Op vlak van relaties zie ik het nut van de "let's be together for a week" theorie van tieners totaal niet in. Tot nu toe heb ik één vriendin gehad. In een serieuze relatie die zij na 4 à 5 jaar beëindigd heeft.
Wat natuurlijk wel het mindere is aan serieuze relaties, eens het voorbij is doet het ongelooflijk veel pijn. Zelfs nu ik er (is nu 2 jaar geleden) over ben denk ik nog steeds wel aan haar en doet het nog steeds wel *iets* als ik haar zie.
Anyway, is een beetje off-topic. Maar het is een intro die wel nodig is om de geloofwaardigheid van een irritante tiener op te krikken.
Ik heb zowat hetzelfde probleem als de threadstarter. Ik ben verliefd op een meisje van mijn klas, sinds vorig jaar, toen we dus bij elkaar in de klas zaten en ook zowat dagelijks contact begonnen te krijgen.
Ik ken ze eigenlijk al ongeveer 4 jaar, vroeger, toen ik nog vrijdde dan (ja, dan mag je nog steeds kijken hé?
) vond ik het ook al een bijzonder knap meiske.
Vorig jaar, na ongeveer een half jaar met die gevoelens te hebben gezeten besloot ik toch dat het eens tijd werd voor actie. Dus eerst wat zitten informeren erover bij andere mensen. Die zeiden dan dat ze mij wel graag had als vriend maar dat ze niet verliefd op mij was. Maar, koppig als ik ben, besloot ik om haar toch maar te vertellen wat ik nu net voor haar voelde.
Oki, haar antwoord was zo ongeveer gelijk aan dat wat haar vriendinnen mij hadden verteld. Ze vond mij wel fijn en was blij dat we bevriend waren maar ze was gewoon niet verliefd op mij. En bij dat antwoord bleef het ook toen ik het later opnieuw probeerde.
Op dit moment weet ik wel dat ze mij niet moet hebben maar toch doe ik nog steeds wel wat moeite. Gewoon vriendelijk zijn. Zijn ondertussen ook nog wat misverstanden geweest die een beetje een bres in onze relatie als gewone vrienden hebben geslagen maar dat is nu ook al wat opgelost.
Ugh, if you're really in love you don't think, you just keep trying .
ad:
