Nieuwjaarsbezoek bij de schoonouders, kijk na vanavond geef ik het gewoon op om daar enigszins nog "moeite" voor te doen. Echt, hoe mijn vriendin uit die genenpoel is kunnen ontstaan mag men gerust een mirakel noemen.
Enige sociale voeling is daar gewoonweg onbestaand. Over het feit dat haar pa na 6(!) jaar relatie mij nog nooit direct aangesproken heeft daar heb ik me al bij neergelegd, ma dan heb je nog al de rest.
Het is dus altijd grote verassing wat we gaan eten. Nu heb ik al moeten merken dat het altijd min of meer hetzelfde is (bubbels met bladerdeeghapjes, vooraf een soepje ofzo, meestal wild als hoofdgerecht en ALTIJD taart) maar toch ist volgens hun altijd verrassing en weten we van nooit van niks. Nu ist zo dat ik moet oppassen wat ik eet. Zwaarlijvigheid zit in de familie dus ik kan simpelweg niet eten wat en hoeveel ik wil anders verdik ik.
Dat ik tijdens doordeweekse bezoekjes op minder feestelijke gelegenheden al lastig aangezien ze dat daar niet kunnen begrijpen dat ik na 1 royale portie friet met stoofvlees bedank voor een tweede maar met de feesten doe ik mn best (en ook met plezier want ik eet en drink graag) om goed mee te kunnen schranzen
Vandaag extra veel zin erin trouwens want natuurlijk keihard hangover van gisteren. Dus ik eet heel de dag zo goed als niks zodat ik mij te pletter kan boeffen en mijn schoonfamilie content maak. Belt ze me onderweg op om te vragen of ze hapjes moet insteken of dawet "gewoon" doen. Ik versta er uiteraard geen ene ******* van. Zijn hapjes ongewoon? Wat is gewoon? Dus ik vraag haar wat ze bedoelt. Ja zegt ze of we een hapje wilden bij de aperitief, want tging veel zijn achteraf. Tja ik had er wel zin in dus zeg dat een hapje voor mij wel leuk lijkt. Komen we er toe en liggen er een stuk of 10 bladerdeeghapjes voor vier man. That's it. Snapte natuurlijk niet goed waarom dat een issue was maar goed.
Dan kwam de grote verrassing: Kaasschotel! Ok, nice dacht ik, lust dat graag en madam gaat haar plateau halen. Liggen daar zonder zeveren minstens 25 soorten kaas op, allemaal gekocht in de supermarkt. Dus geen kleine stukjes maar bv zo'n groten doos chaumes, een boursinke, hele blok camembert, enz. Kortom, ik denk dat mijn schatting van 5 kg kaas nog een understatement is. Daarbij kregen we dan nog is zo'n vijgen en abrikozenbroos wat ook superzwaar is en dat op brood met marsepein in.
Het onvermijdelijke gebeurt en iedereen zit gewoon vol terwijl die kaasschotel eruit ziet alsof hij nog niet aangeraakt is. Dus ik en vriendin zien aan haar ma haar kop daze der mee zit dus blijven we zoveel mogelijk door ons strot rammen, tot het echt gewoon niet meer mogelijk was. Nu doet de ma toch efkes haar beklag en zegt ze op een gegeven moment: Tja ge moet toch wa kunnen kiezen, ge kunt toch geen drie kazen op tafel zetten, waarop ik zeg daze gewoon naar een kaaswinkel moest gaan en daar 1 samenstellen in kleinere porties. MAAR dat ging niet want de kaaswinkel was te ver (tja ze hebben een superdikke mercedes maar verder dan de kerktoren wordt daar niet mee gereden ofc)
Dan komt daar ineens een andere dikke mercedes, komt daar een oude zak uitgewaggeld en wordt hartelijk ontvangen. Strontzat. Onverwachts, maar toch wordt die ontvangen alsof het niks is, mij kan het nie schelen maar mn vriendin vond dat uiteraard niet leuk, wa wilde "ahnee hoor strontzatte makker van ons, jij krijgt hier op het nieuwjaarsbezoek van onze dochter die we weinig zien alle aandacht, zij is maar bijzaak!".
Ondertussen hoor ik dat die wat die kerel al allemaal gezopen had en wassem op een gegeven moment wijn aant tonen vanuit den aldi ("jajaaat ze jonge, ne goeie want tis nen Grand cru!"

) maar konnem het niet terugvinden/lezen want had z'n bril nie mee en blijkt dattem sinds een beroerte niks meer ziet met 1 oog en heel weinig met zn ander oog. Dus eigenlijk side-ergernis aan mezelf dat ik op dat moment de kloten nie aan mn lijf heb om aan die boer te vragen of hij het infeite nie schandalig vind dattem strontzat, zonder bril en half blind nog durft met den auto te rijden....
Ok die kerel vertrekt en we vonden het de ideale moment op ook te vertrekken. Zegt die ma: ahnee der is nog taart en koffie. MAN ik lag daar nog steeds half te creperen van de halve kilo kaas dak naar binnen had gespeeld en nu komt die daar nog mee af. Mn vriendin tegen haar goesting nog wa taart gegeten maar ik had toch gepast ze.
Voila, da moest er efkes uit:
Ohja, der worden voor achterlijke uitspraken gemaakt op zo'n avond maar laat me afsluiten met 1 mooitje:
Schoonma tegen zatlap: "Zeg uw dochter, na waar is die nu op reis?"
Zatlap: "New York!"
Schoonpa: "Ziedet wel daze nie naar Amerika is!"
Reactie van de andere twee: nihil.
manmanman