KerberosX zei:
Ik denk dat je het niet goed begrepen hebt, het doel van de MBTI is niet om jezelf te veranderen maar om inzicht in jezelf en anderen te krijgen. Om je voorbeeld van de doodle terug te nemen. Jij vindt het belangrijk om je op zoveel mogelijk data beschikbaar te maken en je zelfs te verantwoorden waarom je op bepaalde data niet kan. Hieruit zou je dan kunnen afleiden dat jij het belangrijk om jezelf altijd en overal te verantwoorden.
Dat is zo, ik hecht veel belang aan verantwoording afleggen (waar dat opportuun is uiteraard). Is dat nu gewoon een random karaktereigenschap (zoals jij zegt), of zit daar effectief iets achter (zoals ik zeg)?
Wel, daar zit iets achter.
- Verantwoording afleggen is een vorm van respect tegenover de ander, omdat je uw beslissing niet als een autocraat mededeelt maar gaat verklaren hoe je tot die beslissing gekomen bent. Zo kunnen de anderen er zich in vinden of, indien niet, geef je hen de kans tot wederwoord. Dat laatste is natuurlijk wat de egoïst absoluut wil vermijden, dus vermijdt hij elke vorm van verantwoording.
- Verantwoording afleggen betekent ook transparantie en heldere communicatie en is dus een onmisbare basis om goede beslissingen te nemen en misverstanden te voorkomen. Concreet, zo kun je vermijden dat iemand iets heel belangrijks annuleert om zich op te offeren voor de groep, omdat er één iemand zo egoïstisch is om zelfs "zijn gras afrijden" te beschouwen als iets wat moet meegenomen worden in de groepsbeslissing. Met de nodige verantwoording kun je als organisator deze dwalingen, voortvloeiend uit egoïsme, voorkomen.
Ik heb het jammergenoeg aan den lijve moeten ondervinden wanneer ik me zwaar in het zak gezet voelde om hemel en aarde te bewegen in mijn eigen agenda, in functie van de groep. Als je dan achteraf hoort waarom een ander niet kon op de datum die jou wél paste... Ik kan u verzekeren dat je op zulke momenten het belang begint in te zien van een motivering of een verantwoording. Aan dat punt zit jij blijkbaar nog niet. Dat kan omdat je het door toeval nog niet meegemaakt hebt, omdat je er nog nooit toevallig achtergekomen bent waarom een ander "niet kon", ... (of omdat je zelf een egoïst bent natuurlijk

).
KerberosX zei:
Misschien hebben anderen gewoon een hekel aan dit doodlen en spreken ze liever spontaan af?
Geen probleem. Dit melden ze dan op voorhand aan de groep. Maar hang niet de egoïst uit in de Doodle om dan achteraf met het excuus te komen dat ze "eigenlijk een hekel hebben aan Doodle".
KerberosX zei:
En je kan het draaien en keren zoals je wil, maar of JIJ je daaraan nu ergert of niet, dat gaat niets aan de situatie veranderen. Als JIJ het dan toch zo belangrijk vindt en je weet van anderen dat ze problemen hebben met het nakomen van afspraken dan zou je bv ipv je er aan te ergeren erop kunnen anticiperen.
Een voorbeeldje van bij mij op het werk. Ik organizeer regelmatig vergaderingen. Van sommigen weet ik dat de invitatie wellicht verloren gaat in hun mailbox omdat ze daar niet zoveel aandacht aan schenken. Ik zou dan niets kunnen doen en mijzelf eraan kunnen ergeren dat die persoon nog niet geaccepteerd heeft (met het risico dat de vergadering in de soep loopt omdat ik zijn aanwezigheid wel nodig he). Wat ik dan doe is gewoon even een belletje geven en vragen dat hij de invitatie accepteert. En ja dat stoort mij dan, maar als ik niet doe ondervind ik er zelf ook nadeel van en daar schiet ik niets mee op.
Zo kan je wellicht nog talloze voorbeelden geven van hoe 2 personen een situatie op totaal verschillende manieren benaderen. Hiet is niet omdat anderen niet via jouw manier werken dat het daarom slecht is.
Tot nu toe heb ik het altijd gehad over hoe de situatie
zou moeten zijn in theorie.
Met bovenstaande gaan we de problematiek op een andere wijze benaderen en ga je de pragmatische aanpak gaan bespreken. Hoe ga je er het beste mee om in de praktijk? Jouw oplossingen zijn uiteraard zeer goed voor de korte termijn. Je bespaart er jezelf een pak last mee. Maar op de lange termijn biedt dat natuurlijk geen enkele oplossing, jij gaat overstag voor het egoïsme van anderen. De egoïsten hun gedrag wordt beloond want jij past je aan. En zij? Zij doen gewoon voort.
Geen lange termijn oplossing dus. Ik zou er hen op aanspreken. Wat is anders nog het nut van zulke vergaderverzoeken als je de helft achteraf nog moet bellen?! Zo kun je toch niet werken?