Dennoman
Legacy Member
Mjah jong, de dood wacht nergens op. Ik heb ergens het "geluk" gehad daar al op heel jonge leeftijd mee geconfronteerd te worden, heb sinds mijn 13de of zo al maar 1 grootouder meer.Carrion zei:Heel dit weekend door het overlijden van m'n grootmoeder. Het is vooral gewoonweg de moment waarop het gebeurde.
Vrijdag 11 februari kreeg ze een herseninfarct door een bloedklonter. Toffe extra is dat ze op 11 februari verjaart. En nu wordt ze begraven op 16 februari (een andere datum kon niet) en de leuke extra daarbij is dat mijn pa verjaart op 16 februari. Toffe dag voor die mens.
+ M'n grootouders zouden binnen 2 weken normaal 60 jaar getrouwd zijn.
De overlijdens gebeurden bij ons altijd rond de kerst- of nieuwjaarsperiode en ik verjaar ook niet lang nadien. Dus ik heb mijn deel dompers op de feestvreugde al wel meegemaakt.
Ik ben zelfs geboren op de dag dat mijn overgrootmoeder overleed, heel symbolisch allemaal. Het oude gaat weg om plaats te maken voor het nieuwe. Ik ben letterlijk een geboren cynicus




Gaat dat een traditie worden of zo, aan 't begin van 't semester. Zo meteen een Dafalgan pakken en gaan slapen.