Das geen neiging om te verwarren, maar een 'spraakgebrek' eigenlijk. De meesten (waaronder ik) kunnen de G niet als een G uitspreken omdat we zo opgevoed zijn met die dialectklanken. Meestal zal je een H horen ipv een G en als er een H in voorkomt, dan laten we die weg (in het dialect toch, als we AN praten spreken we die H natuurlijk uit). Dus 'het hoge groene gras' zal hoog waarschijnlijk klinken als 'het hoge hroene hras'

Ik kan wel de G uitspreken als ik wil, maar dan moet ik veel moeite erin stoppen om er telkens op te letten en ook op hoe ik het uitspreek, dak et ni forceer ofzo... maar dan klinken die woorden zo onnatuurlijk en dan geef ik het gewoon op