Frustratie van de dag: gaan frieten halen, en ik zie dat weer dat nieuw werk-krachtje achter den toog staat dat vorige keer mijn mamoet was vergeten. Komen thuis (nadat ik mijn auto 3 straten verder heb gezet) en voor ik het pak opentrek zeg ik "allez, en nu hopen dat die foef mijne mamoet niet vergeten is". Wat zijn ze vergeten? De mayo van mijn vriendin
Dusja, tis effe wandelen, tis effe rijden, en mijn frieten zijn in orde. Als we overentweer moeten, dan zijn alle fritten koud, dus in de veronderstelling dat ze er nieuw geven, eet ik eerst mijn pak op en dan gaan we terug naar het frituur (zij wou er eerst zelf met de velo in de regen door).
Ze gaat naar binnen (incl de koude fritten) en legt beleefd uit dat de mayo mankeerde en dat de fritten ondertussen wel koud zijn. Hun antwoord: moeten we een potje meegeven of op de frieten doen?
Zwak dat ze profiteren van iemand dat (als trouwe klant) haar mond niet durft opendoen om warme fritten te vragen

. Mocht van haar spijtig genoeg niet terug gaan om warme fritten te eisen omdat ze zich dan niet meer durft tonen en zou schamen om nog eens te gaan aanschuiven.