kil911ler
Legacy Member
De rol van 'pater familias', waar ik het grote sterke emotionele fundament moet zijn van het gezin, waar iedereen op een andere manier op mij terugvalt, begint soms zijn tol te eisen. Ik ben blij dat ik er voor iedereen kan zijn, naar hen kan luisteren op hun eigen manier, dat ze hun hart kunnen luchten bij mij als ik er ben. Dat ik iedereen nog recht kan houden op 1 of andere manier, maar... soms weegt die emotionele druk wat op mijn schouders de laatste tijd. Ik probeer me sterk te houden natuurlijk. Daarom dat ik me zoveel mogelijk probeer bezig te houden met andere zaken, maar toch heb je van die momenten waar je begint te denken.. teveel na te denken... en dan voel ik me soms zo weerloos... zo emotioneel zwak... ugh


.