Het kan erger kerels, ik zit hier met een mentaal gehandicapte zus van 30 jaar met de mentaliteit van een 11 jarige, ik woon in principe dus al 18 jaar samen met een elf jarig kind dat wel elke dag haar maandstonden lijkt te hebben. Haar "vriendje" woont hier dan ook nog eens bij ons + hun baby. Ze zijn beiden niet capabel om te werken, maar blijkbaar is een kind hebben geen probleem. Duidelijk dus wel want ze hebben constant de hulp nodig van m'n moeder anders begint m'n zus te flippen, te wenen, te krijsen etc. En m'n moeder suckt dan ook nog eens in opvoeden, voor een baby lukt dat nog maar zover ik mij herinneren heb ik mijzelf moeten opvoeden

M'n moeder zit al heel haar leven al in de zetel op haar luie krentebol naar ALLE FUCKING SOAPS DIE ER BESTAAN te kijken, dat is zowat de enige mental image dat ik heb van haar, m'n vader dien pee ken ik amper en is hier een paar jaar geleden vertrokken zonder boe of ba. Het enige aangename familielid, m'n hond, is dan ook nog eens recent gestorven. Dusja long story short, mentaal gehandicapte krijsende onhandelbare zus met boyfriend en wenende baby en marginale luie moeder. Dus stop maar met wenen