Guazala
Legacy Member
mac-bc zei:Gelukkig dat je doorhebt dat het gras afrijden beeldspraak is. :ironic: Je hoeft op basis van beeldspraak dan ook geen vriendschappen te herevalueren, laat dat even duidelijk zijn.
Dat maakt toch niet uit dat dat beeldspraak is of niet? Als iemand die jij als beste vriend beschouwt dingen begint af te zeggen voor heel erg banale dingen, dan ben jij duidelijk niet zo belangrijk voor hem als hij voor jou. Dus ja, dan moet je die vriendschap misschien toch eens herbekijken, want dan klopt er iets niet.
Maar gelukkig dat je hautain genoeg bent om mij op evidenties te wijzen en dan zelf niet in te zien dat dat er eigenlijk zelfs niet toe doet of het al dan niet beeldspraak is.
Druk ik mij nu zo slecht uit, of wat scheelt er eigenlijk? Dus ik klaag over iemand die een wekenlang op voorhand gemaakte afspraak zonder zeggen of spreken annuleert, naar een andere datum verplaatst en stilzwijgend veronderstelt dat de rest zich maar moet aanpassen (zonder zich zelfs te excuseren) ... en ik krijg nu het verwijt dat "ik niet moet verwachten dat mensen hun leven regelen in functie van mij"?!![]()
Moet ik mij nu gaan excuseren ofzo?
Dan is dat duidelijk geen prioriteit voor hem of is er misschien iets meer prioritair tussen gekomen. Je weet de reden niet, dus weet je ook niet of die al dan niet belangrijk is. Oordeel er dan ook niet over. Misschien heb je gewoon helemaal geen zaken met die reden. Het lijkt me dat je nog altijd niet verplicht bent je hele privéleven aan iedereen te vertellen omdat je eens iets moet afzeggen.
Tuurlijk beslist iedereen wat zijn prioriteiten zijn. Maar zeg ze dan ook. Als iemand gras afrijden belangrijker vindt dat afspreken, geen probleem, maar zeg dan niet dat je gaat afspreken om op het laatste moment alsnog te annuleren en uw gras af te rijden.
Soms gebeuren er nu eenmaal dingen die onverwacht zijn. En ge zegt zelf dat ge de reden van afzeggen niet weet, dus misschien is het voor die persoon wel belangrijker dan gras afrijden. En nee, zoals al gezegd die hoef je niet te zeggen, soms zijn die gewoon privé en heb jij daar helemaal geen zaken mee.
Wat moet ik mij daar concreet bij voorstellen? Continu uzelf dubbel boeken, in het geval iemand afzegt? Of "gewoon" altijd zorgen dat je met meerdere personen bent op dezelfde afspraak?
En er mag daar niets van gezegd worden, als dat gedrag een constante is?
Als ik weet dat iemand de neiging heeft om heel vaak af te zeggen ga ik daar inderdaad rekening mee houden en niet alleen mee afspreken om iets te doen dat ik echt zelf wil doen en wat moeilijk op een ander moment kan.
Ik heb zo bijv. een vriendin met gezondheidsproblemen die om die reden heel vaak last minute afzegt, meestal gewoon omdat het een wat drukkere dag op het werk was en haar lichaam aangeeft dat het geen goed idee is. Als ik dan bijv. naar een optreden ofzo wil, dan zorg ik dat we minstens met z'n drieën gaan, zodat ik sowieso kan gaan met gezelschap ook als zij afhaakt. Als het gewoon een avondje uit is, maakt dat niet uit, want dat kan evengoed vervangen worden door een avondje netflixen of zoiets.

En wat je ook zegt, dat je moeite hebt om correcte zinnen uit te spreken omdat het zo'n waas is in je hoofd... Ik heb daarnet nog tegen mijn vriend gezegd dat hij trager moet praten en eerst moet nadenken wat hij wil zeggen want anders begrijp ik er niks meer van, is hij constant 'euh' aan het zeggen, spreekt hij heel traag en hakkelend,... Heel moeilijk om te volgen, zo. Maar hij is niet dom hoor, en zo komt hij ook niet over. Alleen iemand die begint te praten zonder dat hij eigenlijk weet wat hij wil zeggen 


De tactiek van Herman De Croo lijkt me inderdaad een ideaal middel hiertegen, al is ze bij sommige zaken niet haalbaar zoals bij een vrijgezellen.
Ne verloopkabel om aftermarket radio nog maar te kunnen aansluiten kost al bijna 30€