dat is in elk gezin wel zo.

Ik denk dat de meeste hier onder ons, van 16 - 17 + wel een goede opvoeding achter de rug hebben gehad/krijgen. Ik vrees meer voor de generatie dat nu opgevoed wordt. Maar soit, dat hoort dan weer thuis in die andere thread.

Ik trek zo'n => ogen als ik zie hoeveel mensen content zijn over hun opvoeding.

Ik ben er niet over te spreken, mijn ouders hadden er geen ballen verstand van. Mijn vader leeft nog in de jaren 50 en ik heb serieus wat slaag gekregen voor niemendalletjes.
Ooit heb ik eens 3 uur op mijn knieen moeten zitten in houten blokken omdat ik een... handschoen kwijtgespeeld was. Ik was ook altijd het zwart schaap, als hij een vaas omver stootte, kreeg ik slaag omdat ik ze daar in zijn weg zou gezet hebben.
Mijn vader vond het leuk om mij zonder aanleiding achteraan op mijn kop te slaan. Mijn grootmoeder heeft hem ooit eens willen aangeven daarvoor.
Ik heb welgeteld 1 ding geleerd en dat herrinner ik mij nog als de dag van vandaag... mijn veters toeknopen.
Als ik iets wou ondernemen zoals bv sporten, kwamen ze nooit eens kijken of mij aanmoedigen, maar oweee als ik één keer niet ging trainen!
Op ALLES wat ik deed,werd ik ontmoedigd. Op mijn 17 jaar heb ik na de zoveelste mep, mij omgedraaid en hem een peer verkocht recht in zijn smoel. Hij heeft toen met ne koperen staander achter mijn gat gezeten, ik ben heel het huis doorgelopen en toen ik niet meer verder kon, ben ik vanop het tweede verdiep uit het raam gesprongen, anders had hij mij wss doodgeslagen.
Mijn enkel was verzwikt maar toch bleef ik doorlopen en ik ben 14 dagen zonder verzorging zo blijven rondstrompelen, ik verbleef bij vrienden in het plaatselijke jeugdhuis.
Nee, mijn opvoeding (of wat daar voor doorging) was een hel en nu dat ik al een tijdje alleen woon besef ik dat maar al te meer waarom ik sociaal niet vaardig ben, waarom ik niet kan troosten; waarom ik nooit verliefd word.
Ik geef geen bal om mijn familie, ik heb altijd vééél meer gehad aan vrienden en kennissen. Ik ben op 1 jaar tijd welgeteld 3 keer terug naar huis geweest en nu zitten ze tegen hun eigen ruzie te maken.
Nu proberen ze die brokken wel te lijmen, maar voor mij is het kalf allang verdronken, als je geen liefde kunt geven omdat je ze nooit gekregen hebt, tja...dan je ook niet vergeven. Niet dat ik daar last van heb, het zijn vooral anderen die daar last van hebben.

ge zijt van 72, uw opvoeding was ook 10 jaar vroeger eh...
waarmee ik niks goedpraat natuurlijk, wel erg

Ik ben over het algemeen content hoewel ik toch wel liever had gehad dat mijn ouders wat strenger voor mij waren. Ik mis een deel aan discipline en ik ben te gevoelig op sociale vlakken en had dit liever niet gehad. Klinkt misschien raar ma ja

Ik ben tot nu toe zeer tevreden met mijn opvoeding

Ik mag zeer veel: Ik mag naar alle feestjes, ik mag met mate drinken,...Men vader is ne joviale kerel die soms grenzen stelt en daar mag je natuurlijk niet over, maar daar moet al veel voor gebeuren hoor. Ik heb een goede band met hem. Met mijn moeder lach ik veel en ik plaag ze constant ^^ Ook tegen mij vriendinnen zijn ze zeer open, ze zijn direct welkom enz...

Ik wil echt geen andere ouders

ik denk wel een goeie opvoeding

kben denkek wel een beke teveel verwend geweest vroeger, maar ik ben daar serieus aan aant werken (vb werken voor mijn eigen geld da ik zelf dingen kan kopen enzo, en veel meer sparen voor duurdere dingen)

keb altijd grenzen gekregen, maar ik kan ze altijd overleggen met mijn ouders, voor de ene fuif maggek dan es wa langer blijven ofzo, ma das deels omdat mijn pa mij moet kome halen ook aangezien ik nog geen vervoer zelf eb

kheb me beide ouders een goede relatie, qua afspraken meer met mijn moeder omdat die daar milder in is, met problemen meer met mijn vader, want die kijkt nie om naar de andere persoon maar naar hoe ik mij voel, mijn moeder begint meestal van die persoon is slecht omdat ij u kwetst, terwijl het mijn eigen fout kan zijn, en mijn vader wijst mij daarop en realiseert alles hoe het is

desondanks da ik opgroei en verderga me mijn leven (binnekort hogeschool) zijn mijn ouders nog altijd even belangrijk voor mij

TekkaBlade zei:

Het tegenwoordige fenomeen is dat mensen teveel voor carriëre kiezen en de opvoeding van de kinderen teveel in de handen van de school en opvangcentra laten...

Klik om te vergroten...

mijn ouders zijn geboren in 47-48
mijn pa was bankdirecteur die uren deed van 7 's morgens tot 10 's avonds
mijn ma werkt in brussel als bediende die maar rond 6-7 thuis is

veel heb ik mijn ouders dus nooit ni gezien, ik zat meer in de naschoolse opvang en bij onthaalmoeders allerhande dan thuis...

daarbij komt nog dat mijn pa geopereerd is aan een hersentumor, en snel gedesorienteerd is en rap vergeet.
mijn ma heeft nu een of ander virus waar ze haar bed ni mee uit kan(men vindt niet wat het is) en een half-lamme schouder

ze proberen mss wel, maar het lukt meestal maar half en half

B.

Ouders waren geen engeltjes. Vader dronk erg erg ERG veel en werd soms zelfs geweldadig (niet naar mij toe, meer naar moeder). Maar ik denk dat deze dingen mij wel gevormd hebben.
Zo zal ik nooit ofte nimmer waarschijnlijk echt overmatig alcohol drinken en andere dingen in die genre.
Rond mijn 17 werd band met vader incroyable mais vrai zo goed, ni normaal en nu een jaar later is dat nog altijd zo dusjah...
Ik zie ze heel graag en ben ze dankbaar, ze hadden hun duidelijke gebreken maar die tegenslagen vormen een mens.

Tot de scheiding van mijn ouders had ik een ellendige jeugd ... ik kreeg bij wijze van spreken meer slaag dan eten. Nadien zag het leven er veel rooskleuriger uit, zelfs met een stiefvader in huis. Al bij al ben ik best wel goed terecht gekomen en heeft deze nare ervaring geen nadelige invloed gehad.

kga et zo zeggen
ik zit hier in een gezin waar de kinderen in bepaalde volgordes zijn opgevoed

mijn oudste zus is het strengst opgevoed
mijn zus en ik zijn iets minder streng en mogen meer doen(vooral dan rond de leeftijd da we nu zijn 17-20)
mijn broer 12 werd nog een heel stuk minder streng dan ons opgevoed
en mijn jongste broer en zus daar kunde geen weg mee en die mogen alles

opvoeden is blijkbaar minder en minder nodig
laat ze maar doen is het motto tegenwoordig

Ik ben zeer tevreden over mijn opvoeding, altijd goed behandeld geweest, nooit slaag gekregen (zoals ik hier soms lees) nooit echte grenzen hebben ze getrokken.
Ik mocht veel doen, ze steunden me er altijd mee, ze hielpen me in't lager met school en dergelijke, ze hebben altijd veel gedaan voor mij. (denk ook dat dit vooral komt omdat ze zelf beide wees zijn en dus weten hoe het is om zonder ouders opgegroeid te worden)
Mijn ma is recht uit recht aan, met mij, met mijn zus, en met onze vrienden
Mijn pa lacht grapt en sport altijd, dus ammuseren wij ons ook altijd (nogal dezelfde intresses)
En met mijn zus ook nooit problemen (als we klein waren wel)

Door op kot te gaan zitten, en op eigen benen te staan, besef je nog veel meer wat ze voor je doen, en toon ik hun dat nu nog extra