Archief - Het perfecte, maar denkbeeldige leven?

Beste 9lives,


Ik heb eens wat dieper de hedendaagse filosofie bestudeerd en ben tot Robert Nozick gekomen.

Achtergrond:
Een groot deel van de bevolking past zijn/haar keuzes steeds toe om het beste resultaat te kunnen behalen voor zich. Om het met een voorbeeld te schetsen: een persoon die een winnend krasticket vindt (zonder de eigenaar ervan te kennen), zou dit ticket eerder bijhouden om zo zijn/haar eigen geluk te maximaliseren. Als deze het ticket aan zou geven als 'verloren', zou er immers geen winnaar zijn, en zou de nationale lotterij bijvoorbeeld niets moeten uitbetalen.
Het uitgangspunt van deze visie is dus dat een persoon steeds zijn eigen geluk zou willen maximaliseren, in eender welke situatie. In principe hangt dit ook sterk samen met de theorie van de 'homo economicus'.

Nu brengt deze visie ook een sterke kritiek met zich mee. Robert Nozick bijvoorbeeld zegt dat de mens NIET steeds zijn eigen geluk wilt maximaliseren. Immers, wanneer een persoon de keuze wordt gegeven om zijn brein aan een machine te koppelen die ENKEL EN ALLEEN goede ervaringen met zich meebrengt (je merkt zelf het verschil niet, maar weet wel dat het 'vals' is), wilt een groot deel niets van deze machine afweten en verkiest men dus de authentieke acties ivm geluk en ervaringen.



Om heel eerlijk te zijn lijkt deze visie mij een redelijk incoherente visie. Ik zou bijvoorbeeld zeer sterk opteren om mijzelf aan te sluiten aan een dergelijke machine die mij steeds de best mogelijke gevoelens geeft, alhoewel ik zelf weet dat ze fictief zijn. Of het nu fictief is, of niet, boeit me eigenlijk niet veel. Ik zou zelfs durven argumenteren dat menselijke relaties in se 'fictief' zijn, altijd probeert men wel iets te bekomen van de andere persoon...





Hoe zit het met de rest van 9lives? Zouden jullie zich graag op zo'n machine willen aansluiten, of hebben jullie (zoals de meerderheid) meer bedenkingen erbij? En wat als je niet zou doorhebben dat de ervaring vals/fake is?







achtergrondinformatie: https://en.wikipedia.org/wiki/Experience_machine

Uiteraard aan zo'n machine gekoppeld worden.
Je wil je toch automatisch zo veel mogelijk en zo lang mogelijk "goed" voelen?
Als je beseft dat het "fake" is, en dat besef zorgt ervoor dat je u minder goed voelt, dan werkt de machine niet optimaal.
Ik ga er dus vanuit dat die machine uw besef dat het "fake" is countert en u daar geen slechter gevoel door laat geven.

Als ge beseft dat het fake is, dan vermindert de waarde van die ervaringen gewoon enorm. Maar als ge niet beseft dat het fake is, bahja steek mij maar in the matrix :v

Ik denk dat dat meer te maken heeft met het feit dat de meeste mensen een gevoel van eigenwaarde, wat dan weer gelukkig zijn instigeert, halen uit interacties met andere mensen. Dat moeten niet per se veel mensen zijn (ge moet niet per se geliefd zijn door gans België), of zelfs gaan over diepe contacten. Ik denk dat dat een basisbehoefte is omdat een mens een kuddedier is, wat als een belediging klinkt maar gewoon een feit is. Om als soort succesvol te blijven voortbestaan kunt ge, als mens, niet als ne lone wolf rondtrekken en uw jongeren grootbrengen (jaja uitzonderingen ladida).
Dus als ge interageert met een machine, dan kan die aan uw hedonistische behoeftes voldoen, maar niet aan uw nood aan zinvolle interactie (ge wéét dat dat oud vrouwke dat ge de straat helpt oversteken niet echt is, ge wéét dat die vrouw die u doodgraag lijkt te zien niet bestaat).


Daarom vermoed ik dat weten dat ge in een fake omgeving leeft, maar wel interacties hebt met echte mensen (cf. matrix ) de meeste mensen net wel gelukkig zou maken of alleszins niet leiden tot een ander geluksgevoel dan leven in een echte wereld (maar wat is echt :v).

Als je beseft dat het fake is ga je er minder plezier aan beleven.

Vergelijk het met godmodus in een game. Je overwint alles en overal, maar je blijft toch met een leeg gevoel zitten in tegenstelling tot iemand die hetzelfde bereikt zonder te cheaten.

No way, ik ploeter liever voort in plaats van een slaaf van een machine te worden!

Er zijn genoeg reportages geweest over Second Life-verslaafden. Als men al tevreden is met zo'n triestige implementatie van een denkbeeldige wereld kan ik mij voorstellen dat er genoeg mensen zijn die zouden opteren voor deze 'matrix'-ervaring.

Een perfecte wereld waar het Nederlands niet slechts een vage herinnering is uit een ver verleden

Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk

Ik zou dan elke morgen op deze manier opstaan ipv mijn buren 's morgens meestal te negeren door het ochtendhumeur

[youtube]PWcZKrP2sDU[/youtube]

Ik denk dat ge overal een beeke teveel over nadenkt

Sooth Awful zei:

Klik om te vergroten...

ik begrijp uw reactie niet echt. Ik ben verre van een hippie

Sick` zei:

Ik denk dat ge overal een beeke teveel over nadenkt

Spoiler

Zalig om dat zelf eens te kunnen zeggen!

Klik om te vergroten...

hoe bedoel je? Is het dan zo erg om hierover na te denken?

:unsure: zei:

hoe bedoel je? Is het dan zo erg om hierover na te denken?

Klik om te vergroten...

Hangt er vanaf. Niet tot op het punt je jezelf ongelukkig gaat voelen

Ik denk dat het streven naar geluk ook maar een deeltje is van wat we willen. Het gaat ook om zelfontplooiing, en algemene tevredenheid over je leven. Bijvoorbeeld: Stel, je mag kiezen om dit jaar tijdens je vakantie je absolute droomreis te maken, waarnaar ook, volledig gratis, met als enige nadeel dat je bij het thuiskomen al je herinneringen over die reis gewist worden. Je zult tijdens je reis weldegelijk al het geluk ervaren dat je normaal ook zou ervaren. Enkel de herinneringen achteraf zullen ontbreken. Zou je de reis ondernemen? Ik alvast niet. Wij zijn voor een groot deel de som van onze herinneringen. We willen niet de persoon zijn die heel zijn leven in een geluksimulatie heeft doorgebracht.

Belangrijkste punt is dus dat geluk (ogenblikkelijk, vluchtig) niet hetzelfde is als tevredenheid met je leven (beschouwend, terugblikkend), en dat die laatste weldegelijk erg belangrijk is voor ons mentale welzijn.
PS: Voor iemand me van plagiaat beschuldigt, het zijn niet mijn ideeën, maar die van Daniel Kahneman die ik hier verkondig

Leven gaat niet alleen om de zoektocht naar welbehagen, maar ook over het leren omgaan met tegenslag. Je leert het leven pas echt appreciëren als je die contrasten kent. Een kind dat alleen maar wordt vertroeteld is hulpeloos als het ooit op eigen benen komt te staan.

We mogen natuurlijk niet vergeten dat Nozick die kritiek geeft vanuit zijn libertarische visie. Ik denk dat de mens soms wel eens aan zo een machine wil zitten maar zeker niet constant. De laatste decennia is duidelijk te zien dat mensen opzoek zijn naar authenticiteit, naar "echte" dingen. Vanuit die gedachte denk ik dus niet dat iemand constant aan zo een machine wil zitten (mezelf incluis). Hoe dan ook, af en toe willen we allemaal eens even "ontsnappen", escapistisch gedrag vertonen, en dan is zo een machine inderdaad wel eenvoudig.
Mij lijkt het hoe dan ook een vrij perverse gedachte om aan een machine vast moeten hangen om een bepaald gevoel van geluk te kunnen ervaren. Dat neigt te veel naar het "aan de drugs" hangen, want zo een machine kan je natuurlijk op verschillende manieren definieren.
Ik sluit me daarom aan bij Avondland. Leven gaat ook over het leren omgaan met tegenslag. Pas als je de tegenslag kan omarmen ken je het ware geluk pas omarmen lijk me.

Tr1ploid zei:

Ik denk dat het streven naar geluk ook maar een deeltje is van wat we willen. Het gaat ook om zelfontplooiing, en algemene tevredenheid over je leven. Bijvoorbeeld: Stel, je mag kiezen om dit jaar tijdens je vakantie je absolute droomreis te maken, waarnaar ook, volledig gratis, met als enige nadeel dat je bij het thuiskomen al je herinneringen over die reis gewist worden. Je zult tijdens je reis weldegelijk al het geluk ervaren dat je normaal ook zou ervaren. Enkel de herinneringen achteraf zullen ontbreken. Zou je de reis ondernemen? Ik alvast niet.

Klik om te vergroten...

Ik alvast wel. Ik hoef niet zoveel mogelijk herinneringen te verzamelen.

a7x zei:

Ik alvast wel. Ik hoef niet zoveel mogelijk herinneringen te verzamelen.

Klik om te vergroten...

Iedereen filtert bewust en onbewust zijn herinneringen al. Herinner jij je nog veel van je kindertijd? Ik vind het boeiend dat als je ouder wordt, de vroegere jaren meer en meer mythe worden. Je historiseert je eigen bestaan. Dat zijn zaken waar je niet bij stil staat als je jong bent. Toen had je echter (de schijn van) een eindeloze zomervakantie.

Avondland zei:

Toen had je echter (de schijn van) een eindeloze zomervakantie.

Klik om te vergroten...

GODVER GODVER GODVER DOMME WRIJF HET ER MAAR IN

Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk

de goede jaren

ze komen niet meer terug

de zorgeloze jaren 90

spelen met de turtles in n waterkuip en nu moeten we godverdomme naar brussel

Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk