Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 32
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Romeo Carpaccio
Legacy Member
Je kent ze wel, mensen (meestal volwassenen) die van die belachelijke doorstuurberichten op hun FB wall posten.
Wel, vandaag is het m'n eigen vader z'n beurt
Prepare yourself for a facepalm
Wel, vandaag is het m'n eigen vader z'n beurt
Prepare yourself for a facepalm
Beste FB Vrienden en Vriendinnen,
Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië
en meer bepaald naar Rome.
Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus volledig op voor kunnen bereiden.
De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder proberen uit te leggen.
- Ik word namelijk paus ! -
De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende ?
Want wie wordt er paus?
Antwoord: De beste onder de kardinalen.
En wie wordt er kardinaal ?
Antwoord: De beste onder de bisschoppen.
En wie wordt er bisschop ?
Antwoord : de beste onder de DEKENS
En wie is de beste onder de dekens ?
Voilà, nu zijn we der zie !!
Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië
en meer bepaald naar Rome.
Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus volledig op voor kunnen bereiden.
De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder proberen uit te leggen.
- Ik word namelijk paus ! -
De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende ?
Want wie wordt er paus?
Antwoord: De beste onder de kardinalen.
En wie wordt er kardinaal ?
Antwoord: De beste onder de bisschoppen.
En wie wordt er bisschop ?
Antwoord : de beste onder de DEKENS
En wie is de beste onder de dekens ?
Voilà, nu zijn we der zie !!
Recipe4hate
Legacy Member
Romeo Carpaccio zei:Je kent ze wel, mensen (meestal volwassenen) die van die belachelijke doorstuurberichten op hun FB wall posten.
Wel, vandaag is het m'n eigen vader z'n beurt
Prepare yourself for a facepalm
Beste FB Vrienden en Vriendinnen,
Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië
en meer bepaald naar Rome.
Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus volledig op voor kunnen bereiden.
De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder proberen uit te leggen.
- Ik word namelijk paus ! -
De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende ?
Want wie wordt er paus?
Antwoord: De beste onder de kardinalen.
En wie wordt er kardinaal ?
Antwoord: De beste onder de bisschoppen.
En wie wordt er bisschop ?
Antwoord : de beste onder de DEKENS
En wie is de beste onder de dekens ?
Voilà, nu zijn we der zie !!
Gniffel
Recipe4hate
Legacy Member
Romeo Carpaccio zei:Je kent ze wel, mensen (meestal volwassenen) die van die belachelijke doorstuurberichten op hun FB wall posten.
Wel, vandaag is het m'n eigen vader z'n beurt
Prepare yourself for a facepalm
Beste FB Vrienden en Vriendinnen,
Ik moet jullie mededelen dat ik binnenkort zal verhuizen naar Italië
en meer bepaald naar Rome.
Hoewel het voor jullie wellicht een complete verrassing zal zijn, zat het er voor mij al heel lang aan te komen en ik heb me er dus volledig op voor kunnen bereiden.
De reden waarom ik ga verhuizen zal ik hieronder proberen uit te leggen.
- Ik word namelijk paus ! -
De reden waarom ik zonder twijfel paus zal worden is de volgende ?
Want wie wordt er paus?
Antwoord: De beste onder de kardinalen.
En wie wordt er kardinaal ?
Antwoord: De beste onder de bisschoppen.
En wie wordt er bisschop ?
Antwoord : de beste onder de DEKENS
En wie is de beste onder de dekens ?
Voilà, nu zijn we der zie !!
Gniffel
Ch3ckmate
Legacy Member
neus ik eens op facebook rond op het profiel van een jonge kerel (14 jaar) die bij mij atletiek beoefent, zie ik daar een reactie van een 14jarig meisje, ik ga niet de hele zin quoten maar gewoon 1 woordje..."PrivéBerichdt xX!" (ja ok de x'jes krijgen jullie er gratis bij) maar komaan...met dt, met fucking DT >.<
kil911ler
Legacy Member
Beetje typen als uitlaatklep...
Jaren geleden werd mijn pa plots ernstig ziek (plotse hevige koorts en ie begon te shaken gelijk zot) en hebben ze zo prostaatkanker kunnen vaststellen bij hem in't ziekenhuis. Die koortsaanval was een geluk bij een ongeluk, de kanker was nog in een fase dat ze het konden aanpakken met pillen. De medicatie (hormonentoestanden) deden hun werk, maar mijn pa kreeg tijd later ferme last van zijn onderrug. We dachten altijd dat het kwam door zijn reuma dat hij al lange tijd heeft, dat het mss verslechterd is. Bleek dat er een uitzaaiing is gebeurd op't bot in de regio van de onderrug. Hebben ze dit eerst weer willen proberen aan te pakken met medicatie (spuiten en toestanden) en zien hoe het zo zou gaan. Als dit niet meer hielp, was de laatste keuze chemo (70% kans dat het alle kanker zou vernietigen). De spuiten hielpen niet meer.
Sinds deze zomer is mijn pa dus begonnen met een chemo-kuur van onbepaalde duur. 1x per week, 3x in een maand (dus elke laatste week van de maand moet hij niet). Tot nu toe heeft hij er geen zware last van. Ge zou et noois weten moest hij het niet zeggen. Mn pa is soms wa koppig op gebied van eigen gezondheid, wil daar niet veel over zeggen, hij doet dat niet graag. Toch merken we dat het zijn effect begint te geven op zijn lichaam, zeker met de koude nu (daarom hoop ik dat de lente er zo snel mogelijk aankomt). Maar was je lichamelijk raakt, treft ook je mentale gezondheid. Ik merk soms emotionele kraken in zijn sterk karakter. Soms zit hij aan tafel voor zich te staren met een ongelukkig gezicht van de 'misérie' en zie je tranen opkomen. Het doet je wel iets. Zeker als het je vader is. Als kind kijk je altijd op naar je pa, die sterke kerel met zijn levenswijsheid en altijd voor je zorgde.
Sinds deze zomer heeft mijn pa ook onofficieel (en zonder woorden, maar in gebaren) de fakkel doorgegeven en ben ik de pater familias geworden hier thuis. Mijn moeder wordt ook een dagje ouder en mijn broer heeft ook geen zo een standaardleven zoals wij (raakt nu bv moeilijk aan werk, om het kort te zeggen: hij is het beste geschikt voor een beschutte werkplaats, maar deze zijn of te ver of vol), dus die verantwoordelijkheid kan met momenten zwaar aanvoelen als er iets is met mijn broer bv en als er dan iets geregeld moet worden van papieren.
Dusja, dan zie je je pa daar aan tafel en wil ik mijn verantwoordelijkheid nemen en begin ik met hem te praten, over van alles een beetje dat op't moment zelf in mij opkomt. Ik wil hem altijd motiveren en dat lukt wel altijd, maar ik ben bang dat dit elke keer tijdelijke oplossingen zijn. Na een bepaalde periode geraakt hij dan weer in een dipje en moet je hem er dan weer eruit halen. Nooit gedacht dat ik het zo moeilijk zou beginnen krijgen met deze situatie. Ik probeer me ook sterk te houden, zeker naar mijn broer en moeder toe, maar ik ben ook maar een mens hé ^^
Nuja, voor de moment is alles nog cava, dus da houdt me ook sterk. Heb gelukkig een goede vriend waar ik veel aan kan zeggen en ook dit forum voor af en toe es gewoon alles neer te typen. Doe dit toch veel liever dan gewoon iets neerschrijven of toerke te gaan lopen 
En zo heb ik mijn blokje tekst neergetypt. Voel me een beetje opgelucht si ^^
Jaren geleden werd mijn pa plots ernstig ziek (plotse hevige koorts en ie begon te shaken gelijk zot) en hebben ze zo prostaatkanker kunnen vaststellen bij hem in't ziekenhuis. Die koortsaanval was een geluk bij een ongeluk, de kanker was nog in een fase dat ze het konden aanpakken met pillen. De medicatie (hormonentoestanden) deden hun werk, maar mijn pa kreeg tijd later ferme last van zijn onderrug. We dachten altijd dat het kwam door zijn reuma dat hij al lange tijd heeft, dat het mss verslechterd is. Bleek dat er een uitzaaiing is gebeurd op't bot in de regio van de onderrug. Hebben ze dit eerst weer willen proberen aan te pakken met medicatie (spuiten en toestanden) en zien hoe het zo zou gaan. Als dit niet meer hielp, was de laatste keuze chemo (70% kans dat het alle kanker zou vernietigen). De spuiten hielpen niet meer.
Sinds deze zomer is mijn pa dus begonnen met een chemo-kuur van onbepaalde duur. 1x per week, 3x in een maand (dus elke laatste week van de maand moet hij niet). Tot nu toe heeft hij er geen zware last van. Ge zou et noois weten moest hij het niet zeggen. Mn pa is soms wa koppig op gebied van eigen gezondheid, wil daar niet veel over zeggen, hij doet dat niet graag. Toch merken we dat het zijn effect begint te geven op zijn lichaam, zeker met de koude nu (daarom hoop ik dat de lente er zo snel mogelijk aankomt). Maar was je lichamelijk raakt, treft ook je mentale gezondheid. Ik merk soms emotionele kraken in zijn sterk karakter. Soms zit hij aan tafel voor zich te staren met een ongelukkig gezicht van de 'misérie' en zie je tranen opkomen. Het doet je wel iets. Zeker als het je vader is. Als kind kijk je altijd op naar je pa, die sterke kerel met zijn levenswijsheid en altijd voor je zorgde.
Sinds deze zomer heeft mijn pa ook onofficieel (en zonder woorden, maar in gebaren) de fakkel doorgegeven en ben ik de pater familias geworden hier thuis. Mijn moeder wordt ook een dagje ouder en mijn broer heeft ook geen zo een standaardleven zoals wij (raakt nu bv moeilijk aan werk, om het kort te zeggen: hij is het beste geschikt voor een beschutte werkplaats, maar deze zijn of te ver of vol), dus die verantwoordelijkheid kan met momenten zwaar aanvoelen als er iets is met mijn broer bv en als er dan iets geregeld moet worden van papieren.
Dusja, dan zie je je pa daar aan tafel en wil ik mijn verantwoordelijkheid nemen en begin ik met hem te praten, over van alles een beetje dat op't moment zelf in mij opkomt. Ik wil hem altijd motiveren en dat lukt wel altijd, maar ik ben bang dat dit elke keer tijdelijke oplossingen zijn. Na een bepaalde periode geraakt hij dan weer in een dipje en moet je hem er dan weer eruit halen. Nooit gedacht dat ik het zo moeilijk zou beginnen krijgen met deze situatie. Ik probeer me ook sterk te houden, zeker naar mijn broer en moeder toe, maar ik ben ook maar een mens hé ^^
Nuja, voor de moment is alles nog cava, dus da houdt me ook sterk. Heb gelukkig een goede vriend waar ik veel aan kan zeggen en ook dit forum voor af en toe es gewoon alles neer te typen. Doe dit toch veel liever dan gewoon iets neerschrijven of toerke te gaan lopen
En zo heb ik mijn blokje tekst neergetypt. Voel me een beetje opgelucht si ^^
glashelder
Legacy Member
kil911ler zei:
Moet heel zwaar zijn. Mijn pa had een paar jaar terug prostaatkanker, maar bij hem was het gelukkig nog niet uitgezaaid. Wel prostaat verwijderd en nog wat bestraling (maar geen chemo). Bij zoiets merk je wel hoe dat invloed kan hebben op de hele sfeer in 't gezin, dus ik kan mij amper inbeelden hoe dat bij jullie moet zijn. Zorg voor jezelf hé. 
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.