't Is echt een totaal stomme ergernis, maar toch. Eergisteren hebben m'n mama en ik samen de kerstboom versierd. Dat was zo'n beetje de eerste keer dat er echt zo'n moment was tijdens kerstmis: gezellig samen een beetje sfeer creëren. En het was ook echt iets tussen mij en mijn mama: mijn papa was aan 't koken en mijn zus zat boven.
Dus ja, heel die kerstboom versierd en ik vond het wel tof, als ik dan beneden kwam zag ik die staan en was het toch ook een beetje "mijn" kerstboom. Maar de avond zelf was er al discussie want m'n zus vond het niet mooi. Toen begon m'n ma ook te twijfelen.
Gisteren ging m'n ma nog achter wat extra kerstspulletjes gaan. Ik kwam thuis, en toen zag ik dat m'n ma heel de kerstboom leeg had gehaald en hem zat te versieren met mijn zus, in de kleuren die m'n zus mooier vond en die m'n mama dan ook gehaald had.
't Klinkt stom hé, maar dat was gewoon echt niet leuk.
Sdc zei:
neenee, vrouwen hebben dat graag, zoiets persoonlijks en overwachts. Mannen willen een serieus cadeau. Geen emotioneel gedoe zoals cakejes met liefde gebakken.
Mark wil eigenlijk helemaal geen cadeau. Allez, hij vindt het altijd lief hoor, maar 't is altijd gezaag van dat had je niet moeten doen. En dan ook serieus hé, niet uit beleefdheid. Hij vraagt bijna altijd hoeveel het gekost heeft, zodat hij het terug kan betalen (wat ik uiteraard nooit aanvaard).
Plus, als hij het emotionele en onverwachte niet apprecieert, heeft hij nog altijd lekkere cupcakes. Win-win, lijkt mij.