Ik doe mijn best om niet door negatieve ervaringen een verbitterd mens te worden en iedere persoon een eerlijke kans te geven maar serieus, soms heb ik echt zin om eens goed mijn gal te spuwen zonder racistisch over te komen en eventueel andere gevolgen.
Vanmiddag zat ik op de bus en aan 't Zuid stapt er een Turk/Marokkaan/oid op. Die komt naast mij zitten en hop, ergernis 1: benen zo wijd mogelijk gespreid. Ik probeer mij zo dicht mogelijk aan de andere kant te verplaatsen met mijn lichaam zodat ik niet geplet word. Wat doet die kerel? Die probeert dichter te schuiven.
Ergernis 2: ik kijk de hele tijd naar buiten en opeens hoor ik zo stilletjes 'Hallo?'. Enfin, ik negeer het want wie weet was het niet tegen mij maar dan opnieuw 2 à 3x 'Hallo, pss, hallo'. Ja lap, ik heb het zitten.
Ik blijf dat negeren, ik ben geen hondje die aangefloten moet worden. Uiteindelijk geeft die mij een tik en vraagt ie 'Hoe gaat het?'. Ik zeg, 'Goed, maar ik heb eigenlijk echt geen zin in een gesprek.' Hij zegt 'Ok.'
Ik opgelucht, phew, ik kom er nog goed vanaf. Denk ik. Begint meneer nog dichter te schuiven en oogcontact te zoeken...
Ik begin boos te worden, wie the fuck denkt dat die kerel dat ie is. Nee is nee. Ik betaal geen abonnement om gesprekjes aan te knopen op de bus maar om rustig van A naar B te kunnen gaan zonder lastig gevallen te worden.
Enfin, opeens voel ik iets aan mijn benen/billen. Ik denk bij mezelf, nee dit kan toch niet? Dit kan echt niet waar zijn. Ik probeer subtiel te kijken en ja hoor, met zijn arm zit hij te doen alsof hij naar zijn gsm in zijn broekzak zit te grijpen, alleen zit zijn hand niet in zijn broekzak maar aan mijn billen. Ik geef hem the evil eye om te laten weten dat ik zie wat hij doet en schuif nóg meer naar de andere kant. (Ik kon al praktisch de sneeuwkristalletjes tellen op het raam.)
Dan zou je denken, ok hij snapt de hint. Niet dus, hij doet het gewoon opnieuw???
Ik begin rond te kijken in de bus of er nog ergens plaats is naast iemand anders maar helaas. Ik begin mijn sjaal en handschoenen in mijn tas te steken. Hij kijkt, vraagt 'Moet je afstappen? Aan welke bushalte moet je eraf?' Ik zeg, 'Dat gaat u niet aan.' Hij zucht, reikt nu écht naar zijn gsm en terwijl hij dat doet, gaf hij mij een tik op mijn hoofd? ECHT WTF?
Ik was het echt beu en ben voor de rest van de rit recht blijven staan in de bus.
Ik haat het dat zulke mensen vat op mij krijgen.
Ik haat het dat ik mij onveilig voel door zulk gespuis en al mijn gsm bovenhaalde, vinger op speeddial toen ik afstapte.
Ik haat het dat zulke mensen dergelijke acties ongestraft kunnen doen.
Ik haat het dat ik al zat te bedenken wat ik volgende keren in mijn tas zou steken als afweermiddel.
Ik haat het dat ik alvast mijn sleutels in mijn hand had met de scherpe kant naar boven.
Ik haat het dat ik, ondanks dat ik in iedereen het goede probeer te zien, telkens teleurgesteld word.
Ik haat het dat ik mij zo machteloos voelde voor de rest van de rit.
edit: Is dat trouwens een nieuwe tactiek oid? Benen zo wijd mogelijk spreiden.
Door bijvoorbeeld zo te zitten op de bus of trein, of gewoon in de klas of whatever. Ze maken zich niet klein, iets waar vrouwen blijkbaar nogal toe geneigd zijn, zo weinig mogelijk plaats innemen.
unsure
