Warlock
Legacy Member
,,Moeder is gestorven omdat ze Nederlandstalig was''
Dilbeekse familie klaagt slechte behandeling van Vlamingen door MUG-dienst
Erasmus aan
GROOT-BIJGAARDEN - Marie-Louise De Wael (30) en haar vader Jerome barsten nog
altijd van woede en onmacht als ze terugdenken aan de dood van hun moeder en
echtgenote op 8 augustus in de Saviokerk in Dilbeek. Het MUG-team van het
Erasmusziekenhuis liet veertig minuten op zich wachten en was enkel bemand met
een Franstalig urgentieteam. Christiane De Celle overleefde haar hartstilstand
niet. ,,Mijn moeder is gestorven omdat ze Nederlandstalig was. Dit kan iedereen
in de regio overkomen'', zo stelt de familie die met een pijnlijk rouwproces
worstelt.
8 augustus 2004 staat voor eeuwig in de herinnering van Marie-Louise en Jerome
De Wael gebrand. ,,We waren die zondagmorgen nog gaan zwemmen in Dilkom. Toen
gingen we samen naar de mis in de Saviokerk waar mijn moeder actief was in de
parochie. Ze had net de omhaling gedaan, toen ze plots in elkaar zakte'', doet
Marie-Louise het verhaal.
Franstalig
,,Ik studeer verpleegkunde. Ik heb haar veertig minuten lang zelf gereanimeerd
met kunstmatige beademing en hartmassage. Iemand in de kerk belde de
hulpdiensten. Na tien minuten was er een ambulance van de brandweer van Dilbeek
ter plaatse maar die hebben niet het gespecialiseerde materiaal van een
MUG-wagen. Pas na 40 minuten daagde de MUG van het Erasmusziekenhuis op. De
drie leden van het urgentieteam spraken enkel Frans en stelden zich bijzonder
in de hoogte op. In het Frans joegen ze op een weinig hoffelijke manier
iedereen buiten. Op dat moment leefde mijn moeder nog. Toen de artsen even
later de kerk buitenkwamen, kregen we pas echt een klap in ons gezicht. Elle
est morte. C'était parce qu'elle est néerlandophone qu'on l' a laissé crepée'',
zo klonk het botweg. We wisten niet wat we hoorden. Toen we achteraf terug
binnen gingen, lag mijn moeder daar weinig respectvol halfnaakt in de kerk.''
Alhoewel het incident al vijf maanden achter de rug is, vertellen Marie-Louise
en Jerome pas nu hun verhaal.
,,We voelen ons woedend, machteloos en onheus behandeld. Het bemoeilijkt ons
rouwproces enorm. Een maand na de dood van mijn moeder kregen we een factuur
van bijna 700 euro voor de MUG-interventie, onmiddellijk te betalen. Blijkt dat
het Erasmusziekenhuis verkeerde documenten invulde waardoor de mutualiteit ons
een hele tijd niet kon terugbetalen. Het ergste is dat het Erasmusziekenhuis
ons zelfs de exacte doodsoorzaak van mijn moeder niet wil meedelen. Ook onze
huisdokter moet het stellen met een nietszeggend velletje papier. Mijn moeder
is nooit in het Erasmusziekenhuis zelf geweest maar werd onmiddellijk opgehaald
door de begrafenisondernemer. Ik telefoneerde herhaaldelijk naar het
Erasmusziekenhuis om uitleg te vragen maar elke keer werd ik afgescheept en
hoorde ik op de achtergrond telkens encore une flamande . Ik ben zelf
vijftalig, ik heb niets tegen Franstaligen maar ik kan niets anders dan
concluderen dat Nederlandstaligen niet welkom zijn in het Erasmusziekenhuis''.
(...)
,,Wat wij hebben meegemaakt is erg. Maar het kan nog alle dagen gebeuren. De
regio Dilbeek hangt voor MUG-interventies volgens de huidige regeling af van
het Franstalig Erasmusziekenhuis. Dit is een schande. Hebben wij als Vlamingen
geen recht op efficiënte hulp in onze eigen taal?'', vragen Marie-Louise en
Jerome zich af.
Het Erasmusziekenhuis was niet bereid commentaar te geven.
Ingrid DEPRAETERE, door14/01/2005 uit het nieuwsblad
Dilbeekse familie klaagt slechte behandeling van Vlamingen door MUG-dienst
Erasmus aan
GROOT-BIJGAARDEN - Marie-Louise De Wael (30) en haar vader Jerome barsten nog
altijd van woede en onmacht als ze terugdenken aan de dood van hun moeder en
echtgenote op 8 augustus in de Saviokerk in Dilbeek. Het MUG-team van het
Erasmusziekenhuis liet veertig minuten op zich wachten en was enkel bemand met
een Franstalig urgentieteam. Christiane De Celle overleefde haar hartstilstand
niet. ,,Mijn moeder is gestorven omdat ze Nederlandstalig was. Dit kan iedereen
in de regio overkomen'', zo stelt de familie die met een pijnlijk rouwproces
worstelt.
8 augustus 2004 staat voor eeuwig in de herinnering van Marie-Louise en Jerome
De Wael gebrand. ,,We waren die zondagmorgen nog gaan zwemmen in Dilkom. Toen
gingen we samen naar de mis in de Saviokerk waar mijn moeder actief was in de
parochie. Ze had net de omhaling gedaan, toen ze plots in elkaar zakte'', doet
Marie-Louise het verhaal.
Franstalig
,,Ik studeer verpleegkunde. Ik heb haar veertig minuten lang zelf gereanimeerd
met kunstmatige beademing en hartmassage. Iemand in de kerk belde de
hulpdiensten. Na tien minuten was er een ambulance van de brandweer van Dilbeek
ter plaatse maar die hebben niet het gespecialiseerde materiaal van een
MUG-wagen. Pas na 40 minuten daagde de MUG van het Erasmusziekenhuis op. De
drie leden van het urgentieteam spraken enkel Frans en stelden zich bijzonder
in de hoogte op. In het Frans joegen ze op een weinig hoffelijke manier
iedereen buiten. Op dat moment leefde mijn moeder nog. Toen de artsen even
later de kerk buitenkwamen, kregen we pas echt een klap in ons gezicht. Elle
est morte. C'était parce qu'elle est néerlandophone qu'on l' a laissé crepée'',
zo klonk het botweg. We wisten niet wat we hoorden. Toen we achteraf terug
binnen gingen, lag mijn moeder daar weinig respectvol halfnaakt in de kerk.''
Alhoewel het incident al vijf maanden achter de rug is, vertellen Marie-Louise
en Jerome pas nu hun verhaal.
,,We voelen ons woedend, machteloos en onheus behandeld. Het bemoeilijkt ons
rouwproces enorm. Een maand na de dood van mijn moeder kregen we een factuur
van bijna 700 euro voor de MUG-interventie, onmiddellijk te betalen. Blijkt dat
het Erasmusziekenhuis verkeerde documenten invulde waardoor de mutualiteit ons
een hele tijd niet kon terugbetalen. Het ergste is dat het Erasmusziekenhuis
ons zelfs de exacte doodsoorzaak van mijn moeder niet wil meedelen. Ook onze
huisdokter moet het stellen met een nietszeggend velletje papier. Mijn moeder
is nooit in het Erasmusziekenhuis zelf geweest maar werd onmiddellijk opgehaald
door de begrafenisondernemer. Ik telefoneerde herhaaldelijk naar het
Erasmusziekenhuis om uitleg te vragen maar elke keer werd ik afgescheept en
hoorde ik op de achtergrond telkens encore une flamande . Ik ben zelf
vijftalig, ik heb niets tegen Franstaligen maar ik kan niets anders dan
concluderen dat Nederlandstaligen niet welkom zijn in het Erasmusziekenhuis''.
(...)
,,Wat wij hebben meegemaakt is erg. Maar het kan nog alle dagen gebeuren. De
regio Dilbeek hangt voor MUG-interventies volgens de huidige regeling af van
het Franstalig Erasmusziekenhuis. Dit is een schande. Hebben wij als Vlamingen
geen recht op efficiënte hulp in onze eigen taal?'', vragen Marie-Louise en
Jerome zich af.
Het Erasmusziekenhuis was niet bereid commentaar te geven.
Ingrid DEPRAETERE, door14/01/2005 uit het nieuwsblad
