Mensen die steeds maar weer denken dat negatieve commentaar voortkomt uit jaloezie. Random voorbeeld, als je een groep of zanger of weet ik veel wat niet goed vindt, is dat enkel maar omdat je jaloers bent op hun succes

Alsof iedereen zanger wil worden en stiekem boos zit te wezen omdat anderen het wel gegund is

En dat ze het dan nog echt geloven hé, dat het niet kán dat iemand hun allerfavorietste zanger slecht vindt, de enige logische verklaring is jaloezie omdat hij eigenlijk zo goed is
Trouwens totaal geen ergernis die voortkomt uit ervaring (moest je vragen over welke zanger of band ik het heb: geen enkele dus), gewoon iets dat ik vaak zie in discussies. Onlangs hier ook, met die screenshot van Facebook over Milow (denk ik?).
Je ziet het ook wel als het gaat over pesten of zo. Dan is er één of ander kindsterretje dat in de Dag Allemaal zegt dat hij gepest wordt nu hij op TV gekomen is, maar zijn "mama zegt dat het is omdat ze jaloers zijn". Maar nee, da's gewoon omdat je opvalt en dan is het wel tof om eens met z'n allen erop in te hakken, kijken wat er gebeurt.
Ik snap het ook echt allemaal niet omdat ik nog nóóit iemand onheus bejegend heb omdat ik jaloers ben. Ik ben al jaloers geweest ja, maar dat vond ik dan vooral erg voor mezelf

Die ander had daar verder weinig mee te maken, laat staan dat ik zou vinden dat het zijn schuld is en ik die daar een beetje mee moet lastig vallen. Maar de mensen die steeds dat "ze zijn jaloérs!"-excuus gebruiken, denken dus blijkbaar dat jaloerse mensen zich massaal afreageren? Of misschien is het wel zo en kan ik me daar niet in inleven, dat kan ook
