Poekie95 zei:
Omdat ge uw waardevolle tijd voor een habbekrats weggeeft, tijd die ge nooit meer terugkrijgt, zodat er dankzij uw inzet mensen verkozen kunnen raken die zich dan via postjes allerhande weer op uw rug kunnen verrijken is zowat het meest doorslaggevende argument.
En omdat het vrij stressvol is.
Het gaat snel en er gaat ontzettend veel mis. Je moet constant mensen helpen.
+ een gigantische papierhoop doorploeteren.
Dat was nog ergste, die envelop die je in uw handen geduwd krijgt de dag dat ze aan uw deur staan.
Misselijk word je ervan.
Ik ben het 2 keer geweest en de eerste keer flipte ik haast toen ik die hoop literatuur doorlas.
Een hele hoop taken die de voorzitter moet doen en waar hij verantwoordelijk voor is, tot het onmogelijke toe.
Uiteindelijk blijkt de gemeente dit grotendeels opzich te nemen, maar dit kom je pas nadien te weten.
Eerst word je goed misselijk.
Er wel bijzeggen dat elke gemeente zo zijn eigen regels en bereidwilligheid heeft.
Er zijn gemeentes waar de voorzitter wel degelijk voor vanalle onozelheden moet opdraaien.
Kom je de dag aan op uw bureau, ligt er weer een grote envelop gereed met nog meer papierwerk.
En dan hopen dat uw bijzitters een goed karakter hebben.
+ het is niet enkel die dag zelf.
Op voorhand moet je ook nog eens samenkomen, een hele avond in de werkweek.