Van de auto zelf weet ik niet veel, maar wel dat de batterijen onlangs vernieuwd waren, want dat zei ze me ook
(daarom dat ze ook vol ongeloof reageerde)
Ja, er komen ondertussen wel standaard taken steeds terug (mails nakijken, afprinten en in mappen stoppen, de post nakijken, en naar buiten brengen,..) en die doe ik al automatisch, hoeven ze mij ook niet meer te vragen
Op die manier probeer ik wel te anticiperen op wat er van mij verwacht word. Ik kan ook klaar zijn met een taak, en aan de collega's vragen voor een volgend werkje, als de baas er niet is om werk te geven.
Tijdens die meetings met de baas krijg ik dan ook wel een mapje met werk dat ik kan afwerken die dag, maar als er dan zaken tussen komen als "ga diene golfzak eens zoeken" (waarbij ik veel te lang op die onnozele parking rondloop, nog naar de technische dienst moet lopen om te kijken of ze daar geschikte batterijen hebben,...), dan kom ik achter te zitten met mijn werk natuurlijk... Nu, ik vind dat werk wel belangrijk, want was vorige keer een halfuur vroeger op stage, om werk van de vorige dag op orde te krijgen, en dat leek wel in de smaak te vallen. Voor 1 of 2 keer is dat dan goed voor mij, 't is ook in het voordeel van mijn evaluatie dat ik moeite doe, en laat zien dat ik er echt achter sta om mijn taken af te werken.
Maar 't is voor mij dan ook heel belangrijk dat ze beseffen dat dit "extra" moeite is voor mijn stage, in plaats van dat ze het vanzelfsprekend gaan vinden. Daarom dat ik het probeer te beperken tot een minimum, voordat ze effectief verwachten dat ze me meer werk kunnen geven omdat ik "toch wel vroeger zal komen" dan, snap je?
Ik heb gewoon heel veel moeite met de mentaliteit. Ik werk 200 gratis uren, sta altijd klaar, maar ik ben ook maar een student. Op 200 uren zal ik nooit kunnen wat de andere collega's verwezelijken. Ik zit volop in mijn "testfase" om ervaring op te doen. En als ik dan heel de dag de poten van onder m'n lijf heb gelopen, kunnen ze op het einde van de dag eens "danku" zeggen, in plaats van te zeuren om de dingen die ik (nog) niet kan
Momenteel zit bij mij de frustratie dat ik nog zo goed kan proberen om mijn best te doen, maar toch het gevoel krijg dat het "niet goed genoeg" is. Ik snap daarom soms ook niet dat ze mij hebben aangenomen als stagiaire, ze wisten toch dat ze een onervaren student binnen zouden nemen?
ad: